20/08/2017
www.e-shoes.gr

Disco εναντίον New Wave – Αναμνήσεις από τα 80’s

Disco εναντίον New Wave - Αναμνήσεις από τα 80's

 

Κάποιες σποραδικές κινήσεις εκεί προς το τέλος των 70’s είχαν αρχίσει να αφήνουν υποσχέσεις για αυτό το κάτι νέο που ερχόταν με φόρα. Το έβλεπες στα περιοδικά από το εξωτερικό το διάβαζες σε ψαγμένα εγχώρια έντυπα στο μετέφεραν οι κολλητοί σου που έκαναν ταξίδια στο εξωτερικό.

Η Αθήνα τότε ομολογουμένως δεν ήξερε ούτε πως είναι ούτε τι και γιατί θα είναι αυτό το νέο ρεύμα και με ποιους πρωταγωνιστές συνδυαζόταν. 

Μιλάμε για μια περίεργη εποχή σε πολλούς τομείς. Πόσο μάλλον στη δισκογραφία όπου οι ανατροπές ήταν στην ημερήσια διάταξη. Στο παιχνίδι εκείνη την εποχή είχε μπει δυναμικά η δισκογραφική εταιρεία Arista.  Ιδρύθηκε το 1975 από τον Clive Davis και της έμελε να φιλοξενήσει στη συνέχεια πολλούς εραστές της κορυφής των charts. 
Από τα μέσα των 70’s όταν οι Boston κυριαρχούσαν στις ΗΠΑ εκπροσωπώντας τον εύπεπτο ήχο των εύκολων ακροατών ανεξαρτήτως ηλικίας είχαν αρχίσει να περνούν και στα μέρη μας με αξιώσεις ανάλογοι ήρωες του βινυλίου. Ενδεικτικά στέκομαι στο ομώνυμο άλμπουμ τους το οποίο μάλιστα κατάφερε να ξεπεράσει, μέχρι το 1992, από πλευράς πωλήσεων, και μόνο στην Αμερική τα 7 εκατομμύρια αντίτυπα.
Οι Abba κάπου εκεί είναι που ανακοινώνουν επίσημα το τέλος τους μέσα από την κυκλοφορία του άλμπουμ The Visitors, απ’ όπου και είχε ξεχωρίσει το κομμάτι «One of Us». Η απόλυτη εμπορική ισχύς τους θα επιβεβαιωθεί με την ανάδειξη του κομματιού τους «Waterloo» ως το καλύτερο στα 50 χρόνια της Eurovision. Τα απόνερα της διάλυσης τους φτάνουν στην Αθήνα σε συνδυασμό με την είδηση για το διαζύγιο ανάμεσα στον Benny και τη Frida που αναπαράγουν διάφορα έντυπα της εποχής.
Ο κόσμος ψάχνεται. Πάει σε στέκια με βινύλια αγοράζει προσπαθεί να το παίξει ενήμερος και ενημερωμένος…
Οι Fleetwood Mac και οι Bee Gees, δυο από τα τεράστια από πλευράς ισχύος ονόματα της μουσικής, το 1977 με όπλο την απίστευτη εμπορικότητά τους, αποτελούσαν ενδεικτικές περιπτώσεις ικανές να τα βάλουν με αξιώσεις με όλο αυτό το κάτι που ερχόταν από τα ξένα και φλέρταρε με τους τότε νεοέλληνες. Οι μεν Fleetwood Mac με το άλμπουμ τους Rumors και οι Bee Gees με το Saturday Night Fever κέρδιζαν εντυπώσεις αλλά και εκατομμύρια δολάρια από τις πωλήσεις τους ενώ ανέβαζαν θεαματικά και τον αριθμό των φανατικών φίλων τους στα μέρη μας. Ενδεικτικό της παγκόσμιας ισχύος τους είναι το γεγονός ότι στις αρχές της δεκαετίας του 90 το Rumors είχε ξεπεράσει τα 18 εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ το απόλυτο soundtrack, που κατά πολλούς άλλαξε όλη τη ροή της μουσικής, στις αρχές του 2005 υπολογίζεται πως είχε ξεπεράσει από πλευράς πωλήσεων τα 20 εκατομμύρια αντίτυπα!
Στο χώρο του σινεμά επίσης εκείνη η περίοδος χαρακτηρίζεται από την αρχή της κυριαρχίας μόνο πετυχημένων συνταγών. Ακολουθώντας την πεπατημένη του ογκόλιθου από πλευράς απήχησης Saturday Night Fever, που είχε σπάσει ταμεία παντού, έρχεται το 1978 η καταιγίδα του Grease. Η ταινία έκανε τρελές εισπράξεις σε όλη την Ελλάδα και συνδυάστηκε ιδανικά με την έκρηξη της χορευτικής μουσικής η οποία έδειχνε να ξεπροβάλλει ως ο πλέον υπολογίσιμος αντίπαλος της σκηνής του νέου κύματος. Η καταλυτική παρουσία του John Travolta έδωσε τη σκυτάλη στη μόδα των χιτ τα οποία ήρθαν για να συνδυαστούν με ταινίες που παίζονταν μόνο στη μεγάλη οθόνη και δοκίμαζαν να κάνουν ματ από πλευράς εμπορικότητας. Μιλάμε για ένα φρούτο που άρχισε να γνωρίζει ιδιαίτερη άνθιση μέσα στη δεκαετία του 80. Ενδεικτική θεωρείται η τεράστια επιτυχία του κομματιού «La Bamba» από τους Los Lobos. Πανικός παντού. Σε παραλιακή στην Αθήνα στη Θεσσαλονίκη στα μπαράκια σε κάθε ραχούλα όλοι τραγουδούσαν το κομμάτι αυτό. Μη ξεχνάμε ότι ήταν το πρώτο ισπανόφωνο χιτ που «πάτησε» στην κορυφή των βρετανικών charts. 
Αργότερα ήρθαν και στα μέρη μας και οι επικές ταινίες ύφους Rambo αλλά και οι ποικίλοι κινηματογραφικοί ήρωες επιπέδου Σβαρτσενέγκερ για να πάρουν ένα μεγάλο κομμάτι από τις εισπράξεις.
Το γλυκό είχε αρχίσει να δένει και η Ελλάδα είχε ξεκινήσει απλά να παρακολουθεί το παιχνίδι που παιζόταν «στα ξένα» επιχειρώντας να πάρει μέρος με όποιο τρόπο μπορούσε. Ειδικά στα τέλη των 70’s και ακριβώς πάνω στη στροφή που κάνει το ξεκίνημα της δεκαετίας του 80 μερικά πράγματα η Ελλάδα τα βλέπει από αρκετά μεγάλη απόσταση και μόνο σε κάποιες κραυγαλέες περιπτώσεις είναι ικανή να φλερτάρει άμεσα με τη μουσική αγορά και το πάνθεο των ηρώων της σόουμπιζ του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης
Οι λόγοι ποικίλουν. Ενημέρωση ελαφρώς ελλειμματική. Ελάχιστη και συνήθως λειψή προβολή από πλευράς δισκογραφικών.  Ε.. δεν θέλεις και πολύ να δεις να ευνοούνται γραφικότητες του στυλ «καρεκλάδες» που τα βάζουν με τους περίεργους «ροκάδες» και πάει λέγοντας.
Κλασσική συνταγή κόντρας είναι το όνομα του James Brown  ο οποίος βρέθηκε κάποια στιγμή και στην Αθήνα και εκείνη τη περίοδο της αλλαγής καταστάσεων και συνηθειών ήχου και διασκέδασης  εξακολουθούσε να είναι ,χωρίς να το ξέρει βέβαια ο ίδιος,  σε απίστευτη κόντρα με τους Doors. Πως και γιατί. Είναι απλό. Μιλάμε πάντα για τις εγχώριες «οπαδικές» προτιμήσεις γιατί στο εξωτερικό η συγκεκριμένη αντιπαράθεση με αντίστοιχο περιεχόμενο μουσικών ηρώων είχε αρχίσει να ξεφεύγει να θεωρείται πεπερασμένη καθώς έρχονται άλλοι πρωταγωνιστές με πολύ φόρα και αλλιώτικες υποσχέσεις.
Μικρό παράδειγμα οι Duran Duran οι οποίοι θα βρεθούν κάποια στιγμή χωρίς να το ξέρουν σε πόλεμο με τους εγχώριους λαϊκούς ερμηνευτές αλλά και με τα διάφορα σουξέ που γίνονται σλόγκαν εκείνη τη περίοδο στα μέρη μας.
Οι φλώροι καταφέρνουν και συμβιώνουν εν τέλει με τους φίλους της ροκ, τους αποκαλούμενους και ροκάδες, και αυτό που είναι εκπληκτικό είναι ο κοινός παρονομαστής που δεν είναι άλλος από διάφορα ευτράπελα γεγονότα, σε κλαμπ σε συναυλίες σε χώρους διασκέδασης και εστίασης τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη.
Η χορευτική μουσική είναι ο ένας πόλος. Έχει αρχίσει να ξεπροβάλλει και στην Ελλάδα ως ο απόλυτα υπολογίσιμος αντίπαλος του ήχου και της συνήθειας του νέου κύματος. Ο κόσμος στα μέρη μας παρουσιάζεται αρκετά διχασμένος εκείνη την περίοδο, και είναι φυσιολογικό. 
Μια σειρά από άλλους μουσικούς ηγέτες ξεπροβάλλει. Ξαφνικά λοιπόν οι ακροατές έχουν να επιλέξουν ανάμεσα στην άποψη και στην όποια αγριάδα που συνδυάζεται με το new wave και με ονόματα όπως Sex Pistols Stranglers και άλλους από τη μία πλευρά ενώ στην άλλη όχθη υπάρχει η «ανεμελιά» και ο ρυθμός που αποτελούν γνωρίσματα της χορευτικής μουσικής. 
Οι πιο πολλοί φίλοι της dance κουλτούρας ονομάζουν τη συνήθεια τους disco. Είναι μια ιδιαίτερη περίοδος όπου εκατομμυριούχοι καλλιτέχνες των 60’s και των 70’s βγαίνουν από το παρασκήνιο και κάνουν θριαμβευτικές επανεμφανίσεις κάνοντας την έκπληξη. Ακόμη και οι Kiss κάνουν «ντίσκο» όπως πληροφορείται ο νεοέλληνας από το κρατικό ραδιοφωνικό δίκτυο… Είναι η εποχή που το ανεπανάληπτο I was made for lovin’ you ακούγεται παντού. Είναι η περίοδος που ο μεγάλος Rod Stewart με το κλασσικό Do you think I’m sexy βαφτίζεται σταρ της ντίσκο…
Το σκηνικό ποικίλει.
Το θρυλικό άλμπουμ με τίτλο The Wall των Pink Floyd από το 1979 έχει ξεκινήσει μια ξέφρενη τροχιά. Ακούγεται παντού δίνοντας στους δημιουργούς του τη σκυτάλη για ένα j;efreno ράλι μέσα στην καινούρια
δεκαετία. Ένα ς πανικός κυριαρχεί.. Δεν ξέρεις τι να διαλέξεις στη Κυψέλη στo τέρμα Πατησίων στου Χαριλάου στη Τσιμισκή στη Τρίπολη στη Πάτρα στη Λάρισα στη Κρήτη…
Μια σειρά από μεγάλα ονόματα κάνουν σημαντικά comeback και διεκδικούν με τα άλμπουμ που υπογράφουν την προτίμηση του ακροατηρίου. Παλαιότεροι και νέοι λάτρεις της μουσικής βλέπουν μέσα στη δεκαετία του 80 πολύ κόσμο που επιστρέφει δυναμικά. Άλλοι επάξια και άλλοι ως άλλα μοντέρνα φαντάσματα που απλά επιχειρούν να κάνουν μεγάλες επιτυχίες.
Ο David Bowie, o Rod Stewart, o Paul Mc Cartney, o Elton John, o Carlos Santana, οι Scorpions, oι Deep Purple, οι Supertramp, ο Steve Winwood, μέσα από διάφορες δισκογραφικές απόπειρες τους εκείνη τη περίοδο δείχνουν να οδηγούν την κούρσα.
Το κίνημα της ροκ συνεχίζει να κάνει τη δική του επίθεση από τα μέσα της δεκαετίας του 70 και θέλει να περάσει με αξιώσεις στα 80’s.
Η διεθνής μουσική σκηνή έχει αρχίσει να ανανεώνεται σημαντικά.
Η εποχή προσφερόταν για θεαματικές αλλαγές, που άλλοι υλοποιούσαν και άλλοι δεν είχαν καν φανταστεί.
Ο Bruce Springsteen, οι Jam, oι Blondie, οι Echo and the Bunnymen, οι Motors, οι Dire Straits, oι Cure, οι Joy Division, οι XTC, οι Boomtown Rats, ο Elvis Costello, οι Husker Du είναι μερικά μόνο από τα ονόματα εκείνα που όχι απλά προσφέρουν μια αλλιώτικη ώθηση, γεμάτη από έντονο πειραματισμό αλλά συγκινούν τη πιτσιρικαρία στη πρωτεύουσα κυρίως αλλά και στη περιφέρεια. 

Ο έλληνας μπερδεμένος. Είναι η ώρα που πρέπει να αποφασίσεις ποιο δρόμο θα πάρεις γιατί το σταυροδρόμι σε έχει μπερδέψει. Λαϊκά, σκυλάδικα, ρόκ στην Ελλάδα, new wave, punk, διασκευές, μεγάλες πίστες, ΠΑΣΟΚ, νεοέλληνες σε σύγχυση, εξώφυλλα ξένων δίσκων με greeklish γραμματοσειρά… παπάκια, ξενύχτια, συναυλίες, μπερδέματα…και κανείς δεν είναι σε θέση να σου πει γιατί αυτό που ζεις σε λίγα χρόνια θα το νοσταλγείς γιατί κάθε βράδυ από τη δεκαετία του 80 θα σου θυμίζει ένα ατέλειωτο πάρτι που ξεκίνησε μέσα από μια «χαζή» κόντρα.  Disco εναντίον new wave…   

Άντε βρες το νικητή!

Βασίλης Λούκας
www.e-shoes.gr
BODIES OF WATER – HERE AMONG YOU, το τραγούδι της Δευτέρας (Video)
WIDOWSPEAK – WHEN I TRIED, το τραγούδι της Κυριακής (Video)

Σχετικά Άρθρα

mm
About Βασίλης Λούκας 61 Articles
Πτυχίο Νομικής, Αγγλικά, Γαλλικά, συντάκτης – αρχισυντάκτης (ΕΝΑ, Τηλέραμα, Exclusive, Επίκαιρα κ.α.), διευθυντής προγράμματος – υπεύθυνος ξένου ρεπερτορίου – παραγωγός – παρουσιαστής ραδιοφωνικών εκπομπών (Sky, Flash, ΕΡΑ,Seven X), d.j, celebrities p.r, ανταποκριτής περιοδικών (Music & Media, Billboard), παρουσίαση – παραγωγή – σκηνοθετική επιμέλεια τηλεοπτικών εκπομπών (Starclub, ΕΡΤ, Αντ1, Κανάλι 5, Seven), συγγραφέας (Eightila, H Χρυσή Πλατίνα)
Contact: Website

Be the first to comment

Leave a Reply

%d bloggers like this: