Ποιος σκότωσε

«Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου»: Ένα θεατρικό διαμάντι στον Κεραμεικό

Η Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων παρουσιάζει στο ΠΛΥΦΑ το αυτοβιογραφικό, πολιτικό και αιχμηρό έργο του Εντουάρ Λουί «Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου», το οποίο ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη

Το έργο του Λουί, του «τρομερού παιδιού» της γαλλικής λογοτεχνίας, είναι ένα γράμμα συγχώρεσης ενός γιού προς το πατέρα του. Μια επικοινωνία για την αποκατάσταση μιας σχέσης ζωής: «Πάνω από όλα θυμάμαι όλα όσα δεν σου έχω πει», η φράση αυτή επαναλαμβάνεται σε καίριες σκηνές της παράστασης. 

Ο συγγραφέας  ανασύρει μνήμες από την παιδική του ηλικία, όταν ζούσε σ’ ένα ορεινό χωριό της Γαλλίας και αναζητούσε τη σεξουαλικότητά του. Όλες του οι  προσπάθειες να επικοινωνήσει με τον πατέρα του έπεφταν στο κενό. Εκείνος απεχθανόταν τους ομοφυλόφιλους και κάθε τι θηλυπρεπές το θεωρούσε αδυναμία.  

Δεν πρόκειται μόνο για ένα queer έργο, καθώς ο καθένας μπορεί να αναγνωρίσει σκηνές και στιγμές από τη δική του ζωή. Ποιος άλλωστε δεν έχει πληγωθεί κάποια στιγμή  από την απόρριψη του γονέα;  

Το κείμενο του Λουί, όμως είναι πάνω απ’ όλα ένα πολιτικό –«Υπάρχουν δολοφόνοι που δεν πλήρωσαν ποτέ για τον φόνο που έκαναν». Ο συγγραφέας μάλιστα κατηγορεί ονομαστικά μια πλειάδα Γάλλων πολιτικών, που με τις αποφάσεις τους κατέστρεψαν το σώμα του πατέρα του και τη ζωή των ασθενέστερων κοινωνικών τάξεων.  

Εξάλλου ο ίδιος ο Λουί έχει δηλώσει: «Άρχισα να γράφω για να εκφράσω τον θυμό μου. Η γραφή ήταν για μένα μια πράξη εκδίκησης· ήθελα να επιτεθώ στην κυρίαρχη λογοτεχνία, που αγνοεί τους αποκλεισμένους».*  

Ποιος σκότωσε

Δουλεύοντας πάνω σ’ αυτό το πεζογράφημα (δραματουργία Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου – Χρήστος Θεοδωρίδης) η Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων δημιούργησε μια αριστουργηματική παράσταση! 

Ο Χρήστος Θεοδωρίδης παραδίδει ένα μάθημα σκηνοθεσίας. Με μια δουλειά που δεν είναι απλά εμπνευσμένη αλλά ανοίγει νέους δρόμους στην παρουσίαση μη θεατρικών κειμένων. 

Δεν βλέπουμε πρώτη φορά επί σκηνής ένα παιχνίδι ρόλων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, οι εναλλαγές είναι τόσο γρήγορες και εκπορεύονται από μια εντυπωσιακή εσωτερική ροή και μια δραματουργική αλληλουχία, η οποία όχι μόνο εξυπηρετεί την αφήγηση, αλλά χτυπάει κατευθείαν στον πυρήνα του συναισθήματος του θεατή.  

Η συγκεκριμένη σκηνοθετική επιλογή με τις εναλλαγές των ρόλων σκιαγραφεί ουσιαστικά και το φροϋδικό μοντέλο του παιδιού που μεταμορφώνεται στον γονιό του. 

Μια παράσταση που καταφέρνει έχοντας ως ορμητήριο το προσωπικό βίωμα να γίνει ουσιαστικά πολιτική και να αφορά άμεσα τον κάθε θεατή.  

Ποιος σκότωσε

Με λαμπρή συνέπεια και ακρίβεια απέδωσαν ο Γιώργος Κισσανδράκης και ο Διονύσης (Ντένης) Μακρής τις ψυχολογικές μεταπτώσεις και τις απότομες εναλλαγές των διαθέσεων των ηρώων. Λειτουργώντας, παράλληλα, σαν συγκοινωνούντα δοχεία.   

Οι αεικίνητοι ηθοποιοί ζωντάνεψαν επί σκηνής το σύμπαν του Γάλλου συγγραφέα, χωρίς να μιμούνται τους πρωταγωνιστές της ιστορίας αλλά φέρνοντάς τους επί σκηνής με αξιοσημείωτη δραματική ένταση και αφοπλιστική ειλικρίνεια.  

Η εντυπωσιακή χορογραφία (Ξένια Θεμέλη), τα ρεαλιστικά και καλόγουστα σκηνικά και κουστούμια (Τίνα Τζόκα) και οι λιτοί φωτισμοί (Τάσος Παλαιορούτας) συνεργάζονται με τη σκηνοθεσία σε μια παράσταση αισθητικά και νοηματικά πλήρη.  

Η παράσταση συνεχίζεται στο ΠΛΥΦΑ μέχρι 15/1. Σπεύσατε!  

Γιώτα Δημητριάδη, Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών

*Συνέντευξη στην Καθημερινή και τον Γ. Καρουζάκη, Σεπτέμβριος 2019 

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top