Την προηγούμενη εβδομάδα ξεκίνησε να παίζεται η παράσταση Το δωμάτιο του παιδιούτου Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ ι Ζουρνέτ στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου σε σκηνοθεσία Π. Γαβρέλα, Β. Δημητριάδου και Γ. Χριστοδούλου. Το έργο παρουσιάζεται σε μετάφραση της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με πρωταγωνιστές τη Βαλέρια Δημητριάδου και τον Γιώργο Χριστοδούλου.
Πραγματεύεται το δύσκολο -αλλά ιδιαιτέρως δημοφιλές- θέμα της απώλειας και της διαχείρισης του πένθους. Υπόθεση: Ένα νεαρό ζευγάρι ζει μια υπέροχη ημέρα με τον μικρό τους γιο, που έχει τα γενέθλιά του. Όλα βαίνουν καλώς, μέχρι που το αγόρι βρίσκεται στην άκρη του μπαλκονιού κυνηγώντας το καινούριο του παιχνίδι. Αξίζει να σημειωθεί πως πέραν από τους πρωταγωνιστές που προαναφέραμε -και φαίνονται στην αφίσα- στην παράσταση συμμετέχουν και δύο αγόρια (Ιάσονας Βασίλας και Δημήτρης Ζηκύρης) που υποδύονται σε εναλλαγή τον γιο του ζευγαριού.
Το κείμενο του Μπενέτ ι Ζουρνέτ είναι σύγχρονο, δραματικό, με έμφαση στη λεπτομέρεια, ενώ η πλοκή είναι πυκνογραμμένη και ακροβατεί ανάμεσα στον ακραίο ρεαλισμό και τη φαντασία. Είναι δύσκολο να περιγράψεις το έργο χωρίς να προδώσεις την έκβαση του, που παραμένει ανοιχτή σε δύο πιθανές εκδοχές, την επιθυμητή και την τραγική -και μάλλον πιο πραγματική- με τους κεντρικούς χαρακτήρες να επιλέγουν αντίστοιχα μια από αυτές.
Κατεβαίνοντας στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, όπου παλιότερα είχαμε δει τις πετυχημένες παραστάσεις Αρίστος και Δεσποινίς Μαργαρίτα, ξεχωρίζει η «κουνημένη» αναπαράσταση ενός παιδικού δωματίου από βαμβάκι. Το παιδικό κρεβάτι, το μπαούλο με τα παιχνίδια, το τραπεζάκι, και τα παιχνίδια του παιδιού, συνθέτουν ένα ονειρικό σκηνικό περιβάλλον που σύντομα θα αποτελέσει τη «φυλακή» των ηρώων. Ακόμη και η επιλογή του χρώματος, παραπέμπει σε ψυχιατρική κλινική αλλά και στη σύνθεση των σύννεφων, όπου έχει «αποδημήσει» ο γιος του ζευγαριού. Η Ιωάννα Πλέσσα δημιούργησε ένα σκηνικό που περιγράφει ρεαλιστικά και ταυτόχρονα ευφάνταστα το περιβάλλον του έργου, εξυπηρετώντας την καθόλου εύκολη σκηνοθετική ανάγνωση αυτού.
Ο θάνατος είναι μέσα στη ζωή, ωστόσο η διαχείρισή του, οι έννοιες της απώλειας και του πένθους είναι πολύ προσωπικά και ταλανίζουν αυτούς που μένουν πίσω. Σε περιπτώσεις όπως αυτές που περιγράφονται στο έργο, του αιφνίδιου θανάτου ενός παιδιού, η απώλεια δεν ξεπερνιέται ποτέ και παραμένει επίπονη. Όπως λέει και η μητέρα στο έργο «για αυτόν μπορεί να ήταν πιο εύκολο. Να μην συνειδητοποίησε τον θάνατο. Πιο δύσκολο είναι για αυτούς που μένουν.».
Από τη σκηνή της οικογενειακής ευτυχίας όπου το ζευγάρι γιόρταζε τα γενέθλια του γιου τους και τη νέα εγκυμοσύνη- περνάμε στον θρήνο για την απώλεια αλλά και μια ακόμη απώλεια, αυτή της σχέσης του ζευγαριού πως φαίνεται πως περνάει σε διάσταση, ανάλογα με τη διάσταση των… οπτικών πάνω στην απώλεια ή τη μη απώλεια του παιδιού. Η μητέρα καλείται να διαχειριστεί την απώλεια του πρωτότοκού της, τη διαφορετική οπτική του συζύγου της που ακροβατεί στα όρια της τρέλας αλλά και την αποβολή του παιδιού που κυοφορούσε κατά το τραγικό συμβάν. Το μεικτό ύφος του κειμένου Το δωμάτιο του παιδιού και η ταυτόχρονη εξέλιξη δύο διαμετρικά ετερόκλητων εκδοχών της ιστορίας, κάνει το κείμενο ενδιαφέρον και αφήνει τον θεατή μετέωρο με τα συναισθήματά του. Το κλειδί σε όλο αυτό είναι η ερμηνεία των ηθοποιών που υποδύονται εξαιρετικά το ζευγάρι που καλείται να διαχειριστεί την δυσβάσταχτη απώλεια του παιδιού τους. Η Βαλέρια Δημητριάδου ερμηνεύει εξαιρετικά τη μητέρα που περνάει από την ευτυχία στη δυστυχία, αλλά παραμένει για μεγάλο βαθμό ψύχραιμη στη δύσκολη απώλεια. Το ξέσπασμα της είναι συγκλονιστικό και ιδιαιτέρως άρτια εκτελεσμένο, ενώ στον αντίποδα βλέπουμε τον Γ. Χριστοδούλου που πιστεύοντας πως ο γιος του ζει, συγκρούεται με τη γυναίκα του και αποφασίζει να εγκαταλείψει το σπίτι τους.
Θα ήθελα να σημειώσουμε εδώ πως ο δρόμος που έχουν επιλέξει οι δύο ηθοποιοί-δημιουργοί, δεν είναι καθόλου εύκολος αλλά αφορά μια μερίδα ανθρώπων που έχει περάσει από τέτοιες δύσκολες καταστάσεις που περιγράφονται στο έργο. Πέρσι είχαμε ξεχωρίσει την παράσταση Ο Συνεργός που έκανε ο Γιώργος Χριστοδούλου στο Επί Κολωνώ και αφορούσε μια πραγματική ιστορία γυναικοκτονίας στη Βέροια πριν 20 χρόνια. Η Βαλέρια Δημητριάδου έγραψε και ανέβασε μαζί με την ομάδα της C For Circus -στην οποία ανήκει και ο Π. Γαβρέλας που συνυπογράφουν εδώ την σκηνοθεσία- το Κι εμφύτευσεν ο Θεός τον παράδεισο που ανέβηκε για δύο σεζόν στο Σύγχρονο Θέατρο με θέμα το Human Trafficking. Είναι σημαντικό να έχουμε καλλιτέχνες που επιλέγουν και αφιερώνονται σε παραστάσεις και έργα που αγγίζουν ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα.
Παραδέχομαι πως για μένα η παρακολούθηση της παράστασης Το δωμάτιο του παιδιού δεν ήταν καθόλου εύκολη, καθώς με αγγίζουν θέματα που αφορούν παιδιά λόγω επαγγελματικής ιδιότητας. Όπως και αν φύγει ο θεατής από τη συγκεκριμένη παράσταση, σίγουρα θα εκτιμήσει την άρτια αισθητική πρόταση πάνω στη διφορούμενη δραματουργία.
Info για την παράσταση:
Σπάνια συναντάς έργα που να σου μιλάνε με τόση αμεσότητα. Έργα που δεν μπορείς να τα αφήσεις ούτε λεπτό διαβάζοντάς τα και που θέλεις να τα επικοινωνήσεις με άλλους ανθρώπους, χωρίς να είναι ακριβώς ξεκάθαρο μέσα σου το γιατί, λένε οι σκηνοθέτες. Το “Δωμάτιο του παιδιού” είναι ένα έργο που μιλάει για τη ζωή σε όλες της τις εκφάνσεις. Από τις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας μέχρι την τραγικότητα μιας μόνο στιγμής, που συμβαίνει μια στο τόσο, σε μια από τις τόσες οικογένειες. Ίσως όμως η τέχνη, έχοντας τη δύναμη να αφηγείται όσα δεν τολμά ούτε να αρθρώσει κάποιος στη ζωή, να λειτουργεί λυτρωτικά. Ίσως, παίρνοντας την ευθύνη της εξιστόρησης όσων αρνείται να συλλάβει ο ανθρώπινος νους, να απαλλάσσει τον θεατή από το βάρος της πραγματικότητας και ίσως, μέσα από την ψευδή απόσταση που δημιουργείται στο θέατρο, να τον φέρνει εντέλει πιο κοντά στον πυρήνα ενός ζητήματος.
*Η παράσταση είναι κατάλληλη για θεατές άνω των 16 ετών.
Ταυτότητα της παράστασης:
Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Παναγιώτης Γαβρέλας, Βαλέρια Δημητριάδου, Γιώργος Χριστοδούλου
Μουσική: Κρυσταλλία Θεοδώρου
Σκηνικά – Κοστούμια: Ιωάννα Πλέσσα
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός σκηνοθετών: Μαρία Προϊστάκη
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας
Παίζουν: Βαλέρια Δημητριάδου, Γιώργος Χριστοδούλου
Συμμετέχουν οι μικροί: Ιάσονας Βασίλας και Δημήτρης Ζηκύρης
Πρεμιέρα: 20 Οκτωβρίου 2023, κάθε Τετάρτη και Κυριακή στις 19:00, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 20:30
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: Γενική είσοδος 16€, Μειωμένο (Άνεργοι, Φοιτητές, ΑΜΕΑ, άνω των 65) 14€
Προπώληση: https://www.more.com/theater/to-domatio-tou-paidiou/
