Ανκόρ

Μεθυσμένα Ξωτικά, «Ανκόρ» – Δισκοκριτική από τον Πάνο Γιαννόπουλο (video)

Τα Μεθυσμένα Ξωτικά έφτασαν τα είκοσι πέντε χρόνια ενεργής παρουσίας σαν συγκρότημα και πρόσφατα κυκλοφόρησαν τον πέμπτο δίσκο τους με τίτλο Ανκόρ. Συνεχίζοντας την αυτοοργανωμένη πορεία τους και με αιχμή την μουσική και τους κοινωνικοπολιτικούς στίχους μας κάνουν να περιμένουμε τα βήματα τους πάντα με ενδιαφέρον.

Δέκα νέα κομμάτια λοιπόν εκ των οποίων τα δυο διασκευές και με τη συνολική διάρκεια να φτάνει σχεδόν τα είκοσι πέντε λεπτά. Φυσικά ο ήχος τους όπως μας έχουν συνηθίσει μπορεί να ανήκει τυπικά στο Punk αλλά πάντα υπάρχουν στοιχεία από Hip-Hop μέχρι και Ska και ότι άλλο τους εκφράζει μουσικά φαντάζομαι. Στο Ανκόρ βέβαια θα έλεγα πως ο δίσκος γέρνει πιο πολύ προς το Punk.

Ο δίσκος αρχίζει με το 1:48 και ακολουθεί το Rana που κινούνται στο γνώριμο ύφος τους και δίνουν λίγο και το χρονικό κλίμα καθώς τα περισσότερα κομμάτια του δίσκου κινούνται σε διάρκεια κάτω από τρία λεπτά. Ένα από τα κομμάτια που ξεχώρισα από την πρώτη ακρόαση είναι το Αθήνα. Καιρό είχα να ακούσω κομμάτι που να αποτυπώνει τόσο εύστοχα την πόλη και όλο αυτό τον κόσμο που είτε την αγαπάει, είτε την μισεί. Το Υποκουλτούρα ’23 είναι επίσης ένα κομμάτι που ασχολείται με
θέματα που συζητούνται έντονα τα τελευταία χρόνια. Μουσική, κοινωνικές ταυτότητες,
ελιτισμός κ.α. Η φράση στον τίτλο προέρχεται από το ομώνυμο κομμάτι των Αδιέξοδο.

Ακολουθεί το Γυφτάκι που είναι διασκευή σε Τζίμη Πανούση σε μια πιο γρήγορη εκδοχή σε σχέση με το πρωτότυπο. Λίγο παρακάτω βρίσκουμε μια ακόμα διασκευή αυτή τη φορά σε κομμάτι του Πάνου Τζαβέλα το Οι αστοί τρομάξανε που είναι και από τις καλύτερες που έχουν κάνει κατά την γνώμη στην πορεία τους. Ο δίσκος κλείνει με το 80-90 που οι στίχοι του μιλάνε για την ίδια την μουσική και την πορεία της στα πλαίσια της αυτοοργάνωσης.

Η παραγωγή είναι στα γνώριμα πολύ ικανοποιητικά πλαίσια που μας έχουν συνηθίσει και στο παρελθόν. Η ηχογράφηση από τον Γιώργο Παυλίδη και το Mastering από τον Σταμάτη Φουσέκη. Μουσική και στίχοι πλην των διασκευών ανήκουν στον Γιάννη Μπιλίρη. Κάνοντας μια σύνοψη θα έλεγα πως το Ανκόρ είναι ένας πολύ ενδιαφέρον δίσκος και ο πιο ώριμος από όλες τις απόψεις κατά τη γνώμη μου που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι τώρα. Πιστεύω θα συνεχίσουν να μας απασχολούν το ίδιο ευχάριστα και με τις μελλοντικές κινήσεις τους.

Το Ανκόρ κυκλοφορεί σε αυτόνομα από το συγκρότημα σε ψηφιακή μορφή μέσω της σελίδας
τους στο Bandcamp καθώς και σε φυσική μορφή LP. Κλείνοντας μην παραλείψω να αναφέρω
πως η φωτογραφία του εξωφύλλου ανήκει στην Τατιάνα Μπόλαρη.

Πάνος Γιαννόπουλος

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top