30/11/2020

Η μεγαλομανία του Ερντογάν καύσιμο της Ελληνικής Διπλωματίας

Γράφει ο Χάρης Φιλιππάκης

μεγαλομανία

Η φρενίτιδα που επικρατεί σε μερίδα των ΜΜΕ εξαιτίας της επίσκεψης Πομπέο στην Κρήτη είναι απόλυτα δικαιολογημένη εάν και εφόσον είσαι φιλοκυβερνητικό μέσο. Κατά τα άλλα όντως η Αμερικανική εξωτερική πολιτική στέλνει ένα μήνυμα στον Τούρκο πρόεδρο αποκλειστικά, υπενθυμίζοντας του πως για μια ηγεμονική δύναμη δεν υπάρχουν «συναισθηματικοί» δεσμοί. Όλοι είναι αναλώσιμοι από τη στιγμή που δεν εξυπηρετούν τον ευρύτερο σκοπό της. Δηλαδή την ασφάλεια και τα πολυεπίπεδα οικονομικά συμφέροντα. Η Ελλάδα είναι πάντα εκεί για τους Αμερικάνους. Δεδομένη μέχρις εσχάτων. Η Τουρκία έχει παραστρατήσει έντονα τα τελευταία χρόνια ακολουθώντας δικό της δόγμα που φέρνει αποσταθεροποίηση στην περιοχή, οπότε οι Αμερικανοί παίζουν το παιχνίδι της «επιβράβευσης» του φρόνιμου και συνετού παιδιού στην Νατοϊκή αυλή της Μεσογείου προς ώρας.

Τα περί υποβάθμισης του Ιντσιρλίκ και τεράστιας αναβάθμισης της Σούδας είναι επικοινωνιακές προεκτάσεις για εσωτερική κατανάλωση και μόνο. Είναι τρομακτικά αφελές να πιστεύουμε πως οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν την Τουρκία για την Ελλάδα, επειδή ο Ερντογάν εξελίχθηκε σε νέο-ιμπεριαλιστή της περιοχής. Δεν το έκαναν δεν το κάνουν και δεν θα το κάνουν. Δεν είναι προς το συμφέρον τους δεδομένης της γεωγραφίας. Απλώς κρατούν τις ισορροπίες βλέποντας πως η Τουρκία έχει αποθρασυνθεί εντελώς, στέλνοντας της ένα μήνυμα με σκοπό να μειώσει την ένταση που συντηρεί και να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ακολουθώντας μια κάποια λογική, έστω και Τουρκική ιδιότυπη. Δηλαδή αφήνω στην άκρη την πιο παράλογη απαίτηση, πάω στην επόμενη και με αυτό τον τρόπο δείχνω πως ακούω στη λογική, ότι δεν είμαι ο παράλογος της υπόθεσης.

Δεν υφίσταται καν δίλημμα Τουρκίας-Ελλάδας στο μυαλό της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής αυτή τη στιγμή. Και οι δύο χώρες είναι σημαντικές με την Τουρκία λίγο σημαντικότερη για τα συμφέροντα τους στην περιοχή. Αυτό που θέλουν είναι η επίλυση των διενέξεων για να επιστρέψει η σταθερότητα το συντομότερο. Αν σε αυτή την διαδικασία πουλήσουν και τίποτα εξοπλιστικά έχει καλώς. Δεν είναι αυτή η προτεραιότητα τους όμως στην παρούσα φάση. Εάν η Ελλάδα αυτό-υποβαθμίσει τα δικαιώματα της παραχωρώντας το οτιδήποτε για να «λυθεί» τουλάχιστον για την ώρα η διένεξη, τόσο το καλύτερο. Δεν πρόκειται να μας πουν γιατί το κάνετε, δεν είναι προς το συμφέρον σας. Δεν πρόκειται κανείς να προασπίσει τα δικαιώματα μας αν εμείς δεν το κάνουμε για τον εαυτό μας. Είναι πλέον ξεκάθαρο αυτό.

Αυτό που ενδιαφέρει πιο πολύ την Αμερικανική εξωτερική πολιτική είναι να μην πλησιάζουν τις σφαίρες επιρροής της η Κίνα πρωτίστως και η Ρωσία δευτερεύοντος. Αν ο Ερντογάν αρχίζει να απευθύνεται στο Πεκίνο για δανεισμό αυτό είναι κάτι που δεν μπορούν να επιτρέψουν να συμβεί. Αν η Κίνα έχει στα χέρια της μέρος του Τουρκικού χρέους καταλαβαίνετε πως θα έχει μερίδιο επιρροής στην πολιτική που ασκεί η Τουρκία ως ένα βαθμό βέβαια. Το ίδιο και με την Ελλάδα. Απλά εμείς είμαστε πιο προβλέψιμοι σε τέτοιες κινήσεις. Απευθυνόμαστε παραδοσιακά στη δύση για το οτιδήποτε. Είμαστε ο δεδομένος της υπόθεσης.

Είναι πανθομολογούμενο πως εάν θέλουν, ΗΠΑ και ΕΕ, η καθεμία από μόνη της μπορούν να «τελειώσουν» σε ένα βράδυ τον Ερντογάν μέσω της οικονομικής ασφυξίας που έχουν τη δύναμη να δρομολογήσουν, παρά τα ανοίγματα των τραπεζών τους στην Τουρκική οικονομία και την όποια ζημιά θα υποστούν. Μέχρι στιγμής δεν το έχουν θελήσει και δεν προβλέπεται να το θελήσουν κιόλας. Από κει και πέρα για μας είναι κέρδος κάθε κίνηση της Τουρκίας η οποία δημιουργεί συνθήκες ανασφάλειας σε εταίρους και χώρες της περιοχής μας.

Το κλίμα έχει αρχίσει να αλλάζει και οι χώρες της περιοχής έχουν κατανοήσει πως μια πιθανή σύσφιξη με την Τουρκία δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’ όσα λύνει. Αυτό οφείλουμε να το εκμεταλλευτούμε έτι περισσότερο. Η συσπείρωση που προκαλεί η Τουρκική επεκτατικότητα στις χώρες της ευρύτερης Μεσογείου είναι το καλύτερο δώρο του Ερντογάν μέχρι στιγμής. Η μεγαλομανία και το αίσθημα υπεροχής που βιώνει τον οδηγεί σε λάθη που η χώρα μας έχει εκμεταλλευτεί σε σημαντικό βαθμό.

 Όσο συνεχίζει να «πιστεύει» ότι αποτελεί τον ιδιοκτήτη της Ανατολικής Μεσογείου, τόσο οι χώρες της περιοχής θα βλέπουν την Ελλάδα σαν πιο αξιόπιστο συνομιλητή, με ότι αυτό συνεπάγεται. Η συνεχής υποτίμηση προς την Ελλάδα και άλλες χώρες δημιουργεί γόνιμο έδαφος για τη διπλωματία. Καμιά φορά τα φαινόμενα απατούν και δημιουργούν συνθήκες που αν αξιοποιηθούν σωστά αλλάζουν οι επιφανειακοί συσχετισμοί.

Χάρης Φιλιππακης

(Συνολικές Επισκέψεις 76, 1 επισκέψεις σήμερα)
«Η καλύτερη χειρότερη μέρα της ζωής σου», Αύγουστος Κορτώ. Βιβλιοκριτική από τον Γιάννη Καφάτο
ROYAL BLOOD «TROUBLE’S COMING», το Τραγούδι της Τρίτης (Video)

mm
About Χάρης Φιλιππάκης 61 Articles
Ο Χάρης Φιλιππάκης συχνά αυτοαποκαλείται ιστορικός. Έχει αποφοιτήσει από κάποιο τμήμα ιστορίας και αρχαιολογίας. Συνήθως μιλάει για ιστορία και πιο συγκεκριμένα για το Βυζάντιο και την αρχαία Ρώμη. Προσπαθεί βέβαια να μην κάνει διακρίσεις.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*