Η μάχη της Ινδίας απέναντι στην Τζιχάντ – Γιατί θεωρείται κρίσιμης σημασίας τόσο για την Ασία όσο και τη Δύση;

Παρά την ιστορική καταδίωξη, τις καμπάνιες περί εθνικής κάθαρσης, καθώς και τη συνεχιζόμενη πίεση στα χέρια των τζιχαντιστών που υποστηρίζονται από το Πακιστάν, το Τζαμού και το Κασμίρ παραμένουν μέρος της Ινδίας, της οποίας η κυριαρχία στην περιοχή βοηθά στη βελτίωση των πολιτικών δικαιωμάτων των κατοίκων καθώς τους δίνει τη δυνατότητα να μάχονται την Ισλαμική απειλή και ενισχύει τη σταθερότητα στη Νότια Ασία.

Σήμερα, το Τζαμού και το Κασμίρ είναι στη δημογραφική τους πλειοψηφία μουσουλμανικά, όμως βρίσκονται μέσα στα σύνορα της Ινδίας, η οποία έχει ιστορικούς  και πνευματικούς δεσμούς με την περιοχή.

Οι αυτόχθονες Ινδουιστές είναι οι αρχικοί κάτοικοι του Kασμίρ και διαθέτουν μια μοναδική εθνοθρησκευτική κουλτούρα, που υπάρχει εδώ και περισσότερα από 5.000 χρόνια. Το Kασμίρ είχε στην πλειοψηφία του ινδουιστικό πληθυσμό, που κυβερνούνταν από ινδουιστές βασιλιάδες μέχρι τον 14ο αιώνα, όταν μουσουλμάνοι από την Κεντρική Ασία εισέβαλλαν στην περιοχή.

Υπό την ισλαμική κυριαρχία, οι Ινδουιστές στο Kασμίρ υπέστησαν διώξεις. Στις αρχές του 1.800, οι ηγεμόνες των Σιχ έλεγχαν την περιοχή, και έπειτα μια ινδουιστική δυναστεία από τα μέσα του 1.800 έως το 1947.

Το 1947, το πριγκιπικό κράτος του Τζαμού και Kασμίρ έγινε μέρος της κοσμικής Δημοκρατίας της Ινδίας. Λίγο αργότερα, οι πακιστανικές ένοπλες δυνάμεις εισέβαλαν στην περιοχή. Σε απάντηση, οι ινδικές δυνάμεις παρατάχθηκαν για να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις του Πακιστάν. Στο κατεχόμενο από το Πακιστάν Kασμίρ, στις περιοχές του Κασμίρ που παρέμειναν εκτός Ινδίας, χιλιάδες ινδουιστικές οικογένειες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις ζωές τους.

Το 1948, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε το Ψήφισμα 47 που καλούσε τον πακιστανικό στρατό να αποσυρθεί. Το Πακιστάν, ωστόσο, αρνήθηκε.

Από τότε, το Πακιστάν αύξησε τη στρατιωτική του παρουσία και υποκίνησε αναταραχές και τρομοκρατία στην περιοχή. Χιλιάδες άμαχοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικές ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν από μαχητικές ομάδες που υποστηρίζονταν από το Πακιστάν.

Η τρέχουσα δημογραφική δομή του Τζαμού και του Κασμίρ δεν είναι αποτέλεσμα φυσικών αιτιών. Από το 1989 έως το 1991, ο αυτόχθονος ινδουιστικός πληθυσμός της κοιλάδας του Kασμίρ έγινε θύμα μιας από τις πιο ξεχασμένες εκστρατείες εθνοκάθαρσης στον κόσμο που συνοδεύονταν από δολοφονίες, βιασμούς, απειλές και καταστροφές περιουσιών και θρησκευτικών ναών.

Αυτή η τζιχαντιστική εξέγερση που χρηματοδοτείται από το Πακιστάν στόχευε στην εξάλειψη των μη μουσουλμάνων στο Kασμίρ προκειμένου να αλλάξει τα δημογραφικά στοιχεία της περιοχής.

Οι Αρμάν Σάρμα και Nιλάι Tριβέντι γράφουν για το Στάντφορντ Ριβιού: «Ανάμεσα στο 1989 και στο 1991, πάνω από το 95% του ινδουιστικού πληθυσμού της κοιλάδας του Kασμίρ (που γενικά αναφέρεται ως «Kασμίρι Πάντιτς – Παντίτες του Κασμίρ») αντιμετώπισε μια εκστρατεία εθνοκάθαρσης που διέπραξε μια ισλαμιστική εξτρεμιστική ομάδα που ονομάζεται Απελευθερωτικό Μέτωπο Τζαμού– Kασμίρ (Jammu-Kashmir Liberation Front – JKLF). Πάνω από 100.000 «Παντίτες του Κασμίρ» αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το Kασμίρ και εκατοντάδες σκοτώθηκαν από τρομοκράτες του JKLF. Σήμερα, χιλιάδες Παντίτες του Κασμίρ συνεχίζουν να ζουν ως εκτοπισμένοι πρόσφυγες στην ίδια τους τη χώρα»

Ο συνταγματάρχης Δρ. Τέι Κούμαρ Τίκο γράφει για το πώς οι ισλαμιστές στην κοιλάδα του Kασμίρ τρομοκρατούσαν τους ιθαγενείς Ινδουιστές για να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους δίνοντάς τους τρεις επιλογές – «Ralive, Tsaliv ya Galive» (γίνετε ισλαμιστές, αφήστε τον τόπο ή αφανιστείτε):

«Οι εκρηκτικές και εμπρηστικές ομιλίες που μεταδίδονταν από τα συστήματα δημόσιας αναγγελίας των τζαμιών έγιναν συχνές. Χιλιάδες κασέτες ήχου, που έφεραν παρόμοια προπαγάνδα, παίχτηκαν σε πολλά μέρη στην Κοιλάδα, προκειμένου να ενσταλάξουν τον φόβο στην ήδη τρομοκρατημένη κοινότητα των Κασμίρι Πάντιτς.». Ενθυμούμενος αυτά τα γεγονότα, ο πρώην Γενικός Διευθυντής της Αστυνομίας Τζαμού  και Kασμίρ , Σρι M M Κατζόρια λέει: «Το κακό του καλοκαιριού του 1989 ξεκίνησε με την κοινοποίηση ειδοποίησης στα εξέχοντα μέλη της μειονοτικής κοινότητας να εγκαταλείψουν το Kασμίρ».

«Η επιστολή έλεγε: «Σας διατάζουμε να φύγετε αμέσως από το Kασμίρ, διαφορετικά τα παιδιά σας θα πληγούν – δεν σας τρομάζουμε, αλλά αυτή η γη είναι μόνο για μουσουλμάνους και είναι η γη του Αλλάχ. Οι Σιχ και οι Ινδουιστές δεν μπορούν να μείνουν εδώ». Το απειλητικό σημείωμα τελείωνε με μια προειδοποίηση, «Αν δεν υπακούσετε, θα ξεκινήσουμε από τα παιδιά σας»…

«Δεκάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι από το Kασμίρ ξεχύθηκαν στους δρόμους της Κοιλάδας, φωνάζοντας «θάνατος στην Ινδία» και «θάνατος στους Kαφίρς».

«Αυτά τα συνθήματα, που μεταδίδονταν από τα μεγάφωνα κάθε τζαμιού, που αριθμούσαν περίπου 1100, προέτρεψαν τους υστερικούς όχλους να ξεκινήσουν την Τζιχάντ [jihad]. Όλοι οι μουσουλμάνοι άνδρες, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών τους και των ηλικιωμένων, ήθελαν να φανούν ότι συμμετέχουν σε αυτήν την Τζιχάντ. Αυτοί που είχαν οργανώσει μια τέτοια επίδειξη δύναμης στη μέση μιας κρύας χειμωνιάτικης νύχτας, είχαν μόνο έναν στόχο: να βάλουν τον φόβο του θανάτου στις καρδιές των ήδη φοβισμένων Παντίτς [Ινδουιστών]»

Ως αποτέλεσμα, χιλιάδες Ινδουιστές σκοτώθηκαν και χιλιάδες σπίτια, επιχειρήσεις και τόποι λατρείας που ανήκαν σε Ινδουιστές καταστράφηκαν ή καταλήφθηκαν.

Σύμφωνα με το Ινδουιστικό Αμερικανικό Ίδρυμα, «περίπου 350.000 Ινδουιστές… αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή με απειλή θανάτου. Μέχρι σήμερα δεν μπόρεσαν σε μεγάλο βαθμό να επιστρέψουν στα σπίτια τους».

Εν τω μεταξύ, τρομοκρατικές ομάδες που υποστηρίζονται από το Πακιστάν εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται στην περιοχή, όπως η Λάσχαρ ε Τάιμπα και η Τζαίς ε Μοχάμεντ, που έχουν χαρακτηριστεί ως Ξένες Τρομοκρατικές Οργανώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Λετ ήταν υπεύθυνη για τις επιθέσεις στη Βομβάη τον Νοέμβριο του 2008, με 166 νεκρούς, και η Τζεμ πραγματοποίησε την επίθεση στις 18 Σεπτεμβρίου 2016 σε βάση του ινδικού στρατού, η οποία σκότωσε 19 Ινδούς στρατιώτες. Οι ίδιες τρομοκρατικές ομάδες απειλούν επίσης τη Δύση και το Ισραήλ.

Παρά τις προκλήσεις, το 2019, η ινδική κυβέρνηση κατάργησε νομικά τα άρθρα 370 και 35Α του Συντάγματος της Ινδίας, προσωρινές διατάξεις που παρείχαν ειδικό καθεστώς στην πολιτεία Τζαμού  και Kασμίρ. Αυτή η κίνηση βελτίωσε τρομερά την κατάσταση ασφάλειας και τα πολιτικά δικαιώματα των κατοίκων του Τζαμού και Kασμίρ – ιδιαίτερα των γυναικών, των παιδιών και των μειονοτικών ομάδων.

Μετά από αυτήν τη νομική αλλαγή, οι γυναίκες στο Τζαμού και Κασμίρ έχουν περισσότερα δικαιώματα όσον αφορά την ιδιοκτησία περιουσίας, το γάμο, το διαζύγιο, την προστασία από την ενδοοικογενειακή βία και την πρόσβαση στην εκπαίδευση και τις οικονομικές ευκαιρίες.

Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέχονται από την Πύλη για την Τρομοκρατία της Νότιας Ασίας (South Asia Terrorism Portal  – SATP) του Ινστιτούτου Διαχείρισης Συγκρούσεων, η τοπική υποστήριξη για την εξέγερση στο Kασμίρ συνεχίζει να μειώνεται και η περιοχή έχει γίνει πιο ασφαλής συνολικά. Η βελτίωση της κατάστασης ασφάλειας οδήγησε επίσης σε άνθηση του τουρισμού. Στις 22 και 23 Μαΐου του 2023, για παράδειγμα, η Ινδία φιλοξένησε ένα βασικό συνέδριο τουρισμού της G20 στο Σριανγκάρ , την πρωτεύουσα του Τζαμού και Kασμίρ.

Αν και η Ινδία έχει έναν αναμφισβήτητο και καλά τεκμηριωμένο ιστορικό, πολιτιστικό και πνευματικό δεσμό με το Kασμίρ το Πακιστάν καταλαμβάνει περίπου 30.000 τετραγωνικά μίλια, γνωστό ως κατεχόμενο από το Πακιστάν Kασμίρ (Pakistan Occupied Kashmir – POK) και Βόρειες Περιοχές. Ως αποτέλεσμα δεν υπάρχουν Ινδουιστές που να παραμένουν στο POK λόγω δολοφονιών και αναγκαστικών εξισλαμισμών, αν και εξακολουθεί να είναι το σπίτι αρχαίων ινδουιστικών ιερών τοποθεσιών.

Ως εκ τούτου, η ισλαμική βία στο Kασμίρ δεν είναι αγώνας για δημοκρατία ή ανεξαρτησία ενάντια στην κυβέρνηση της Ινδίας. Είναι μια εκστρατεία τζιχάντ για την αποσταθεροποίηση, την καταπίεση και τον εξισλαμισμό του Kασμίρ στο σύνολό του. Αυτός ο πόλεμος των τζιχαντιστών διεξάγεται από την κυβέρνηση του Πακιστάν και τις σκληροπυρηνικές ισλαμικές συμμαχικές ομάδες του, που στοχεύουν να ιδρύσουν ένα ισλαμικό κράτος στο Kασμίρ που θα είναι απαλλαγμένο από Ινδουιστές, και όπου οι γυναίκες και οι μειονότητες θα έχουν κατώτερη θέση.
Ένα Kασμίρ ελεγχόμενο από το Πακιστάν ή ελεγχόμενο από ισλαμιστές θα σήμαινε επομένως ότι το Kασμίρ θα μετατρεπόταν σε άλλο ένα Αφγανιστάν που ελέγχεται από τους Ταλιμπάν, όπου αφθονούν οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η βία. Οι μετριοπαθείς Μουσουλμάνοι, Ινδουιστές, Σιχ και Βουδιστές – και ιδιαίτερα γυναίκες και παιδιά – δεν θα μπορούσαν να ζήσουν με ασφάλεια κάτω από ένα τέτοιο καθεστώς. Αυτό θα αποσταθεροποιούσε τελικά ολόκληρη την περιοχή, δημιουργώντας ένα ακόμα κύμα προσφύγων, τρομοκρατίας και αναταραχής όχι μόνο στη Νότια Ασία αλλά και στη Δύση. Για να αποφευχθεί αυτό το αποτέλεσμα, η Δύση θα πρέπει να ενισχύσει τη συνεργασία της με την Ινδία στο Kασμίρ και στην ευρύτερη περιοχή.

Δήμητρα Στάικου

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top