22/01/2022

Kωνσταντίνα Τάκαλου: το θέατρο έχει γίνει πιο αληθινό από τη ζωή

Kωνσταντίνα Τάκαλου

Μόλις πέντε το απόγευμα και όμως η Αθήνα έχει επιλέξει το βραδινό της φουστάνι. Περπατάμε με την Κωνσταντίνα Τάκαλου και τον Βαγγέλη Αγγελόπουλο στο κέντρο της πόλης, στη Βαρβάκειο, στην πλατεία Κοτζιά, στους γύρω δρόμους και αναζητάμε το ιδανικό φόντο για τη φωτογράφιση. Η πόλη στολισμένη με τα κιτς φωτάκια της αδημονεί να γιορτάσει και οι μυρωδιές και τα χρώματα δίνουν έμπνευση για τα πορτρέτα.

«Για τι μιλά το έργο σας;» τη ρωτά ο Βαγγέλης. «Για την αγάπη», απαντάμε και οι δύο, σχεδόν εν χορώ. Αυτές οι τρεις λέξεις δένουν ξαφνικά με τα πάντα! «Εδώ να βγάλουμε, αυτό δεν είναι αγάπη;» «Και εδώ!» «Και αυτό δεν μοιάζει με την αγάπη;» «Και σε αυτά τα κλουβιά. Όταν αγαπάμε, εγκλωβιζόμαστε κάπως, ε;» Έτσι ο Πομμερά με το έργο του φώτισε και εμάς, ξέχωρα από την υπέροχη παράσταση στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης.

«Η Eπανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα», του Ζοέλ Πομμερά, είναι ένα σπονδυλωτό έργο. Ποιες δυσκολίες κρύβει αυτό υποκριτικά;
Έχει κινηματογραφικό χαρακτήρα. Είναι όπως στο σινεμά, σε μια ταινία, που γυρίζεις μια σκηνή, ίσως από το τέλος της ιστορίας, και μετά επιστρέφεις στην αρχή. Αυτό έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. 

Στο σινεμά όμως παίζεις τον ίδιο χαρακτήρα.
Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Οι σύντομες σκηνές ενδέχεται να αντιμετωπιστούν τόσο από τους ηθοποιούς όσο και από το σκηνοθέτη σαν σκετσάκια και να μην έχουν καμία αξία. Οπότε υπάρχει ο κίνδυνος να μην προκύψει κάτι ουσιαστικό. Εγώ και οι υπόλοιποι συντελεστές του έργου προσπαθήσαμε πάρα πολύ να συνδέσουμε με κάποιο τρόπο τους χαρακτήρες. Μοιάζει δηλαδή η γυναίκα που παίρνει διαζύγιο με την πόρνη. Δημιουργείται η εντύπωση ότι το ίδιο πρόσωπο βιώνει και άλλες καταστάσεις. Ο ίδιος άνθρωπος αλλιώς φέρεται όταν χάνει τον πατέρα του και αλλιώς όταν παντρεύεται. Επομένως το ίδιο άτομο συμπεριφοριστικά είναι πολύ διαφορετικό. Γιατί λοιπόν θα έπρεπε στη σπονδυλωτή αυτή παράσταση να ιδωθεί τελείως διαφορετικά; Η μεγαλύτερη δυσκολία δεν αφορούσε εμάς που ερμηνεύαμε διαφορετικούς ρόλους, αλλά τον Νίκο (Μαστοράκη) που ανέλαβε τη σκηνοθεσία. Οι συγκεκριμένες ιστορίες, αν δεν είχαν «δεθεί» έτσι, ίσως να μην είχαν σχέση μεταξύ τους.

Ποια ιστορία σε αγγίζει πιο πολύ;
Η ιστορία με τη σύζυγο που έχει Αλτσχάιμερ με συγκινεί πάρα πολύ, αλλά και αυτή στο τέλος που κάνω την πόρνη. Μου αρέσει όμως πολύ και η γυναίκα της πρώτης ιστορίας που θέλει να πάρει διαζύγιο. 

Το γεγονός ότι εμείς οι Έλληνες, σε αντίθεση με τους Γάλλους, έχουμε άλλη λέξη για την «αγάπη» και άλλη για τον «έρωτα» πώς λειτούργησε στην παράστασή σας;
Αυτό ήταν κάτι που μας απασχόλησε πολύ πριν ανέβει η παράσταση. Έγιναν πολλές συζητήσεις για το «τι είναι έρωτας», «τι είναι αγάπη» και πώς τα διαχωρίζουμε. Ο έρωτας είναι η κατάσταση εκείνη στην οποία έχεις την αίσθηση πως σφυριά σε τρυπούν παντού. Είναι σαν να μην καταλαβαίνεις, σαν να έχεις πάρει ουσίες, σαν να είσαι σε άλλο πλανήτη! Ο έρωτας σε κατακλύζει, είναι καθηλωτικός, σε μουδιάζει ολόκληρο. Η αγάπη έχει να κάνει πιο πολύ με το χρόνο. Γιατί; Επειδή η αγάπη έχει διάρκεια, ενώ ο έρωτας σπάνια καταφέρνει να διαρκέσει. Εμείς με την προτροπή του Νίκου Μαστοράκη καθ’ όλη τη διάρκεια των προβών βλέπαμε πάρα πολλές ταινίες. Σκοπός ήταν να κατανοήσουμε πώς οι Γάλλοι διαχειρίζονται την επιχειρηματολογία. Το συγκεκριμένο έργο έχει άμεση σχέση με την επιχειρηματολογία και χρειάζεται να ληφθεί υπόψη και το ότι οι Γάλλοι σκέφτονται τελείως διαφορετικά από εμάς. Έχουν άλλη κουλτούρα. Αν κάποιος επιθυμεί να πάρει διαζύγιο, όπως βλέπουμε και στην παράσταση, θα καθίσουν ο εραστής, ο σύζυγος και η κυρία και θα συζητήσουν όλοι μαζί για το τι συμβαίνει στο ζευγάρι και αν θα πρέπει να χωρίσουν. Αυτό δεν ισχύει στην Ελλάδα. Στην παράσταση υιοθετήσαμε αυτή τη λογική και αφαιρέσαμε το ελληνικό «πάθος». 

Διαβάστε την υπόλοιπη συνέντευξη στο Τέχνες-Plus

(Συνολικές Επισκέψεις 414, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Texnes Plus 214 Articles
Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο…

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*