Οι πολύ νεαρές Αγγλίδες Let’s Eat Grandma θέλουν να περάσουν το profile μιας σχολικής- παιδικής μπάντας που απλά διασκεδάζει με τον πειραματισμό. Θα το δεκτώ.
Όπως και θα δεκτώ ότι όποιοι δουλεύουν μαζί τους κάνουν μια απόλυτα προσεγμένη και τρομερά ελεγχόμενη δουλειά. Το μέλλον θα αποδείξει τι εννοώ. Έχοντας ακούσει κάποια δείγματα από τη δουλειά τους, επιλέγω αυτήν την πιο dreamy- nymph like πλευρά τους, από την παιδική cheery-urban που επίσης έχουν. Δεν ξέρω τι θα έρθει στη συνέχεια..Ίσως χαθούν…Too much, too soon.
Αλλά πιστεύω ότι είναι μέρος αυτής της επένδυσης σε έφηβες και έφηβους που έχει κάνει η βιομηχανία στην Αγγλία και σύντομα θα αποδώσει καρπούς. Γιατί έτσι πρέπει. Τα λεφτά είναι συνήθως μπροστά και πάνω από τα παιδιά. Δυστυχώς …λίγο mainstream, λοιπόν, καρπούς περιμένω. Εκτός και αν τα παιδιά γυρίσουν την πλάτη στη βιομηχανία και αποφασίσουν αλλιώς…Λίγο δύσκολο. Προς το παρόν, όσο στημένο κι αν είναι ασπάζομαι όλο το TEAM και λέω. ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ. Στην τελική τι δεν είναι στημένο στo showbusiness?
Και ειλικρινά τα κορίτσια με το όνομα Let’s eat Grandma ακούγονται μια χαρά, αλλά μου βρωμάει πολύ λευκό και κοινωνικά ξεδοντιασμένο bandwagon αιθεριότητας και drug culture και εύκολη και cliché ιστορία που δεν μπορώ να μην το τονίσω.
Ένα καλό τραγούδι δεν είναι απαραιτήτως και καλό…γενικά. Αλλά ok guys…Να δω που το πάτε.
