Έβλεπα όλο αυτό το διάστημα, τα παιδιά που αγωνίζονταν στο Ρίο! Πήραν δεν πήραν μετάλλιο!
Έβλεπα και τα παιδιά, που με αγωνία περίμεναν τα αποτελέσματα των πανελλαδικών ! Πέρασαν δεν πέρασαν!
Και βλέπω πιά, αναλύσεις επί αναλύσεων, για τα επιτεύγματά τους, γιατί πέρασε ο ένας και δεν πέρασε ο άλλος Γιατί ο ένας πήρε μετάλλιο και ο άλλος όχι!
Και σκέφτομαι απλοϊκά!
Ποιος απ΄όλους αυτούς που λένε διάφορα καταλαβαίνει τι δύσκολο είναι να πετύχει κανείς;
Ή διαφορετικά, ξέρουν πόση δουλειά κρύβεται πίσω από κάθε επιτυχία ή ακόμα και από μία αποτυχία;
Και αν θελήσω να γίνω πιο κακιά , αυτοί που κρίνουν έτσι όλα αυτά τα παιδιά, θεωρούν τη ζωή τους, τον εαυτό τους επιτυχημένο;
Αν πραγματικά ήξεραν ή ήταν επιτυχημένοι, ή δεν θα μιλούσαν ή θα έλεγαν μπράβο για τις προσπάθειες!
Γιατί οι πραγματικά επιτυχημένοι ξέρουν το μυστικό!
Τίποτα δεν δίνεται σε κανέναν αν δεν δουλέψει σκληρά!
Απλά και ως δικαιολογία για τις δικές τους αποτυχίες θεωρούν ότι στους επιτυχημένους προσφέρονται όλα στο πιάτο!
Ή ακόμα απλούστερα –και για να μαλακώσω λίγο-να τους οδήγησε σε λάθος συμπεράσματα , το μετά .
Η ψευδής εικόνα μιας κατάστασης από τις ιλουστρασιόν φωτογραφίες και τις πομπώδεις αναλύσεις ! (Αυτή η περίπτωση για τις προβεβλημένες επιτυχίες)
Δυστυχώς η επιτυχία δεν είναι ποτέ απλή και ποτέ εύκολη!
Και δεν μιλώ για την περιστασιακή και την χωρίς διάρκεια !
Λέω γιαυτή που έχει διάρκεια και κρατάει μια ζωή! Δεν με ενδιαφέρει δε καθόλου το μέγεθός της αρκεί να ανταποκρίνεται στα θέλω του καθενός.
Τα εργαλεία για να πετύχουμε, νομίζω ότι τα έχουμε όλοι μέσα μας, απλά πρέπει να ξέρουμε όχι μόνο τους στόχους μας αλλά και για ποιά πράγματα είμαστε ικανοί.
Οι διπλανοί μας δεν αποτελούν μέσο σύγκρισης, ο καθένας πρέπει να κοιτάει τη δουλειά του να μη τα παρατάει ποτέ και να μη χάνει την πίστη στον εαυτό του!
Α! και πολύ δουλειά!
Και δεύτερο Α!
Είναι ή οχι επιτυχημένη, η πρώτη των πρώτων στην παιδαγωγική Θεσσαλονίκης, που έγινε φοιτήτρια στα 52 της;
Έλσα Παπαϊωάννου
