23/06/2021

Ο Γιάννης Ξανθούλης, η Ρίτα-από το Αμφιτρίτη και το μυστικό ενός μπουρδέλου της Αχαρνών

Ξανθούλης

Η κυκλοφορία ενός βιβλίου από τον Γιάννη Ξανθούλη με πηγαίνει πάντα στην εφηβεία που τον ανακάλυψα. Διαβάζω όλα αυτά τα χρόνια τα βιβλία του, βλέπω τα θεατρικά του, τον άκουγα στο ραδιόφωνο και πάντα θαύμαζα στη σπιρτάδα και το κέφι που διατρέχει όλα τα γραπτά του. Κι όταν λέω κέφι εννοώ το μεράκι στη γραφή, δεν εννοώ ότι κάθε τι που γράφει είναι ένα «όπα της»

Το καινούργιο μυθιστόρημα του Γιάννη Ξανθούλη, «Ζωή μέχρι χθες» (Εκδόσεις Διόπτρα) είναι το πρώτο βιβλίο που διάβασα στην νέα μας καραντίνα (στην πρώτη δεν κατάφερα να διαβάσω κανένα – εκεί με βάρεσε εμένα η κατάθλιψη). Και είμαι πολύ χαρούμενος που για μια ακόμη φορά συνειδητοποίησα ότι ο Γιάννης Ξανθούλης διατηρεί πάντα εκείνη την σπιρτάδα που είχα δει στη γραφή της «Οικογένειας μπες-βγες» και μιας αφηγηματικής φόρμας που θυμίζει ένα σκανταλιάρικο παιδί, έξυπνο, που σε κοιτάει περίεργα να δει πώς θα αντιδράσεις και πώς θα δεχτείς τη σκανταλιά του. Μαστορεύει με τις λέξεις του και φτιάνει συναισθηματικούς κόσμους έτοιμους να εκραγούν ή να βυθιστούν.

Η Αμφιτρίτη, η Ρίτα, η ηρωίδα του «Ζωή μέχρι χθες» είναι ένα κορίτσι που ερωτεύεται σε μια Αθήνα που τιμωρεί τον έρωτα που δεν πληροί τις οικογενειακές, θρησκευτικές και τις άλλες συμβάσεις, και φυσικά πληρώνει το τίμημα, αλλά παραμένει μαχήτρια και διεκδικεί τη ζωή της!

Τα μυστικά είναι ένα άλλο θέμα που ο Ξανθούλης το πραγματεύεται με τέτοια μαεστρία στο καινούργιο του μυθιστόρημα. Πόσα μυστικά μπορεί να αντέξει μια κουζίνα; Πόσα μυστικά μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος να τα κουβαλάει μέσα του και πόσα μυστικά πρέπει να ανακαλύψει για να φτάσει σε μια κάθαρση;

Η Αθήνα λίγο πριν την χούντα των Συνταγματαρχών, και η Αθήνα του σήμερα είναι το ζωντανό σκηνικό του βιβλίου. Μια Αθήνα που ζει με τις αντιθέσεις της. Διαφορετικοί κόσμοι συνυπάρχουν, συγκρούονται, ερωτεύονται. Τόσο διαφορετικοί άνθρωποι που μπορεί να τους χωρίζει ένας δρόμος αλλά στο μυαλό κάποιων η Αχαρνών μπορεί να μοιάζει Γκραν Κάνιον.

Τα συναισθήματα. Πόσο καλά περιγράφει τα συναισθήματα των ηρώων του ο Ξανθούλης. Πρωτεύοντες και δευτερεύοντες χαρακτήρες, πρωταγωνιστές και κομπάρσοι είναι πρόσωπα της πόλης. Με τη διάθεσή τους πάνε την ιστορία παραπέρα. Αβίαστα. Με απλό τρόπο ο συγγραφέας μας δίνει την πολυπλοκότητα των χαρακτήρων. Μωσαϊκό. Σαν έργο τέχνης που αν το δεις από πολύ κοντά βλέπεις ψηφίδες. Αν όμως πας λίγο πιο πίσω το έργο αποκαλύπτεται. Ψηφίδες οι λέξεις του Ξανθούλη φτιάχνουν αυτό το μωσαϊκό που άλλοτε είναι γυαλιστερό και καθαρό κι άλλοτε βρωμερό, σαν το πάτωμα ενός μπουρδέλου στην Αχαρνών.

Η Αμφιτρίτη-Ρίτα είναι μια ηρωίδα που δεν το έβαλε ποτέ κάτω. Αγωνίζεται να βρει και να διεκδικήσει αυτό που της «έκλεψαν» μέχρι τέλους.
Αν σου αρέσει να ψάχνεις κεντρικές ιδέες διαβάζοντας, αυτή θα μπορούσε να είναι μία – υπάρχουν κι άλλες αν το ψάξεις. Εμένα που μου αρέσουν τα συναισθήματα πιο πολύ από ηθικά και ανήθικα διδάγματα όταν διαβάζω,  πάλι με κέρδισε το βιβλίο και η  κεντρική ηρωίδα του.
Αγάπησα όμως όλους τους ήρωες του βιβλίου – ακόμη κι αυτούς που αντιπάθησα!

Δεν έχει καμία σημασία να σου πω υπόθεση, να κάνω σπόιλερ έστω και κατά λάθος. Ήδη έχω πει πολλά… Οκ. Θέλω να πω ότι εκεί που δεν το περιμένεις μια τροπή  στο στιλ της γραφής, και στην υπόθεση που την κάνει σχεδόν αστυνομική απογειώνει την απόλαυση της ανάγνωσης!

Α! και τα ονόματα. Πάντα με σαγήνευε ο τρόπος που συγγραφείς γίνονται νονοί και νονές βαφτίζοντας τους ήρωές τους. Ο Γιάννης Ξανθούλης, και σ’ αυτό το μυθιστόρημά του έχει καταφέρει κάθε όνομα να είναι σαν μια γιγαντοοθόνη του χαρακτήρα που περιγράφει. Νομίζω ότι κάποιος ειδικός πρέπει κάποτε να γράψει για το θέμα των ονομάτων που έχει επιλέξει ο Ξανθούλης για τους λογής λογής ήρωές του.

Είναι λίγες ώρες που τελείωσα την ανάγνωση  και κάθε τόσο ανοίγω τυχαίες σελίδες για να απολαύσω τη γραφή, τον ίδιο τον Ξανθούλη, χωρίς την αγωνία της εξέλιξης της ιστορίας της Ρίτας. Είμαι βέβαιος ότι κρατάω στα χέρια μου ένα πολύ σημαντικό βιβλίο της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Γιάννης Καφάτος

(Συνολικές Επισκέψεις 186, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Γιάννης Καφάτος 1919 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες πήρε όμως πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*