18/05/2022

Κάθε μέρα Κυριακή…αλλά όχι έτσι!


Εδώ και πόσα χρόνια τραγουδάμε όλοι “Κυριακή γιορτή και σχόλη να 'ταν η βδομάδα όλη”!

Μα νομίζω ακριβώς 50 χρόνια! Όσα ακριβώς χρόνια μετρά η ταινία του Αλέκου Σακελλάριου “Η κόρη μου η Σοσιαλίστρια” με το Αλικάκι!

 

Κάπου όμως στην πορεία μπλέχτηκαν Κυριακές και Σοσιαλισμός και άλλαξαν δρόμους! Και που να φανταζόμουν ότι αφενός ο Σοσιαλισμός θα έχανε κάθε έννοια σε πολιτικό επίπεδο και αφετέρου ότι ολόκληρη η εβδομάδα μου θα ήταν μία Κυριακή. Ξέρετε όμως τι ύφους Κυριακή. Από αυτές που σιχαινόμασταν από μικροί. Όπως ακριβώς την περιγράφουν ο Χάρης και ο Πάνος Κατσιμίχας ήδη από το 1985.

 

Θυμάμαι ακόμα τη διαφήμιση που γύριζε ο φαντάρος σπίτι του με άδεια και μαζευόταν όλη η οικογένεια γύρω από το τραπέζι! Και να τα παστέλια και να τα ξερολούκουμα που έλεγε ο Βασίλης Λογοθετίδης στην ταινία “Σάντα Τσικίτα”! Και όχι μόνο αυτά τα ολίγα. Μακαρονάδες ροσμπίφ, και άλλα ρετρό φαγητά συνοδευόμενα από κρασάκι ή ρετσινούλα! Ρετσινούλα και άγιος ο Θεός που έλεγε και πάλι ο Λογοθετίδης στην ταινία “Ένα βότσαλο στη λίμνη”!

 

Χαρές και γέλια και τραγούδια που έλεγε και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας στην ταινία “Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη”! Κυριακή! Η πιο ευτυχισμένη μέρα μέχρι το μεσημέρι που επικρατεί αυτό το εορταστικό κλίμα! Αμέσως μετά τον μεσημεριανό καφέ όμως…αρχίζει και σουρουπώνει.

kiriaki-trapezi-viewtag

Σουρουπώνει ο ουρανός και η διάθεση και εκεί είναι ακριβώς που σταματά το εύθυμο τραγούδι. Τα παιδιά σταματούν το παιχνίδι και πάνε για διάβασμα, οι μεγάλοι αποσύρονται ο καθένας σπίτι του και στη γωνία του περιμένοντας να ξημερώσει η βασανιστική Δευτέρα. Κι έτσι όλη η Κυριακάτικη αίσθηση χάνεται με το φως της ημέρας.

 

Ωστόσο πολλά είναι τα τραγούδια που μου έρχονται στο μυαλό με τις Κυριακές σε περίοπτη θέση! Ασφαλώς του Λευτέρη Παπαδόπουλου αλλά και του Σακελλάριου. “Ξημερώνει Κυριακή” με τον Γιάννη Πουλόπουλο, “Όλες του κόσμου οι Κυριακές” με τη Χαρούλα, “Ωραία που 'ναι η Κυριακή” με την Αλίκη και πολλά άλλα. Κι έτσι μεγαλώνοντας και τελειώνοντας το βασανιστικό σχολείο, έπλασα κι εγώ την άποψη ότι η Κυριακή είναι όντως μία όμορφη ημέρα…είπαμε τουλάχιστον μέχρι το μεσημέρι. Κι έφτασα κι εγώ να λέω πως κάθε μέρα θα ήθελα να ήταν Κυριακή.

 

Έλα όμως που η μοίρα μπορεί να σε κάνει να αλλάξεις άποψη μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου! Έρχεται η μέρα που μένεις χωρίς δουλειά και ξαφνικά όλες οι μέρες της εβδομάδας είναι Κυριακές! Ναι, αλλά εγώ δεν ζήτησα να είναι τέτοιες Κυριακές.

Χωρίς διάθεση, χωρίς φίλους, χωρίς χρήματα. Ούτε ζήτησα να κρατήσει τόσο πολύ! Μια μικρή στάση για ξεκούραση ήθελα μόνο! Την πάτησα κι εγώ όπως ο Δημήτρης Χορν με τον διάβολο στην ταινία “Αλίμονο στους νέους” . Δεν ήξερε πώς να τον παζαρέψει! Κι έτσι πήρε τα νιάτα του που ήθελε αλλά χωρίς φράγκο στην τσέπη. Έτσι κι εγώ πήρα τις Κυριακές μου με ανάλογο τρόπο.

Όμως τώρα έμαθα και ξέρω καλά τι να ζητήσω! Όχι Κυριακές μελαγχολικές, παρακμιακές, χωρίς αντικείμενο! Κυριακές με διάθεση, με κέφι, με ξόδεμα ευτυχίας! Μα μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; Μόνο με ένα καλό Τζόκερ από απανωτά Τζακ Ποτ!

 

Χμμμ…δεν είμαι σίγουρος με ποιο τρόπο θα ζήσω πάλι όμορφες Κυριακές! Όπως δεν είμαι σίγουρος αν θα μου ξαναδωθεί η ευκαιρία να ζητήσω κάτι από τον αντίστοιχο διάβολο αλά Χορν!

Λοιπόν, δεν ξέρω ποια θα είναι η επόμενη Κυριακή στα μέτρα μου αλλά μέσα από όλο αυτό το σκηνικό που εξακολουθώ να ζω εγώ και μερικές χιλιάδες ανθρώπων θυμήθηκα κάποιους στίχους του Κώστα Κινδύνη.

Και τους θυμήθηκα γιατί σήμερα σας μίλησα με αναφορές σε ηθοποιούς, σε μουσικούς, σε σκηνοθέτες, σε ποιητές. Ας κλείσω λοιπόν με τα λόγια του Κινδύνη αισιοδοξώντας:

 

“…κι αν σου μιλώ μ' αναφορές

είναι γιατί οι ποιητές για έρωτα μιλάνε

κι αν πικραθήκαμε μην κλαις

μέσα από τόσες συμφορές μάθαμε ν' αγαπάμε”!

Βασίλης Κριμπάς

(Συνολικές Επισκέψεις 699, 1 επισκέψεις σήμερα)

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*