Οι Αμερικάνοι αδερφοί D’Addario έχουν ότι ακριβώς χρειάζεται η επόχη μας. Ίσως σε πολύ μεγάλο βαθμό και όχι αρκετά mainstream. Είναι απόλυτα retro στη 70s glam αισθητική τους. Είναι απόλυτα αντι macho (καθόλου γένια και tattoo) ως προς το image και απόλυτα «πειραγμένοι» ηχητικά και ενορχηστρωτικά, μέσα στη μεγαλειώδη σχεδόν (ως προς τη φιλοδοξία) pop που γράφουν.

 Και σαφώς η 4AD δε θα έμενε αδιάφορη σε κάτι τέτοιο. Το δεύτερο album τους σε παραγωγή του Jonathan Rado των Foxygen  έρχεται σε λίγο καιρό και το As Long as we ‘re together ακούγεται σαν ένα εξαιρετικό πρώτο ορεκτικό από εκεί.

Ως προς τη λογική θυμίζουν MGMT, και ίσως έχουν την ίδια πορεία. Ως προς τον ήχο τα πάντα είναι κλασσικά 70s.  

Ακόμα και οι Oasis του Stand By Me κάνουν έντονη την παρουσία τους μέσα από το riff του κομματιού (κι αυτό όμως πάλι στα 70s παραπέμπει έμμεσα).

 Εγώ το μόνο που θα πω είναι πως ΠΡΕΠΕΙ να έχουμε ένα καλό μάτι πάνω τους, γιατί κάτι μεγάλο μπορεί να βγει απ’αυτούς. Αλλά και να μην βγει δείχνουν πολύ ικανοί και σαφώς θα έχουν διάρκεια.

Θοδωρής Σουρβίνος