09/05/2021

«Παράλληλο σύμπαν 13», θραύσματα από το νέο βιβλίο του Μανώλη Κιλισμανή

Παράλληλο

Ο Μανώλης Κιλισμανής, μετά το πρώτο του βιβλίο “Στο χωριό” επιστρέφει με μια συλλογή διηγημάτων.
Οι «Παράλληλες ιστορίες 13» (εκδόσεις 24 Γράμματα) είναι 13 μικρές ιστορίες που ο ίδιος λέει ότι οριοθετούν τις συντεταγμένες ενός σύμπαντος άλλοτε κοντινού και άλλοτε μακρινού.

Με αυτή την αφορμή, του ζήτησα να μοιραστεί μαζί μου δύο λόγια αλλά και κάτι σαν προδημοσίευση.
Τον ευχαριστώ και αναμενω να διαβάσω ολόκληρο το βιβλίο!

«Στο ξεκίνημα της πρώτης καραντίνας ο εκδοτικός μου οίκος είχε την ιδέα μιας συλλογής διηγημάτων με κεντρικό θέμα τα όσα περνάγαμε (κυκλοφορεί με τίτλο Πανδημία)  και προς μεγάλη μου έκπληξη μου ζήτησε να συμμετάσχω κι εγώ. Έγραψα τέσσερα μέσα σε τρεις μέρες, το ένα δημοσιεύτηκε, το άλλο θα διδάσκεται από του χρόνου σε ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας και τα άλλα δύο περιμένουν.
Μου άρεσε η ιδέα του μικρού κειμένου, πειραματίστηκα μαζί της μέχρι το φθινόπωρο του 2020 και το αποτέλεσμα είναι το Παράλληλο Σύμπαν 13. Κάποιες από τις ιστορίες αποτελούν μετάλλαξη μιάς άλλης ιδέας που είχα αρχίσει να δουλεύω.

Η ιδέα που διέπει τις περισσότερες από αυτές έχει να κάνει με αυτό που αποκαλώ εφικτή φαντασία, δηλαδή πράγματα που υπό διαφορετικές συνθήκες θα μπορούσαν να είναι πραγματικότητα.
Κάποιες άλλες  είναι το ευχαριστώ μου στη Ζώνη Του Λυκόφωτος ενώ στις υπόλοιπες κυριαρχεί η αυθαιρεσία του έχω ένα λευκό χαρτί μπροστά μου και θα κάνω ό, τι θέλω ή ό, τι θα ήθελα να είχα κάνει.

Αυτές οι ιστορίες ήταν το καλύτερο που κατάφερα με αφορμή την καραντίνα η οποία ό, τι και να μας λένε οι διάφοροι περιπατητές στα σύννεφα είναι το χειρότερο που μπορούμε να βιώσουμε και γίνεται ακόμα χειρότερο από τον τρόπο που τον διαχειρίζεται η χώρα μας.
Μακάρι όταν ανοίξουν ξανά τα θέατρα να γραφτεί μια βιτριολική επιθεώρηση μακριά από πολιτικές ορθότητες η οποία θα σχολιάζει όσα ζούμε από τον Μάρτιο του 2020».

Προσπάθησα να κρατήσω μια ισορροπία συναισθημάτων με αποτέλεσμα η ανάγνωση να θυμίζει λίγο τραινάκι του τρόμου σε λούνα παρκ-τη μια ανεβαίνεις ως εκεί που δε πάει άλλο, την άλλη βυθίζεσαι αναπάντεχα. Είναι κάτι διαφορετικό από το πρώτο μου βιβλίο και ήθελα κάτι τέτοιο. Νομίζω είπα ήδη πάρα πολλά για μένα. 

Πάρτε μια πρώτη-μικρή γεύση από το «Παράλληλο σύμπαν 13»

1

«Καλησπέρα ταλεντάρα μου, δεν ενοχλώ, έτσι;»

«Μόλις ξεκίνησα να γράφω, αλλά υποθέτω πως δεν

σου καίγεται καρφί γι’ αυτό.»

«Κάνεις μεγάλο λάθος και το ξέρεις, όπως ξέρω κι

εγώ πως μόλις αρχίσεις να ξαναγράφεις αυτό που θα

διακόψεις σε λίγο θα βγεί δέκα φορές καλύτερο απ’

αυτό που θα έγραφες απόψε. Και ξέρεις καλά πως έχω

απόλυτο δίκιο.» Είχε πανάθεμά τον.

«Και για ποιο λόγο είσαι τόσο βέβαιος πως θα διακόψω ό,τι γράφω;»

2

Χρειάστηκε να τη διαβάσω αναλυτικά τρεις ολόκληρες φορές

(ακόμα κι εκείνη την απαίσια στήλη που ήταν γεμάτη

νούμερα κι έγραφε ‘οικονομία’ σαν επικεφαλίδα, για

να καταλάβω πως ο περιπτεράς είχε δίκιο. Στην ‘λέει

τίποτα για χθες’ ερώτηση των δικών μου απάντησα

κατσουφιασμένος ‘όχι’ και πήρα να διαβάσω ένα τεύχος Διαπλανητικά.

3

Τα χρόνια πέρασαν. Η πιθανότητα ανάστασης του

Ηγέτη είχε ξεχαστεί ουσιαστικά λίγες μέρες μετά την

αναγγελία της κατάψυξής του, καθώς ο κόσμος ξεπέρασε το σοκ κι επέστρεψε στις δουλειές του, θέλοντας να δείξει με αυτό τον τρόπο την απόφασή του για τη διατήρηση της όποιας ευημερίας απολάμβανε.

Ουδείς χρησιμοποιούσε τη λέξη ‘πέθανε’ όταν αναφέρονταν στον θάνατό του.

4

«Κοίτα» Της απάντησε και ξαφνικά το κορμί του άρχισε να κουνιέται με τέτοια αρμονία που όσοι βρίσκονταν γύρω του σταμάτησαν το κάτι σαν χορό κι έμειναν να τον θαυμάζουν. Μπορεί αυτό που είχε επιλέξει ο Cool Μανώλης να ήταν μια σαχλαμάρα και μισή, αλλά ο Μήτσος το είχε κάνει δικό του. Δεν υπήρχε σημείο του κορμιού του αμέτοχο σε έναν απόλυτο συγχρονισμό που περιελάμβανε ακόμα και τις όποιες κινήσεις του κεφαλιού. Ο Μήτσος έλαμπε πανευτυχής κι ας μην έπεφτε η παραμικρή δεσμίδα φωτός πάνω του.

5

Έχουν περάσει σχεδόν έξι μήνες και ακόμα δεν

έχουμε μάθει τι είναι αυτό που μας σκοτώνει. Κι

όταν λέω σκοτώνει δεν εννοώ μερικές δεκάδες θύμα-

τα κάποιας νέας μόλυνσης από τους τόνους σκουπιδιών που βρίσκονται παντού ή από κάποιον ιό που

εμφανίστηκε από το πουθενά και δεν ξέραμε πώς να

τον αντιμετωπίσουμε στην αρχή. Μιλάω για πραγματική εκατόμβη με τα συνεργεία να μην προλαβαίνουν

να μαζεύουν τους νεκρούς για να τους ρίξουν στις

δεξαμενές αποτέφρωσης χωρίς την παραμικρή τελετή αποχώρησης από τον κόσμο αυτό και σε πολλές

περιπτώσεις χωρίς καν ταυτοποίηση -κι αυτό πάλι μέχρι τις μέρες που υπήρχαν συνεργεία.

6

Το ‘Γυάλινο Μαστάρι’ όπως περιπαικτικά το αποκαλούσαν οι φανατικοί εχθροί του θεμελιώθηκε εννέα

μήνες πριν τη λήξη της θητείας της κυβέρνησης σε

μια έρημη περιοχή πάνω από τον περιφερειακό αυτοκινητόδρομο που συνέδεε την ανατολική με τη δυτική άκρη της πρωτεύουσας, ένα απ’ αυτά τα σημεία

που όταν το περνάς οδηγώντας απλά κοιτάς μπροστά

σου για να μη δεις την ασχήμια του τοπίου. Δεν υπήρχε απολύτως τίποτα τριγύρω, μόνο χώμα και σκόνη.

7

«Με ενδιαφέρει η δυστυχία.»

8

Περιμέναμε πέντε χρόνια αυτή τη μέρα. Για να

λέμε την αλήθεια κάποιοι από εμάς είχαν αρχίσει να πιστεύουν πως δεν θα έφτανε ποτέ. Όταν όμως

ανακοινώθηκε η ημερομηνία της ετυμηγορίας είπαμε

μέσα μας ‘εντάξει φτάσαμε στο τέλος’ . Τότε ήταν που

άρχισαν να μας ζώνουν τα φίδια. Θυμήθηκα εκείνο το

τραγούδι των Boomtown Rats που λέει ‘η δικαιοσύνη

δεν είναι τυφλή, απλά κοιτάζει αλλού’, μα δεν ήθελα

να αποδειχθεί αληθινό αυτή τη φορά.

Το βιβλίο του Μανώλη Κιλισμανή μπορείτε να το παραγγείλετε στις Εκδόσεις 24 Γράμματα.

Γιάννης Καφάτος

(Συνολικές Επισκέψεις 133, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Γιάννης Καφάτος 1905 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες πήρε όμως πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*