Όπου κι αν πας τίποτα δε θα αλλάξει…όλα πάνω κάτω ίδια είναι με αυτό το μέρος που κόλλησα (αν νοιώθεις με το δικό σου περίεργο «άβολο» τρόπο).

Λογικό και συμφωνώ απόλυτα- στην τελική τίποτα δεν κρατά για πάντα …ούτε το κόλλημα με τόπους και καταστάσεις.

 Αυτό μας λέει με τον πιο ειλικρινή, και αρκετά απλό μουσικά, τρόπο η νεαρή Αμερικάνα Erin Tobey και το λέει ΑΠΟΛΥΤΑ καλά.

Σαφώς και δεν θα διαφωνήσω μαζί της ούτε ως προς το θέμα, ούτε ως προς τον τρόπο εκτέλεσης και απόδοσης του.
Νομίζω ότι μετά απ’αυτό απλά περιμένουμε συνέχεια, αλλά προς το παρόν ακούγεται σπαρακτικά απολαυστική, μέσα στο cliché  και κλασσικό(αλλά καθόλου ενοχλητικό) μουσικό-ρυθμικό μοτίβο που επιλέγει.