29/06/2022

Ο Σαμψών στον “Καϊάφα” του Νίκου Αδάμ Βουδούρη

Ο Σαμψών στον "Καϊάφα" του Νίκου Αδάμ Βουδούρη

Στο Χόλυγουντ έλεγαν μην παίξεις με σκύλο (σ.σ.: και με μωρό επίσης) θα σου κλέψει την παράσταση. Κάτι παρόμοιο ισχύει και για ένα βιβλίο; Ο σκύλος, ο Σαμψών εν προκειμένω, μπορεί να μείνει σε μια υποφωτισμένη σκιά, στο τόσο όσο του και από κει να κινεί νήματα και να προκαλεί συναισθήματα ή στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ανάλογα με την επιθυμία του συγγραφέα. 

Στο βιβλίο του Νίκου Αδάμ Βουδούρη «Καϊάφας»(εκδόσεις Πατάκη) παρακολουθούμε την περιπλάνηση του αφηγητή, ενός μοναχικού τύπου, ανά την Πελοπόννησο, ένα (ακόμη) καλοκαίρι με πυρκαγιές, μέσα από έναν πηγαίο μονόλογο ποταμό με ενσωματωμένους τους διαλόγους.  
Ένα ωραίο πρωί ο αφηγητής αποφάσισε πως τον στένευε η δουλειά του, η ζωή του κι ο εαυτός του, μάλλον, και ξεκίνησε το χωρίς προορισμό ταξίδι του. Σ’ αυτή την περιπλάνηση, έγκαιρα, ήρθε να προστεθεί ο Σαμψών, «ένα κατάμαυρο σκυλί με λαμπερό τρίχωμα, λεπτό, μακρύ λαιμό κι αγέρωχο παράστημα», «ένα βελγικό ποιμενικό Γκρένενταλ».
 
Η βόλτα στα καμένα της Πελοποννήσου προχωράει και άνθρωπος και σκύλος γνωρίζονται μέρα με τη μέρα καλύτερα, κάνουν χώρο ο ένας στον άλλον, φροντίζουν ο ένας τον άλλον και καταφέρνουν να στρώσουν παρόμοιο βήμα στις περιηγήσεις τους και στις κοινωνικές επαφές τους. 
Στον Καϊάφα ο, ας τον πούμε κι εμείς, Αντώνης κάνει μια προσπάθεια να ξαναμπεί στο μοντέλο του εργαζόμενου, ως σερβιτόρος με σκύλο, ο οποίος του κάνει καλή παρέα, τον οποίο προσέχει, καλοταΐζει και καλοκοιμίζει κι ο οποίος είχε ή απέκτησε ερλιχίωση. 

Εκεί, σ’ αυτόν τον σταθμό της καλοκαιρινής του βόλτας ο αφηγητής θα μας αφήσει να διαπιστώσουμε την αγάπη που νιώθει για το ευφυές τετράποδο και το νοιάξιμό του. Κι άμα έρχεται η αγάπη για έναν σκύλο, έρχονται και τα πάνω κάτω στη ζωή του ανθρώπου είναι, τρόπον τινά, νομοτέλεια.

Σύσση Καπλάνη

(Συνολικές Επισκέψεις 413, 1 επισκέψεις σήμερα)

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*