07/08/2020

The Dream Syndicate «These Times», Δισκοκριτική από τον Πάνο Γιαννόπουλο

«These Times», Δισκοκριτική

Πριν ένα μήνα είχαμε την κυκλοφορία νέας δισκογραφικής δουλειάς απο τους Dream Syndicate.
Που μετά την επαναδραστηριοποίηση τους απο ένα κενό είκοσι τριών ετών το 2017 έχουν βγάλει τρείς δίσκους μέσα σε λιγότερο απο τρία χρόνια. Και το βασικότερο είναι πως ακούγοντας αυτές τις δουλειές κάποιος καταλαβαίνει γρήγορα πως δεν πρόκειται για δουλειές νοσταλγικού χαρακτήρα αλλά συνθέσεις που έχουν μεν τον άρωμα του παρελθόντος αλλά κερδίζουν επάξια θέση στο σήμερα.

Η τελευταία τους δουλειά λοιπόν έχει τον τίτλο These Times και κυκλοφόρησε στις αρχές Μαίου απο την Anti- με την οποία συνεργάζεται σταθερά η μπάντα απο το 2017. Δέκα νέα κομμάτια λοιπόν με
συνολική διάρκεια σαράντα λεπτά και ταυτόχρονα η δουλειά που σαν αποτέλεσμα φέρνει έντονα στο μυαλό κάτι απο τις ένδοξες μέρες των 80s χωρίς να μιλάμε για αναμάσημα βέβαια.

Πρώτο κομμάτι το The Way In που αν και μικρό σε διάρκεια είναι ένας πιλότος για αυτό που θα ακολουθήσει στην πορεία με τη χαρακτηριστική κιθαριστική γραμμή του. Το Put Some Miles On παίρνει τη σκυτάλη με το σημεία όπου ο ρυθμός μπλέκεται με την παραμόρφωση της κιθάρας να
δίνουν ένα ομοιόμορφο αποτέλεσμα. Black Light για τη συνέχεια με πιο ήπιο ρυθμό και το πιο ταξιδιάρικο κομμάτι του δίσκου Bullet Holes να το διαδέχεται με μια δόση κιθαριστικής Pop.

Και φτάνοντας στα μέσα του δίσκου συναντάμε το Still Here Now που προσωπικά το ξεχώρισα ως το καλύτερο του άλμπουμ, με μια ελαφριά δόση μελαγχολίας στους στίχους και το ρυθμό. Κάτι που βέβαια δεν κρατάει για πολύ καθώς αμέσως μετά έρχεται το Speedway για να ξανά ξεσηκώσει
τον ακροατή με τα χαρακτηριστικά πλήκτρα του Chris Cacavas να δίνουν τον ρυθμό. Και με τα Recovery Mode και The Whole World’s Watching γυρίζουμε σε πιο Mid Tempo καταστάσεις με την κιθάρα να αποκτά κεντρικό ρόλο. Το Space Age με την έντονη κιθάρα και τον Wynn με την χαράκτηριστική του φωνή σε μαγνητίζει και φτάνοντας κάπως έτσι στο κλείσιμο όπου έχουμε το  Treading Water Underneath the Stars με μια ελαφριά ψυχεδελική αναφορά να αποτελεί ένα πολύ καλό τελείωμα.

Περνώντας στα τεχνικά την ηχογράφηση και την παραγωγή υπογράφει ο έμπειρος John Agnello που στο παρελθόν έχει δουλέψει με ονόματα όπως οι Aerosmith, Stevie Nicks και Hooters. Σε ένα αποτέλεσμα που δίνει στις συνθέσεις τον χαρακτήρα που θέλει και η ίδια η μπάντα θεωρώ,
καθώς ο ήχος θυμίζει πολύ τις 80s Alternative παραγωγές και με τις κιθάρες ειδικά σωστά τοποθετημένες ώστε παρά την θεμιτή παραμόρφωση να μην ακούγονται μπουκωμένες.

Συνοψίζοντας πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα δουλειά που προφανώς δεν ανακαλύπτει τον τροχό όπως έχουμε πει και στον παρελθόν για τέτοιας χρονικής διάρκειας μπάντες. Αλλά στέκεται και με το παραπάνω αξιοπρεπώς στο σήμερα και δεν είναι ένας δίσκος που βγήκε απλά για να βγει.

Βαθμολογία: 7/10

Πάνος Γιαννόπουλος

(Συνολικές Επισκέψεις 36, 1 επισκέψεις σήμερα)
LEWSBERG «TERRIBLE», το τραγούδι της Κυριακής (Video)
THE FAMILY DAPTONE «HEY BROTHER (DO UNTO OTHERS)», το τραγούδι του Σαββάτου (Video)

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*