02/08/2021

«Μια νύχτα του Αυγούστου», η Βικτόρια Χίσλοπ, και πάλι, στα καλύτερά της

Μια νύχτα του Αυγούστου

Το καινούργιο μυθιστόρημα της Βικτόριας Χίσλοπ, «Μια νύχτα του Αυγούστου» (Εκδόσεις Ψυχογιός) είναι μια ακόμη ευκαιρία για να απολαύσουμε μια ξεχωριστή ηθογραφία με τόσο χειροπιαστούς χαρακτήρες αλλά και η απόδειξη ότι η Βρετανίδα συγγραφέας έχει αγαπήσει και κατανοήσει την ελληνική ψυχή.

Το βιβλίο μπορεί να χαρακτηριστεί ως σίκουελ του θρυλικού «Το Νησί».  Οι βασικοί χαρακτήρες είναι άλλωστε οι ίδιοι και όλη η δράση ξεκινάει τη μέρα που οι θεραπευμένοι λεπροί  αφήνουν τη Σπιναλόγκα και στην απέναντι, Πλάκα στήνεται η γιορτή για το τέλος αυτής της ανθρώπινης τραγωδίας. Είναι 25 Αυγούστου 1957.

Η Βικτόρια Χίσλοπ έχει έναν πολύ ιδιαίτερο και σε πολύ προσωπικό τόνο πρόλογο. «Συνομιλεί» με τους αναγνώστες της και περιγράφει τις συνθήκες καραντίνας που την έβαλαν στο κλίμα απομόνωσης, που στη Σπιναλόγκα βρήκε την πιο τραγική του εφαρμογή, να ξαναθυμηθεί τους ήρωές της και επιπρόσθετα τον πόνο που της προκάλεσε ο χαμός της μητέρας της  που δεν μπορούσε να πενθήσει και να αποχαιρετήσει όπως ήθελε λόγω των ειδικών συνθηκών που ζούμε.

Στον ίδιο πρόλογο μας αποκαλύπτει και την αφορμή της πλοκής του βιβλίου της: Ο Αντρέας Βανδουλάκης, το βράδυ της γιορτής για το κλείσιμο του λεπροκομείου της Σπιναλόγκας δολοφονεί τη γυναίκα του Άννα. Ο βαρκάρης πατέρας της το ίδιο βράδυ που υποδέχεται την θεραπευμένη κόρη του από τη Σπιναλόγκα, χάνει την καλοπαντρεμένη κόρη του.

Ξέροντας λοιπόν τι συμβαίνει, ξέροντας τον δολοφόνο που φυλακίζεται, ποιος είναι ο εραστής που από τις τύψεις του αφήνει την Κρήτη και φεύγει για τον Πειραιά η συγγραφέας μας καλεί να απολαύσουμε τις ιστορίες που υφαίνει γύρω από αυτή τη συνθήκη.

Η Βικτόρια Χίσλοπ φτιάχνει τους χαρακτήρες της με υπαρκτά υλικά και περιγράφει την ατμόσφαιρα και την κοινωνία του Πειραιά, αφού ο Μανόλης εκεί καταφεύγει, με έναν πολύ όμορφο και ρεαλιστικό τρόπο.
Στο «Μια νύχτα του Αυγούστου» η συγγραφέας δείχνει πόσο αγαπάει τους ήρωές της και πόσο έχει αγαπήσει τη δεύτερη πατρίδα που της έδωσε την ιθαγένεια πριν από λίγους μήνες.
Οι περιγραφές στο καρνάγιο και τα ναυπηγεία του Πειραιά της χρυσής εποχής της ναυτιλίας μέσα από τα μάτια του Μανόλη είναι εξαιρετικές.
Ο Μανόλης υποφέρει για τη δολοφονία της λατρεμένης και φλογερής ερωμένης του Άννας και  φυσικά οι τύψεις του τρώνε τα σωθικά. Η σκηνή που με την παρέα των συναδέλφων στο ναυπηγείο χορεύει ένα σπαρακτικό ζεϊμπέκικο είναι πραγματικά τόσο αληθινή, και τόσο καλά δουλεμένη. Η Χίσλοπ στα καλύτερά της. Το ίδιο και ένα άλλο ζεϊμπέκικο, που όμωςτελικά δεν χορεύεται. (δεν λέω περισσότερα να μην κάνω σπόιλερ!)

Η ιδιομορφία αυτού του βιβλίου είναι ότι διαβάζοντας το δεν μπορούσα να μην φαντάζομαι τις σκηνές με τους εξαιρετικούς ηθοποιούς που ενσάρκωσαν τους αντίστοιχους ρόλους στο τηλεοπτικό Νησί, που κέντησε με την σκηνοθετική του ματιά ο Θοδωρής Παπαδουλάκης. Κι αυτό προσωπικά μου έκανε την ανάγνωση ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Αλλά και για κάποιον που δεν έχει δει την τηλεοπτική σειρά, η πένα της Χίσλοπ είναι τόσο διεισδυτική που ζεις κάθε σελίδα του βιβλίου.

Η μετάφραση είναι της  Φωτεινής Πίπη και συμβάλλει στην απόλαυση του έργου.

Θα πρότεινα να σπεύσετε στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς να το αποκτήσετε. Ένεκα των συνθηκών, παραγγείλτε το (πάλι από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς) και απολαύστε το!

Γιάννης Καφάτος

(Συνολικές Επισκέψεις 256, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Γιάννης Καφάτος 1929 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες πήρε όμως πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*