Όποιος έγραφε την περίοδο των μνημονίων και της δημοσιονομικής λιτότητας για πελατειακές σχέσεις μεταξύ πολιτικών και πολιτών και για συναλλαγές δούναι και λαβείν, ήταν γερμανοτσολιάς και εντολοδόχος των δανειστών που μόνο σκοπό είχε την αναπαραγωγή της προπαγάνδας τους, με στόχο να ενοχοποιήσει τον Ελληνικό λαό.
Θες δεν θες να την αντικρίσεις όμως, η πραγματικότητα είναι ανελέητη και θα έρθει να σε βρει μόνη της. Μάλλον όχι μόνη της αλλά μέσω διαδικασιών οι οποίες δρομολογούνται ενωσιακά. Η ίδια ένωση που μας καταδυνάστευε για δέκα χρόνια, έρχεται τώρα και μας ανοίγει τα μάτια κατά καιρούς.
Αναρωτιέμαι τι έχουν να πουν οι «ευρωσκεπτικιστές» του πληκτρολογίου για το πως θα ήταν αυτή η χώρα εκτός Ευρωπαϊκού πλαισίου, καλύτερη ή χειρότερη; Αν αυτό το «ξέφραγο αμπέλι» εξαρτιόταν αποκλειστικά από την εποπτεία των δικών του «αγροφυλάκων».
Θα πει κάποιος… Απλουστευτική σκέψη. Απλουστευτική ή καθόλου συμφέρουσα για όσους επί μία δεκαετία έθαβαν την ΕΕ χαϊδεύοντας αυτιά για μερικές ψήφους και για μερικά λάικς και καρδούλες.
Μήπως δεν ήθελε απαραίτητα να μας φτωχοποιήσει; Μήπως ήθελε και να βάλει μία τάξη σε ένα χαοτικό κρατικό περιβάλλον το οποίο σε συνεργασία με κομματάρχες και κομματικούς υπαξιωματικούς μάσαγαν κρατικό και ενωσιακό χρήμα ασύστολα για τρεις δεκαετίες; Ένα ερώτημα θέτω απλώς.
«Όχι, ήθελαν απλά να μας φτωχοποιήσουν, να μας κάνουν προτεκτοράτο και να κοινωνικοποιήσουν το χρέος».
Προφανώς και σε αυτή την κατάσταση δεν συμμετείχε σύσσωμος ο Ελληνικός λαός. Συμμετείχε ένα μέρος του και το υπόλοιπο το ανεχόταν σιωπηλά, περιμένοντας τη σειρά του να μετάσχει στη «αναδιανομή» αν του δινόταν η ευκαιρία.
Υπήρχε και μία μειοψηφία που απλώς κοιτούσε χωρίς να μπορεί να κάνει κάτι και ή απλά έκλεινε αυτιά και μάτια από την αηδία ή έφευγε από την χώρα.
«Όλοι το κάνουν, εγώ είμαι κορόιδο να κοιτάω» ήταν το σλόγκαν.
Τώρα που με ενωσιακές πρωτοβουλίες ξεσκεπάστηκε ένα σκάνδαλο που θυμίζει μια Ελλάδα από τα παλιά, τα ένδοξα, βλέπω τα ποστ να δίνουνε και παίρνουνε στα social media.
Μήπως θυμάστε ποιος πίεζε να εφαρμοστούν οι κανονισμοί και οι οδηγίες για ασφαλή και σύγχρονο σιδηρόδρομο; Είναι οι ίδιοι που πίεζαν για πρωτογενή πλεονάσματα, οι ίδιοι που ξεσκέπαζαν χρηματισμούς ευρωβουλευτών.
Τώρα από καταπιεστής η ΕΕ έχει γίνει «φάρος διαφάνειας» και «αχτίδα φωτός», όπως έχει γίνει ο Α. Σαμαράς από ιδεολογικός εχθρός πολιτικός σύμμαχος τώρα τελευταία για κάποιους.
Έχει πραγματικά πλάκα να παρακολουθείς το «καφενείο» των social media στην Ελλάδα γιατί μέσα από αυτά εξάγεται πρωτογενής εικόνα για την κοινωνία. Η ασφάλεια του πληκτρολογίου μας απελευθερώνει και όλη η αβελτηρία βγαίνει στην επιφάνεια, κεκαλυμμένη και μη.
Όλα τα απωθημένα, τα κόμπλεξ και οι ψυχοπαθολογίες μας βρίσκουν έδαφος να εκτονωθούν με ασφάλεια, εμπλεκόμενα με πολιτική «άποψη» και κοινωνική κριτική.
Δεν χρειάζονται ποιοτικές και ποσοτικές έρευνες από δημοσκόπους. Μία βόλτα στο FB λύνει κάθε απορία για το πως σχηματίζουμε, παγιώνουμε και εκφέρουμε «άποψη».
Μέσα στο μέσο θα βρείτε από ταγούς που μέσα σε όλη την ωραιοπάθεια και την έπαρση τους νομίζουν ότι σχηματίζουν ρεύματα, μέχρι και πρόβατα, τα οποία θέλουν απλά να νιώθουν ενταγμένα σε ένα σύνολο και θα κάνουν τα πάντα γι’ αυτό.
Θα πουν όσα περισσότερα «Μητσοτάκη γ@μιέσαι» μπορούν, θα φτιάξουν γιγαντοαφίσα την φωτογραφία του Βορίδη με το τσεκούρι και θα στηλιτεύσουν τον Άδωνι Γεωργιάδη με τις πιο πνευματώδεις ειρωνείες που διαθέτουν.
Θα μου πείτε, δεν αξίζουν κριτική. Φυσικά και αξίζουν, αλλά η κριτική που θα τους ασκήσετε, φροντίστε να βασίζεται σε στοιχεία, στο παρόν και πάνω απ’ όλα να είναι προϊόν δικών σας συλλογισμών και όχι κάποιου επηρμένου «πνευματικού» ταγού που διασκεδάζει την μοναξιά του στα social media.
Χάρης Φιλιππάκης
