Όταν διαλέγεις ένα όνομα που είναι λογοπαίγνιο μιας ισπανικής λέξης και σημαίνει κάτι σαν ‘κυκλοφορώ σε βινύλιο’, είναι σα να βάζεις γκολ από τ’ αποδυτήρια. Επειδή όμως ένα έξυπνο όνομα δεν αρκεί, καλό είναι να έχεις και κάτι παραπάνω, κι αυτή εδώ η τετραμελής παρέα από το Σρήβπορτ της Λουιζιάνα (στα σύνορα της πολιτείας με Τέξας και Άρκανσω), το έχει. Τhe Seratones!
Με βασικό όπλο την τραγουδίστρια/κιθαρίστρια AJ Haynes, οι Seratones παίζουν αγνό ροκ εν ρολ παλαιάς κοπής και το διανθίζουν με τους απαραίτητους φόρους τιμής στη μαύρη μουσική της γύρω περιοχής.
Είναι δυνατοί, παθιασμένοι, η φωνή της AJ δε γίνεται να σε αφήσει αδιάφορο και (ω ναι!) έχουν και τραγούδια τα οποία θα έπρεπε ν’ ακούγονται απ’ όλα τα ‘εναλλακτικά’ ραδιόφωνα της υφηλίου, αλλά προς το παρόν μόνο οι κολεγιακοί της Αμερικής πρέπει να έχουν τσιμπήσει.
Για λόγους που ποτέ δε θα μάθουμε, από τον παρθενικό τους δίσκο απουσιάζει το Necromancer που κυκλοφόρησε πέρσι, αλλά μικρό το κακό. Τα έντεκα κομμάτια του Get Gone κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους και ξεσηκώνουν με ευκολία.
Ο δίσκος κυλάει ‘νεράκι’ και θες να τον ξανακούσεις-όχι επειδή είναι αριστούργημα, αλλά επειδή σου δημιουργεί ένα αίσθημα ευφορίας και προκαλεί κάμποσα λικνίσματα.
Μπαίνουν σε καθεστώς αυστηρής παρακολούθησης.
Μ. Κιλισμανής
