Ουρανός - Δισκοκριτική

ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ, Ουρανός – Δισκοκριτική από τον Πάνο Γιαννόπουλο

Πριν απο δυο βδομάδες είχαμε την δισκογραφική επιστροφή του σημαντικότερου ίσως σχήματος για την Ηλεκτρονική μουσική στην χώρα μας. Οι Στέρεο Νόβα είκοσι χρόνια μετά την τελευταία
Studio δουλειά τους επανήλθαν με τον δίσκο Ουρανός που κυκλοφόρησε από την Inner Ear. Έχουμε λοιπόν δεκαπέντε νέα κομμάτια με το ενδιαφέρον να είναι πως τα περισσότερα εξ αυτών είναι Instrumental, τα εννιά από τα δεκαπέντε για να είμαι ακριβής.

Επίσης να διευκρινίσω εξ αρχής οτι αν περιμένετε να ακούσετε μια συνέχεια των πρώτων άλμπουμ τους της δεκαετίας του ’90 σίγουρα δεν θα τη βρείτε εδώ. Και δεν το λέω για να απογοητευτείτε αλλά ίσα ίσα επειδή εδώ ακούμε την πιο ώριμη εκδοχή τους συνυφασμένη με το σήμερα, αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να βρει κάποιος στοιχεία του παρελθόντος απλά δεν υπάρχει η κακώς εννοούμενη ρετρολαγνεία. Ο δίσκος τώρα κινείται σε αυτό το πλαίσιο της αστικής μελαγχολίας που θεωρώ μας έχουν συνηθίσει με κάποιες δόσεις αισιοδοξίας.

Εισαγωγή με το Τρίγωνο φως που είναι ένα ορχηστρικό κομμάτι που μας βάζει στο κλίμα, αμέσως μετά έρχεται ένα από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου το Ισορροπία.
Στο δίσκο υπάρχουν και μικρά κομμάτια του ενός περίπου λεπτού με λόγια ή χωρίς που έχουν συνδετικό χαρακτήρα, όπως το Γέφυρες, Ζενίτ-Ε ή το Πισίνα με το τελευταίο ειδικά να μοιάζει λίγο σαν να έχει βγει από τη δεκαετία του ’90. Το Βίντεο Κλάμπ που ακολουθεί θεωρώ πως είναι το καλύτερο ορχηστρικό του δίσκου ενώ το Νέα μόδα μοιάζει σαν να έχει βγει από κάποιον από τους τελευταίους προσωπικούς δίσκους του Κωνσταντίνου Β. – χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως είναι παράταιρο με τα άλλα. Το κομμάτι επίσης υπάρχει και ως Remix στο κλείσιμο της Cd έκδοσης του δίσκου. Από εκεί και πέρα χωρίς να ξεχωρίζει κάποιο κομμάτι σε μεγάλο βαθμό έχουμε έναν δίσκο που ακούγεται αρκετά ευχάριστα.

Σε αυτό που θέλω να σταθώ βέβαια είναι η πολύ καλή παραγωγή σε σύγχρονα δεδομένα που υποστηρίζει και τα κομμάτια και την ατμόσφαιρα που θέλει να περάσει ο δίσκος. Η παραγωγή ανήκει στου ίδιο το γκρουπ και το Mastering έχει γίνει απο τον τιμημένο με βραβείο Grammy Adam Ayan που έχει δουλέψει με R.E.M, Semisonic και αρκετά ακόμα γνωστά συγκροτήματα.

Γενικά μιλάμε για έναν αρκετά καλό δίσκο που δεν έρχεται προφανώς να μας παρουσιάσει κάτι τελείως νέο αλλά σίγουρα έχει ενδιαφέρον αυτή η πιο ώριμη οπτική των Στέρεο Νόβα εν έτει 2018. Κλείνοντας να πω ότι αναμένουμε φυσικά να τους δούμε και μετά από εννιά χρόνια ξανά επί σκηνής στα πλαίσια του Summer Nostos Festival στις 18 Ιουνίου.

Βαθμολογία: 7/10

Πάνος Γιαννόπουλος

 

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top