09/08/2020

Ηριάννα – Περικλής. Το σχόλιο του Νίκου Δαμασκόπουλου

Ο Νίκος Δαμασκόπουλος είναι συνήγορος υπεράσπισης του Περικλή

Ηριάννα - Περικλής

Το δικαστήριο τόσο σήμερα, όσο και στις 17 του περασμένου Ιουλίου είχε στην διάθεσή του όλα τα στοιχεία, ολα τα πραγματικά δεδομένα που απαιτούνται από τον Νόμο ( άρθρ. 497 παρ. 7 και 8 ΚΠΔ ) ως προυποθέσεις, θετικές και αρνητικές για την παραδοχή των αιτημάτων του Περικλή και της Ηριάννας.

Όμως και στην σημερινή διαδικασία, όπως προκύπτει από την απόφαση, δεν έπαίξαν κανέναν ρόλο :

α) η αποδεδειγμένη σοβαρή ασθένεια του Περικλή και ο παρών κίνδυνος σοβαρότατης και μη αναστρέψιμης επιδείνωσης της υγείας του εξ΄αιτίας των συνθηκών που κρατείται, οπως κατέθεσε ο πλέον ειδικός καθηγητής του ΕΚΠ και προκύπτει από πληθώρα εγγράφων.

β) αποδεδειγμένη και μη αναστρέψιμη ανάσχεση της ακαδημαϊκής και επαγγελματικής πορείας της Ηριάννας.

γ) η αποδεδειγμένη από το 2013 τήρηση περιοριστικών όρων και από τους δύο και συνεπώς ο ανύπαρκτος κίνδυνος φυγής

δ) η αποδεδειγμένα ανύπαρκτη “υψηλού βαθμού πιθανότητα τέλεσης και άλλων εγκλημάτων” (ορ. αρθρ. 497 παρ. 1 εδ. α ΚΠΔ)

Δεν αναφέρομαι καν στο αποδεικτικό υλικό της ουσίας της υπόθεσης, στα ανεπαρκή δείγματα και μείγματα dna, στην Βαρκελώνη, στις κοινωνικές τους σχέσεις κλπ. γιατί αυτά, ούτως ή άλλως, δεν σχετίζονται με την κρίση επί της αίτησης αναστολής. Θα κριθούν στο Εφετείο της ουσίας τον Μάρτιο.

Οι μη νομικοί και οι μη ενασχολούμενοι ειδικότερα με την ποινική δικαιοσύνη ίσως να μην καταλαβαίνουν τα παραπάνω.

Ολοι όμως καταλαβαίνουμε ότι το μόνο εργαλείο του Δικαστή στην διαμόρφωση της κρίσης του, οφείλει να είναι ο Νόμος, τα πραγματικά δεδομένα της κάθε υπόθεσης και τίποτε άλλο.
Επίσης ξέρουμε ότι αρκετές φορές, για πολλούς λόγους οι δικαστές αστοχούν, σφάλλουν, υπερβάλλουν και γι΄αυτό, εξ΄ αντικειμένου, αδικούν.

Αυτό το γνώριζε πολύ καλά και ο νομοθέτης, έχοντας θεσμοθετήσει δεύτερο βαθμό κρίσης και αναιρετική διαδικασία.

Ομως, σήμερα, η εντύπωση μου – και αναλαμβάνω την ευθύνη τυχόν λάθους σε αυτή- είναι ότι η απόρριψη των αιτήσεων δεν οφείλεται σε εσφαλμένη η έστω αυστηρή προσέγγιση και ερμηνεία του Νόμου. Και τούτο θα το καταλάβει όποιος νομικός διαβάσει το εξαιρετικό σκεπτικό της μειοψηφίας στην πρώτη απορριφθείσα (με ψήφους 3-2) αίτηση.

Σήμερα η εντύπωσή μου είναι ότι το Δικαστηριο και ο Εισαγγελέας δεν απαντούσαν στους ισχυρισμούς και τις αιτιάσεις των 2 νέων ανθρώπων, αλλά συμμετείχαν, ενστικτωδώς ή μη, σε ένα σιωπηλό παιχνίδι “ανταγωνισμού των εξουσιών”, λόγω της προβολής που είχε λάβει η υπόθεση και λόγω κάποιων, τουλάχιστον άστοχων ( κατ΄ άλλους παρορμητικών, κατ΄ άλλους παρεμβατικών) δηλώσεων που είχαν γίνει δημόσια, ιδίως τον Ιούνιο και τον Ιούλιο και αφορούσαν στην συγκεκριμένη υπόθεση.

Μια φράση στην αγόρευση του εισαγγελέα έδωσε τον σχετικό τόνο και έδειξε -υπαινικτικά- τον παραλήπτη της.
Ετσι, ήταν προφανές ότι η προσπάθεια των αιτούντων και των συνήγορών τους και η βασιμότητα των νομικών και πραγματικών ισχυρισμών τους δεν ήταν πλέον το κεντρικό μέγεθος που θα διαμόρφωνε την απόφαση.

Οι αιτούντες την ελευθερία τους έγιναν ακόμα περισσότερο η μπάλλα σε ένα “παιχνίδι” που ο διαιτητής – δικαστής κατέστη δυστυχώς παίκτης (ορ. Μανωλεδάκη) .
Και αφού έπαιζε ¨εντός έδρας”, φυσιολογικά το σκόρ ήταν 5-0.

Σε βάρος των δυο νέων και όχι του πραγματικού “αντίπαλου”.

Υ.Γ. Αυτονοήτως,τυχόν πράξεις βίας που εκδηλώνονται ως “αντίδραση” και μάλιστα στο όνομα των αιτούντων, είναι εύθεως υπονομευτικές στον αγώνα τους για δικαιοσύνη.

(Συνολικές Επισκέψεις 145, 1 επισκέψεις σήμερα)
TENNIS – I MISS THAT FEELING, το τραγούδι της Τρίτης (Video)
'Ενα νέο είδος Βαρυτικών κυμάτων από τη σύκρουση δύο Πάλσαρ - Τι σημαίνει αυτή η ανακάλυψη

1 Trackbacks & Pingbacks

  1. T-shirt Stories: Η Ηριάννα, ο Περικλής και η τυφλωμένη δικαιοσύνη - viewtag.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*