Η αβελτηρία με την οποία η κυβέρνηση Τραμπ διαχειρίζεται τον οικονομικό ανταγωνισμό με την Κίνα, θα έχει σοβαρές επιπτώσεις για τις ΗΠΑ και σε οικονομικό επίπεδο και σε γεωστρατηγικό μακροπρόθεσμα.
Αφενός οδηγεί σε αντίποινα που θα έχουν άμεσες αρνητικές επιπτώσεις στις Αμερικανικές εξαγωγές, αφετέρου κάνουν την Κίνα να μοιάζει ο νέος λογικός, οικονομικά σταθεροποιητικός παράγοντας πλανητικά. Γεγονός σημαντικότερο κατ’ εμέ από το πρώτο.
Μπορεί η πρόθεση να είναι η οικονομική αποδυνάμωση της Κίνας αλλά η στρατηγική επίτευξης του είναι χαρακτηριστική της νοοτροπίας και τακτικής Τραμπ.
Ποια είναι αυτή;
Η απουσία στρατηγικής και τακτικής και η κατά μέτωπο επίθεση σε ότι προσπαθούμε να εξαλείψουμε από αντίδραση, χωρίς μάλιστα να αναλογιζόμαστε τις επιπτώσεις που θα έχει μακροπρόθεσμα.
Η πρώτη οπισθοχώρηση με τους δασμούς καταδεικνύει την παντελή απουσία πρόβλεψης συνεπειών. Αν η βαθύτερη σκέψη αυτής της στρατηγικής είναι όπως ακούω από μερικές πηγές, η βίαιη τοποθέτηση της Κίνας σε ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων για επαναδιαμοιρασμό της παγκόσμιας οικονομίας, μόνο αυτό δεν θα συμβεί.
Η Κίνα έχει μεγαλώσει τόσο που δεν είναι σε ανήλικη φάση ώστε να συρθεί με το έτσι θέλω σε κάτι που δεν την συμφέρει τώρα.
Αυτό που φέρνει όμως η τόσο ρηχή προσέγγιση του νέου προέδρου των ΗΠΑ για τις ΗΠΑ, είναι κάτι που μπορεί να εκθρονίσει τον «σταθεροποιητικό» παράγοντα του πλανήτη από τον θρόνο του σταθεροποιητή και διαιτητή.
Αν η διεθνής πρόσληψη για το ποιος είναι η νέα «φωνή της λογικής» του κόσμου αλλάξει, αυτό το πλήγμα για τις ΗΠΑ θα είναι βαθύτερο και επιδραστικότερο από το οικονομικό σκέλος σε βάθος χρόνου.
Ένα πράγμα αγαπούν οι κοινωνίες και κατ’ επέκταση η οικονομία, το προβλέψιμο και το προκαθορισμένο, την ρουτίνα και την κανονικότητα δηλαδή. Όταν αυτό κινδυνεύει, η ψυχολογία κλονίζεται άρα κλονίζονται οι αγορές και οι οικονομίες.
Οι παλινωδίες του Τραμπ ξαναβάζουν τον πλανήτη να ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί, όταν η Κίνα θα αρχίσει να προσλαμβάνεται ως ο παράγοντας που μπορεί να οδηγήσει τον κόσμο σε ασφαλείς γέφυρες επικοινωνίας και πάλι.
Τότε οι τεχνολογικοί ολιγάρχες που στηρίζουν τον Τραμπ θα συνειδητοποιήσουν πόσο κοντόφθαλμοι υπήρξαν κι οι ίδιοι, αν δεν έχουν αρχίσει ήδη να το συνειδητοποιούν. Αν δεν έχουν, θα αρχίσουν μόλις δουν τις πρώτες αυξήσεις στις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούν.
Γιατί κοντόφθαλμοι;
Γιατί με την πολιτική Τραμπ αποσαθρώνονται τα τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά που κάνουν τις ΗΠΑ να ξεχωρίζουν από τα άλλα πλανητικά «βουβάλια».
Ισχυρό δολάριο
Εκλογίκευση εξωραϊσμός και εν τέλει φιλελευθεροποίηση στην επιβολή
Ανοιχτές αγορές
«Ζεστή αγκαλιά» ήτοι χρήμα και ασφαλές περιβάλλον, στα καλύτερα μυαλά του κόσμου.
Τι απ’ όλα αυτά ισχυροποιεί η πολιτική Τραμπ και τι υποβαθμίζει;
Και ένα ακόμα ερώτημα…
Τι βοήθησε τις αυτοκρατορίες να γίνουν «αυτοκρατορίες» στη νεωτερικότητα;
Ήταν κάτι που επινοήθηκε σε μία και ήταν ευρηματικότατο και προσαρμοστικότατο, εξ ου και η απόλυτη επιτυχία και αντοχή του στο χρόνο και του ίδιου και όσων το ασπάστηκαν στην συνέχεια…
Είμαι σίγουρος πως οι ορθόδοξοι μαρξιστές απανταχού, οι πραγματικοί μαρξιστές, τρίβουν τα χέρια τους με την εκλογή Τραμπ. Το πρόβλημα γι’ αυτούς είναι ένα.
Έχουν πάψει να είναι η εναλλακτική…
Χάρης Φιλιππακης
