Η πρώτη του έκδοση, 4 χρόνια πριν, πέρασε σχετικά απαρατήρητη. Η μετααποικιακή σκέψη δεν είχε ακόμα βρει έδαφος για να γεννήσει επαρκές ενδιαφέρον. Κλασικές βιβλιογραφικές αναφορές, όπως τα έργα των Σεζαίρ και Φανόν, έλειπαν από τους καταλόγους των εκδοτών. Η συντριπτική συγκυρία της γενοκτονίας των Παλαιστινίων επανέφερε στο προσκήνιο την ιμπεριαλιστική και αποικιοκρατική πραγματικότητα με τον πλέον ωμό τρόπο και επέσπευσε την έκδοση βιβλίων που θα μας βοηθούσαν να καταλάβουμε. Ο χώρος συζήτησης που άνοιξε υπό την πίεση των γεγονότων μάς οδήγησε στην απόφαση της αναθεωρημένης και με νέο εξώφυλλο έκδοσης του βιβλίου της Γαλλοαργερινής αποαποικιακής ακτιβίστριας Χουριά Μπουτελτζά. Ήταν η ευκαιρία να την πλαισιώσουμε με μια εισαγωγή και να την εμπλουτίσουμε με δύο πρόσφατα, ανέκδοτα κείμενά της.
Το βιβλίο συνθέτει, έτσι, μια πλήρη εικόνα της πολιτικής σκέψης της Μπουτελτζά, και μέσω αυτής καθρεφτίζει συνολικότερα τις θέσεις του αποαποικιακού κινήματος της Γαλλίας. Η επιρροή του στον δημόσιο διάλογο, οι μετατοπίσεις στις οποίες έχει συμβάλλει μπορεί, για ευνόητους λόγους, να μην του αναγνωρίζονται ευθέως, είναι πάντως προφανείς.
Μια δεκαετία μετά τη γαλλική έκδοση του Οι Λευκοί, οι Εβραίοι κι εμείς, οι λέξεις της Μπουτελτζά δεν ακούγονται τόσο σοκαριστικές. Καταιγιστικές πραγματικότητες συνηγόρησαν. Με κύρια τη γενοκτονία των Παλαιστίνιων που επανέφερε στο προσκήνιο την ιμπεριαλιστική και αποικιοκρατική πραγματικότητα με τον πλέον ωμό τρόπο. Επιπλέον, αποκάλυψε εκρηκτικά στις συνειδήσεις των περισσότερων ότι η περιγραφή που δίνει η Μπουτελτζά στις κατηγορίες των «Λευκών», των «Εβραίων» και των «Ιθαγενών» είναι πολιτικά ακριβής.
Η συγκυρία άνοιξε έναν χώρο συζήτησης. Κλασικά κείμενα της αντιαποικιακής σκέψης, σαν του Φραντς Φανόν ή του Αιμέ Σεζαίρ, που απουσίαζαν από την ελληνική βιβλιογραφία, βρίσκονται επί του πιεστηρίου, δίπλα σε όσα γράφτηκαν, μεταφράστηκαν, εκδόθηκαν μέσα στο επείγον της ανάγκης κατανόησης της παλαιστινιακής τραγωδίας. Το Οι Λευκοί, οι Εβραίοι κι εμείς ανήκει αναμφίβολα σε αυτά που μας βοηθούν να καταλάβουμε. Εξού και η απόφασή μας για τη δεύτερη αυτή, αναθεωρημένη έκδοση, την οποία εμπλουτίσαμε με δύο πρόσφατα, ανέκδοτα κείμενα της Μπουτελτζά. Το ένα σχετίζεται άμεσα με το περιεχόμενο του βιβλίου —ίσως μάλιστα θα μπορούσε κανείς να αρχίσει την ανάγνωση από αυτό—, το άλλο μοιάζει πιο άσχετο. Ανοίγει όμως έναν ορίζοντα στην «επαναστατική αγάπη» και ταυτόχρονα μεταφέρει στοιχεία της γαλλικής ενδοαριστερής συζήτησης που είναι πραγματικά φωτεινά.
Διαβάζοντας το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας, θα παρατηρήσετε ότι άλλοτε ταυτίζεστε με τους Λευκούς, άλλοτε με τους Ιθαγενείς, άλλοτε πάλι με τους Εβραίους. Είναι ένα από τα μεγάλα ενδιαφέροντά του: η αποαποικιακή ανάγνωση αντηχεί την ελληνική περίπτωση. Τι σήμανε για τη χώρα μας το δυτικό ανήκειν; Ποιοι κυρίως αποκόμισαν όφελος; Άραγε για τη Δύση, οι Έλληνες είναι στον χρόνο ό,τι οι εβραίοι είναι στον χώρο; Τι θα πει «Ελλαδιστάν»; Ο φιλελληνισμός ήταν τελικά ένας ρατσισμός; Όταν θα έχετε πια διαβάσει το βιβλίο, ίσως τα ερωτήματα που θα σας γεννηθούν να είναι ακόμα περισσότερα και —γιατί όχι;— πιο επείγοντα.»
Απόσπασμα από τον πρόλογο της Μυρτώς Ράις
Η Houria Bouteldja είναι Γαλλοαλγερινή ακτιβίστρια του αποαποικιακού αγώνα. Συνιδρύτρια του Κόμματος των Ιθαγενών της Δημοκρατίας, μέλος του QG décolonial και του Paroles d’honneur, έχει πίσω της πολλά χρόνια δράσης, καθώς και πλήθος άρθρων και παρεμβάσεων σε εκδηλώσεις ανά τον κόσμο.
