Πρώτη φορά στο μικρόφωνο, μια νύχτα κάπου στο μακρινό 1990, ΑΝΤ1 97,1 – σήμα ειδήσεων “Είναι τα νέα απο τον Αντ1 με τον Γιάννη Καφάτο… ” Είχα μόλις ξεκνήσει να είμαι ο νυχτερινός εκφωνητής των δελτίων. Διαδέχθηκα τον Δημήτρη Παπανώτα που μου έδειξε πώς με τις ηλεκτρικές γραφομηχανές γράφαμε – με προσοχή και σβήνουμε αυτόματα (μεγάλη εφεύρεση της εποχής).
Μετά με Γιώργο Παπαδάκη, πρωινή εκπομπή Άααχ Σάββατο, πάντα ΑΝΤ1 όπου δουλευαα ως ρεπόρτερ στην τηλεόραση – εφτά με δέκα το πρωί. Έκανα ρεπορτάζ συμπαρουσίαζα και ο ο Γιώργος μου έδωσε πολλές ευκαιρίες να πέσω στα βαθιά αφού ερχόταν πιο αργά. Αγχος στο κόκκινο.
Μετά ήρθε ο Skyrock που είχε φτιάξει ο συγχωρεμένος Κωνσταντίνος Σγόντζος μας (με Νανά Παλαιτσάκη, Σούλτα, Λεουνάκη, Αποστόλου, Σκόπη, Τσιρτσώνη, Σεμιτέκολο, Σόζων Ηρειώτη, και άλλους, η Θεοδώρα που ήταν η britpop ανάμεσά μας – που δε θυμάμαι τα ονόματά τους γιατί δε θυμάμαι εύκολα… πια) Εκεί γνωρίσαμε και δουλέψαμε με τα τότε πιτσιρίκια σήμερα επαγγελματίες Κατερίνα Ζαρείφη, Παναγιώτη Σιώζο, Γιάννη Χήνο, Βασίλη Κασσάρα,, Βάιο Ρούπη, Κώστα Ασημινάκη μετά ο Alpha με διευθυντή Θοδωρή Στίνη, 98,9 με την Άννα Ξένου σε πρωινό μαγκαζίνο,
Μετά ο Rock FM 10 με δώδεκα το πρωί. Εκεί με άκουσαν ο τότε ιδιοκτήτης του Memphis (Βεντήρη) και με κάλεσε να παίξω μουσικές. Το Memphis μου πήρε την παρθενιά. Δυο τσάντες βινυλια και cd, μετά ήρθε το Decadence, και συνεχίζω τις ντιτζεϊκές μου περιπλανήσεις στην αθηναϊκή νύχτα (συνήθως με΄εναν σκληρό δίσκο και τα ακουστικα μου πια)
Το ραδιόφωνο ειναι καύλα. Τότε την είχαν και αυτοί που είχαν τις επιχειρήσεις και οι παραγωγοί. Σήμερα έχουμε καλούς παραγωγούς σε άψυχα ραδιόφωνα λόγω πλέιλιστ.
Το ραδιόφωνο ειναι παρέα. Δεν το ξεχνάς, Και νομίζω ότι πάντα σε μια ήσυχη, ή ανήσυχη νύχτα, εμείς οι πενηντάρηδες πρώτα έναν σταθμό θα ψάξουμε και μετά μια λίστα στο σποτιφάι (που δεν έχω)
(και φυσικά δεν ξεχνώ μερικά τηλέφωνα ακροατών όπως ενός συντηρητή που μέ έπαιρνε απο σκαλωσιά στην πύλη του Ανδριανού για καλημέρα και ΄να μου πει ότι του φτιάχνω τη διάθεση – σπάνια ζητούσε κάποιο κόμμάτι, το οποίο και φυσικά και του έβαζα. Μιας κυρίας υπαλλήλου τράπεζας που μου ελεγε πώς με ακούει με ένα ακουστικό για να ξέρει τι της γίνεται αλλά και να ξεφεύγει απο την τυπικούρα του γκισέ.
Τέλος πρόσφατα, γνώρισα ένα παλικάρι, στην ηλικία μου παν’ κατ’ που μου είπε ρε Καφάτε ευχαριστώ γιατί έμαθα τόση μουσική απο τις εκπομπές σου. (Εγώ ποτέ δε θεώρησα ότι κάνω μάθήματα απο μικροφώνου, το κέφι μου έκανα. νομίζω με ευγένεια προς τους ακροατές!
Χάπι ρέιντιο μέμοριζ!!!!
Γιάννης Καφάτος
