20/10/2017

Η πιανιστική απόλαυση ενός νέου δημιουργού που γράφει με νότες το soundtrack του καιρού μας!

www.e-shoes.gr

Στη δεκαετία του ΄80 το κίνημα της new age ανανέωσε το ενδιαφέρον της μουσικής κοινότητας για ό,τι κυκλοφορούσε πέρα από τα όρια της ποπ και ροκ. Ενίοτε βέβαια κάποιες παραγωγές ήταν κατώτερες ακόμη και από την easy listening των 70ς, αλλά κάποιοι από τους συνθέτες του είδους μαζί με άλλους από τον μινιμαλισμό και την dark πλευρά της ροκ έστρωσαν το δρόμο γι’ αυτό που σήμερα συνηθίζουμε να ονομάζουμε neo-classical. Με περγαμηνές από το χώρο της κλασσικής αλλά και με επιρροές από πολλά άλλα είδη οι σύγχρονοι δημιουργοί αυτού του ρεύματος δίνουν ολοένα και περισσότερα δείγματα εξαιρετικής καλλιτεχνίας και γίνονται με το τρόπο τους προθάλαμος για πολλούς ώστε να εντρυφήσουν και στο χώρο της αυστηρά κλασσικής μουσικής. Το παράδειγμα του Μιλανέζου Federico Albanese σίγουρα δεν περνάει απαρατήρητο. Η δεύτερη solo δουλειά του και μάλιστα σε μια θρυλική εταιρεία (μέσω μιας παράλληλης ετικέτας της που αφιερώνεται στους νεο-κλασσικούς) δικαιώνει τους διθυράμβους της πρώτης κυκλοφορίας του «The Houseboat and the Moon» (Denovali Records, 2014). Δεκατρία θέματα που επιδιώκουν να σκιαγραφήσουν μελωδικά την «Blue Hour», εκείνη δηλ. τη στιγμή ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι λίγο μετά τη δύση. Το πιάνο παίζει το πρώτο ρόλο αλλά η κινηματογραφική διάσταση της δουλειάς ενισχύεται από τη συνδρομή synth και τσέλου. Φαίνεται ότι ωφέλησε πολύ η προτέρα ενασχόληση του Albanese ως βοηθός παραγωγής σε κινηματογραφικά πρότζεκτ και η μετέπειτα επένδυση με τις μελωδίες του σε φιλμ μικρού και μεγάλου μήκους. Με επιρροές από τον George Winston και τις περίφημες ηχογραφήσεις του για τις εποχές αλλά και τις μινιμαλιστικές μελωδικές αποτυπώσεις των Vim Mertens και Philip Glass ο μουσικός που πλέον έχει έδρα του το πολυπολιτισμικό Βερολίνο πέρα από την πρώτη ανάγνωση εμπλέκεται συνειρμικά και μεταφορικά κυρίως μέσα από τους τίτλους κάποιων κομματιών του άλμπουμ – ‘Μigrants’, ‘And we Follow the Night’, ‘The Boat and the Cove’’ – και με το σύγχρονο ευρωπαϊκό πρόβλημα της μετανάστευσης (εν μέρει και ο ίδιος) χωρίς όμως να το βάζει κάτω. Εν τέλει στα 34 μόλις χρόνια του, μεγαλώνοντας σε μια μεταβατική εποχή για την Ευρώπη συνειδητοποιεί ότι οι καιροί βρίσκονται στο χρονικό σημείο όπου το σκοτεινό θέλει να κυριαρχήσει στο φως και δίνει την δική του απάντηση. Ξέρει ότι οι δυσκολίες της εποχής χρειάζονται εγκαρτέρηση, αισιοδοξία και εσωτερικό φως, υλικά που βρίσκεις άφθονα στο “Blue Hour’’! Άλλωστε όλοι οι μεγάλοι μύστες χαρακτηρίζουν την ώρα εκείνη ως ευλογημένη!

9/10

Μιχάλης Πολυχρόνης

soundcloud

website

facebook

Η Dolitsa και η Dolores, το είδωλο και η ακόλουθος της!
Μίλα μου για Crossfit

Περισσότερα

mm
About Μιχάλης Πολυχρόνης 4 Articles
Φανατικός της μουσικής, της εσωτερικής ισορροπίας, της αισιοδοξίας και του καλού γούστου φροντίζει να παρουσιάζει ο,τι ηχεί όμορφα στις αισθήσεις του. Άλλωστε αυτό προσπάθησε να κάνει στο ραδιόφωνο του ΚΟΣΜΟΣ αλλά και στο περιοδικό ΔΙΦΩΝΟ τα τελευταία πολλά χρόνια. Σ αυτό όμως το μετεριζι τον απασχολούν ακόμη περισσότερες " κοσμικές σφαίρες "!

Be the first to comment

Leave a Reply