Γυναίκες που περάσατε

Γυναίκες που περάσατε από ‘δώ – Η καινούργια ταινία του Σταύρου Τσιώλη κάνει πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη

Μετά από δεκατέσσερα χρόνια κινηματογραφικής απουσίας, ο Σταύρος Τσιώλης επιστρέφει με την 13ή κατά σειρά ταινία του, που αποτελεί ταυτόχρονα και ένα «απόσταγμα» της φιλμογραφίας του.

Το ερχόμενο Σάββατο στις 8.00 μ.μ. στο Διεθνες Φεστιβαλ Κινηματογραφου Θεσσαλονικης θα προβληθεί για πρώτη φορά η νέα ταινία του Σταύρου Τσιώλη “Γυναίκες που περάσατε από δώ” – στο σινε ΟΛΥΜΠΙΟΝ.
Όσοι ενδιαφέρονται ας σπεύσουν για να προμηθευτούν εισητήρια.

Σύνοψη:
Δυο φτωχοδιάβολοι (Κωνσταντίνος Τζούμας, Ερρίκος Λίτσης), κάπου στην Αθήνα. «Άνθρωποι της ανάγκης», όπως λέει χαρακτηριστικά ένας εξ αυτών. Αναλαμβάνουν να φυλάξουν τσίλιες σε ένα παλιό σπίτι όπου χτίζεται ένα δωμάτιο. Το δε σπίτι βρίσκεται σε δρόμο συνοικίας, από τον οποίο περνούν πολλοί άνθρωποι, πιθανότατα και πολεοδόμοι που υποκρίνονται τους αθώους διαβάτες για να πετύχουν την επ’ αυτοφώρω σύλληψη παρανομούντων. Παράλληλα όμως, αποτελεί και πέρασμα απ’ όπου θα περάσει ένα πλήθος χαρακτήρων, άνδρες και γυναίκες, φορείς των δικών τους καημών.

Για την ταινία:

«Ε όχι, τώρα να ξανακάνω κινηματογράφο; Η γενιά μου άφησε το λυχναράκι αναμμένο στον ελληνικό κινηματογράφο και κάτι βρήκαν και οι νεότεροι. Κι εγώ είμαι ένα παρελθόν και αισθάνομαι ότι με σέβονται και με συμπαθούν. Δεν μπορώ όμως να διεκδικήσω λεφτά και να κόψω τη δυνατότητα ενός παιδιού τριάντα χρόνων να κάνει τη δική του ταινία» 

Λόγια του Σταύρου Τσιώλη που, τελικά, άλλαξε γνώμη χάρη στην επιμονή ενός κοινού που, εκτός από «σεβασμό» και «συμπάθεια», αγάπησε τις ταινίες του, και τις κράτησε «ζωντανές» με αυθόρμητα στημένες προβολές και, φυσικά, μέσα από το διαδίκτυο.

Η αρχική ιδέα της ταινίας, μοιάζει να παραπέμπει ταυτόχρονα στον Σάμιουελ Μπέκετ αλλά και το θέατρο σκιών: Ο Κωνσταντίνος Τζούμας προσπαθεί διαρκώς να πείσει τον Ερρίκο Λίτση να αναλάβει ένα ρίσκο που μπορεί να οδηγήσει και τους δύο στη φυλακή, όπως ακριβώς ο Χατζιαβάτης τον Καραγκιόζη σε μια ατελείωτη σειρά παραστάσεων: «Αν μας πιάσουν;» τον ρωτά ο τελευταίος.

Και ο πρώτος απαντά: «Οκτώ μήνες για συγκάλυψη. Αλλά στο εφετείο γίνονται πέντε. Αν έχουμε τα λεφτά τους εξαγοράζουμε. Αν δεν τα χουμε βγαίνουμε από το δικαστήριο με το κεφάλι ψηλά». Πάντως, μπορεί οι κεντρικοί ήρωες να είναι άνδρες, αλλά οι γυναικείοι ρόλοι δεν λείπουν. «Δεν το πίστευα ούτε εγώ ο ίδιος πως μπορούσα να γράψω τόσο όμορφους χαρακτήρες γυναικών τώρα στα ογδόντα μου», λέει ο σκηνοθέτης.

Και το «κλου»; Οι ιστορίες που κουβαλούν πολλοί εκ των περαστικών χαρακτήρων, παραπέμπουν σε σκηνές παλαιότερων ταινιών του, που έρχονται, αυτούσιες, και μεταμορφώνουν έτσι το «Γυναίκες που περάσατε από δω» σε έναν συγκερασμό, ή καλύτερα, σε ένα απόσταγμα μιας φιλμογραφίας που μίλησε, με αγάπη γνήσια για «το μεγάλο θαύμα και το μεγάλο αίνιγμα μιας πραγματικής ζωής».

H ταινία είναι γυρισμένη κόντρα στους ψηφιακούς καιρούς που ζούμε με το κλασσικό τρόπο κινηματογράφησης με 35μμ φίλμ και είναι μια συμπαραγωγή της Faliro House με την Kodak [που για πρώτη φορά στην ιστορία της επενδύει σε μια ελληνική ταινία].

Ο σκηνοθέτης
Ο Σταύρος Τσιώλης, γεννήθηκε στην Τρίπολη στις 6 Οκτωβρίου 1937. Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και από το 1958 δούλεψε ως βοηθός σκηνοθέτη σε 54 ταινίες, πολλές από τις οποίες της Φίνος Φιλμ. Η πρώτη δική του ταινία εμφανίστηκε το 1968, και το 1970 έκανε διεθνή επιτυχία με την ταινία «Κατάχρησις Εξουσίας». Κατόπιν εγκατέλειψε τον κινηματογράφο για μια δεκαπενταετία και επανήλθε το 1985 με ταινίες με εντελώς διαφορετικό ύφος.

Ξαφνικά, αυτός ο βαθύς γνώστης της κινηματογραφικής τεχνικής, βάζει στην άκρη τους ζογκλερισμούς της κάμερας και το περίτεχνο μοντάζ, και καταφεύγει στο μινιμαλισμό, θα λεγε κανείς όπως ο Πικάσο, που ξανάγινε «παιδί» και άρχισε να ζωγραφίζει τραβάει ελεύθερα και χωρίς «γεωμετρία».

Η ταινία του «Μια Τόσο Μακρινή Απουσία» απέσπασε έξι πρώτα βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1985) ενώ οι «Ακατανίκητοι Εραστές» παίχτηκαν στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (1988).

Όπως αναφέρει σωστά και ο Γιάννης Σολδάτος στην «Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου»: «Ο Τσιώλης έχει φτιάξει σχολή, έστω και αν μοναδικός δάσκαλος και μαθητής αυτής της σχολής είναι ο ίδιος». Και η αλήθεια είναι πως μπορεί οι ταινίες του Σταύρου Τσιώλη να μη στήθηκαν με μια διεθνή (τουτέστιν Φεστιβαλική) προοπτική κατά νου, είναι όμως και ταινίες που αντιλαμβάνεσαι με μιας τη χώρα προέλευσης τους – ακόμα και όταν τους «κατεβάζεις» τον ήχο.

Λίγες, διεθνώς επιτυχημένες ελληνικές ταινίες μπορούν να υποστηρίξουν έναν τέτοιο ισχυρισμό. Η πιο εμπορικά πετυχημένη του στιγμή ήρθε το 1998 με την ταινία «Ας περιμένουν οι γυναίκες».
Εκεί, τρεις μπατζανάκηδες εξαφανίζονται στο δρόμο για τη Θάσο – μια απολαυστική κωμωδία δρόμου, με ιδανικό σμίξιμο των Γιάννη Ζουγανέλη, Αργύρη Μπακιρτζή και Σάκη Μπουλά και διαλόγους που έχουν περάσει πλέον στην καθομιλουμένη.

Φιλμογραφία:
1968 Ο ΜΙΚΡΟΣ ΔΡΑΠΕΤΗΣ
1969 ΠΑΝΙΚΟΣ Η ΖΟΥΓΚΛΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ,
1970 ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
1985 ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΝΗ ΑΠΟΥΣΙΑ
1986 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΒΑΣΙΛΗ
1988 ΑΚΑΤΑΝΙΚΗΤΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ
1990 ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΗ ΧΟΥΡΜΑΔΙΑ
1992 ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΗΝ ΚΛΑΙΤΕ
1995 Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΟΥΡΣΙΤ ΠΑΣΑ
1998 ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
2004 ΦΤΑΣΑΜΕΕ!…
2017 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΤΕ ΑΠΟ ΔΩ

H Faliro House σε συμπαραγωγή με την Kodak, παρουσιάζουν ένα ακίνητο road-movie σε Σενάριο – Σκηνοθεσία Σταύρου Τσιώλη

«ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΤΕ ΑΠΟ ΔΩ»

Ερμηνεύουν
Κωνσταντίνος Τζούμας, Ερρίκος Λίτσης
Ελένη Ουζουνίδου, Κωνσταντία Τάκαλου
Ελλη Τρίγγου, Ρόζα Προδρόμου
Μιχάλης Σαράντης, Γιώργος Μελισσάρης
Μπάμπης Σαρηγιαννίδης, Σταμάτης Τζελέπης
Νίκος Σεβαστόπουλος, Τάκης Χρυσικάκος
Αινείας Τσαμάτης
και ο Αργύρης Μπακιρτζής

Παραγωγή
Ράνια Ψημένου
Χρήστος Β. Κωνσταντακόπουλος
Κώστας Κεφάλας

Διεύθυνση Φωτογραφίας
Ολυμπία Μυτιληναίου

Ηχος
Πάνος Παπαδημητρίου

Συνθεση Ηχου
Κωστας Βαρυμποπιώτης

Κείμενο του Βάσου Γεώργα

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top