20/05/2022

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος


Όσο η κρίση βαθαίνει τόσο πιο έντονο γίνεται το φαινόμενο ημών των ανέργων με το απύθμενο θράσος. Αυτό το θράσος που μας οδηγεί σε μια απίστευση έπαρση και μία άρρωστη πεποίθηση ότι πρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε, να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε τις καθημερινές «πολυτέλειες», στις οποίες είχαμε μάθει όταν ζούσαμε «πάνω από τις δυνατότητές μας". Αυτό άλλωστε συμβαίνει και τώρα. Ζούμε πάνω από τις δυνατότητες μας. Ή για να είμαστε ακόμα πιο σαφείς. Έχουμε το θράσος να ζούμε.

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, λοιπόν, πήγα “διακοπές” για 3 μέρες, φιλοξενούμενος φίλων, αντί να επιβεβαιώσω το δράμα μου κλεισμένος στο σπίτι (χωρίς air condition, εννοείται)

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, πήγα πριν από μία εβδομάδα σε ταβέρνα , παρήγγειλα και πλήρωσα (με δανεικά λεφτά) δύο μερίδες φαγητού.

 

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, διαμαρτυρήθηκα για τη διακοπή του ρεύματος στο σπίτι μου, όταν έχω το απύθμενο θράσος να διατηρώ και να πληρώνω σύνδεση internet στο σπίτι μου.

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, τόλμησα να σκεφτώ ότι έχω το δικαίωμα να πιω δύο ποτά σε ένα μπαρ με φίλους.

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, τόλμησα να σκεφτώ ότι έχω το δικαίωμα να ψωνίσω από το σουπερμάρκετ κάτι πέρα από όσπρια και ζυμαρικά.

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, οδηγώ αυτοκίνητο και μάλιστα στο όνομα μου. Μπορεί να το οδηγώ μονίμως με αναμμένο φωτάκι της ρεζέρβας και και μόνο το γεγονός ότι είμαι στη θέση του οδηγού είναι πρόκληση.

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, ομολογώ ότι πήγα σε συναυλία, σπαταλώντας ανερυθρίαστα το ποσόν των 12 ευρώ, τη στιγμή που αμελώ να πληρώσω τη δόση του στεγαστικού μου.

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, ομολογώ ότι τον περασμένο μήνα σπατάλησα ασκόπως 22 ευρώ σε βιβλιοπωλείο, ενώ θα μπορούσα να είμαι συνεπής πληρώνοντας τη δόση του ΕΝΦΙΑ.

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, διέπραξα το ατόπημα να επισκεφθώ τους γονείς μου εκδίδοντας αεροπορικό εισιτήριο των 28 ευρώ, λες και δεν έχω φωτογραφίες τους, αν μου γεννηθεί η επιθυμία να τους δω.

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, πήγα ΚΑΙ θερινό κινηματογράφο, ενώ θα μπορούσα κάλλιστα να δω ότι προσφέρουν δωρεάν κανάλια που συνεχίζουν με την άδεια μου. (μ’ αυτό είναι η αλήθεια ότι αισθάνομαι ακόμα πιο σημαντικός)

Εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, δεν αποκαλύπτω σε κανέναν πώς καταφέρνω και επιβιώνω ειδικά από τότε που σταμάτησε η καταβολή του επιδόματος. Αυτό και μόνο με καθιστά ύποπτο.

 

Και για να μην σας κουράζω άλλο, εγώ, ο άνεργος με το απύθμενο θράσος, έχω πολύ καλή μνήμη και θυμάμαι όλους αυτούς με το απύθμενο θράσος να απαξιώνουν και να κανιβαλίζουν ανέργους μ’ αυτό το απύθμενο θράσος να επιμένουν να ζουν.  Δεν είμαι εκδικητικός, αλλά δεν είμαι και ηλίθιος να τους ανέχομαι δια βίου. Είπαμε είμαι ο άνεργος με το απύθμενο θράσος…

(Συνολικές Επισκέψεις 536, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Δημήτρης Σούλτας 575 Articles
Ο Δημήτρης Σούλτας εγεννήθη στη Θεσσαλονίκη, λίγο μετά την άφιξη του ηλεκτρισμού και μετά από 19 χρόνια κατέβηκε στην Αθήνα, με το τρένο το οποίο δεν είχε ανακαλύψει τον ηλεκτρισμό ακόμα και σήμερα. Είναι ιδρυτής του κινήματος του υπαρκτού σουλταφερτισμού και δημοσιογράφος που πιστεύει ότι ο κόσμος θα αλλάξει, απλώς δεν έχει βρει ακόμα το κατάλληλο δοκιμαστήριο.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*