07/06/2020

Top 50 Alternative-Pop-Rock 2016 – Part 1 Οι λίστες του Θοδωρή Σουρβίνου 50-41(video)

Οι λίστες του Θοδωρή Σουρβίνου 50-41

Το 2016 ήταν ένα μεταβατικό έτος για κάτι νέο που-ίσως- έρχεται το 17. Αν αυτό σας καλύπτει  πάτε κατευθείαν στα τραγούδια. Τα υπόλοιπα είναι ένα μικρό σολάρισμα – και πιθανόν δεν μ’αφορά ο αντίλογος – είπα solo (εξάλλου ας γράψει ο καθένας μας ένα κείμενο για τις μουσικές  και αισθητικές του απόψεις. Ο βιάιος, μάταιος αυτός κόσμος το χρειάζεται, όση οργή κι αν κρύβει. Είναι οργή για την ομορφιά).

   Οι λίστες του τέλους της χρονιάς, ενώ ήταν κάποτε μια αξιόπιστη θρησκευτική τελετή για τους έφηβους rockers (τους πιο πολλούς αγαπημένους νεανικούς δίσκους από λίστες αγαπημένων κριτικών τους πήρα- που thanks god γράφουν ακόμα) πλέον (λογω όγκου και ελευθεριας κυκλοφοριών) έγιναν κάτι σαν οδηγός αγοράς χριστουγέννων (αφού το εμπόριο δίσκων πλέον περιμένει 5-10 καλές μέρες το χρόνο, σαν αστικό χριστουγεννιάτικό παζάρι- ακόμα και τα παζάρια, αστική παπαριά μου μοιάζει-  και αυτό είναι κάπως θλιβερό, αλλά έχει μια πολύ μεγάλη εξήγηση που δε χωράει εδώ, και τα «έγκυρα» έντυπα και τα μεγάλα sites δίνουν λίστες στα μέσα Νοέμβρη. PR my dear…Darling…

  Sorry babes, οι εποχές άλλαξαν. Οι μπάντες κυκλοφορούν δουλειές και singles κάθε μέρα.

     Και μπράβο στις μεγάλες μπάντες που σαμποτάρουν αυτή την λογική. Κάποιες μπάντες στην τελική, πάντα περίμεναν τον Νοέμβρη- Δεκέμβρη για να βγάλουν τη μεγάλη δουλειά. Τον παλιό καλό καιρό. Και όχι να σκέφτονται τα best of κλπ σαν ανταγωνισμό.

  Και μπράβο στους πολυ μεγάλους που δεν φοβούνται τον Ιανουάριο (παραδοσιακά μήνας των νέων groups- ειδικά η τρίτη του Δευτέρα), μήπως και ξεχαστούν….Τι να ξεχαστείς καλέ πλέον?  Το τώρα είναι ήδη…πρίν.ΈΧΕΙΣ ΉΔΗ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΑΝ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΑΡΓΕΙΣ.

 Οπότε…η ματαιότητα ξεμπροστιάζεται τουλάχιστον, μέσα στον κυνικό μύλο που ζούμε. Κάτι θετικό είναι κι αυτό.

 Αν επιμείνουν σε 3-4 χρόνια αυτή η κακιά συνήθεια να τελειώνεις έναν χρόνο, πριν την ώρα του θα σταματήσει, αν και καταλαβαίνω το γιατί συμβαίνει. Παει πια όμως η βιασύνη. Δεν έρχεται κάτι καλύτερο γλυκέ μου. Μη βιάζεσαι. Easy.

  Και στην τελική, πλέον δεν είναι ο Δεκέμβρης των 90s με τις συλλογές κλπ. ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ- όσο κι αν πασχισαν τα στελέχη- ηλίθιοι (καταστροφεις της δισκογραφίας- εντύπων) των  00s να τις συνεχίσουν.

Γενικά το όλο μοντέλο της βιομηχανίας της μουσικογραφής και της παλιάς δισκογραφίας μοιάζει να πάει χέρι-χέρι, καμιά φορά και στο γκρεμό. Τώρα είναι στο χείλος και το ξέρουν. Και εγώ ψιλογελάω μαζί τους. Ευτυχώς για όλους μας (και αυτό είναι μια άλλη κουβέντα) έχει βρει νέα μοντέλα και νέους τρόπους. Και ευτυχώς οι καλύτεροι του σήμερα, τους ξέρουν. Και όλοι συμβιβαζόμαστε…είτε από κοντά, είτε από απόσταση. Αλλιώς ο γκρεμός είναι εκεί. Και όποιος ζήσει….Καλούς χάρτες boys.

Η ΝΕΑ μουσική είναι ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ υπαρκτή. Καμιά φορά είναι καλή. Καμια φορά όχι. Δεν υπάρχει πλέον μια τάση και μια μουσική. Αλλά υπάρχουν πολλοί καλοί μουσικοί δημοσιoγράφοι να γράψουν γι’αυτήν και να μιλήσουν αληθινά σοβαρά γι’αυτήν. Και να μιλήσουν για τα albums της εποχής μας. Τους τιμώ και τους διαβάζω.  Και στην τελική δεν μπλέκομαι στα πόδια τους ποτέ για να διατηρώ τη μαγεία της ανάγνωσης από τους καλούς.

Δεν θα θελα ποτέ να το κάνω. Είμαι ακόμα μουσικός. Λειτουργώ κάπως αλλιώς και η ενασχόληση μου ενεργά με τη δημιουργία μουσικής δε μου επιτρέπει, ηθικά και χρονικά να κάνω όσα απαιτεί η «κριτική» της.

Απλά να εξηγήσω την προσωπική μου εργασία που με οδήγησε σ’αυτά τα 50 τραγούδια.

    Δεν είναι σκληρή. Είναι ευχαρίστηση. Είναι απλά ενασχόληση με τη συνέχεια της μουσικής και κατάθεση χρόνου στη δουλειά καλών νέων μουσικών.

     Συνήθως μέσα σ’αυτή τη δουλειά συναντάς και παλαιότερους που έχουν να πουν κάποιες φορές πολλά καινούργια πράγματα. Κανένας κανόνας. Κανένας ανταγωνισμός. Όσο μπορεί να είναι unbiased αυτό.

    Σίγουρα δεν ξέρω κάποια είδη όπως το Heavy Metal, το Hip Hop του σήμερα και τα πιο περίεργα noise μονοπάτια. Αλλά δεν κλείνω τα αυτιά μου, αν μπορώ να το καταλάβω. Στην τελική μου είναι πιο ευχάριστο από το πιο βαρετο rock-pop εμπορικό cliché που βρωμάει μετρια corporate δουλειά (ακόμα κι αυτό όμως θα τ’ακούσω- και θα το σταματήσω στα 40 δεύτερα).

   Κοινώς περίπου 5000 κομμάτια σ’ένα χρόνο. Γύρω στα 500 ικανοποιητικά. Περίπου 350 παίζονται από μενα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ( σε dj set ή γράφω γι’αυτά) και τελικά…150 λες πως είναι ΚΑΛΑ…Αλλά μόλις 50 μπαίνουν στη λίστα. Άρα πρέπει να είναι τα ΑΛΗΘΙΝΑ ΚΑΛΑ. Και τ’αλλα κάπως τα αγαπάς, αλλά τ’αφήνεις να φύγουν, παρά τις καλές στιγμές.

   Για φέτος θα πω πως κάπως δεν είχε η νέα μουσική όσο impact έπρεπε να έχει, στη ροή της μουσικής επικαιρότητας. Αλλά νομίζω πως έθεσε τις βάσεις για ένα πολύ ισχυρό 2017.

   Στην τελική το impact που είχαν κάποιες μεγάλες κυκλοφορίες του 2016 (με τα γεγονότα που κουβαλούσαν πριν την κυκλοφορία τους) δε θα ξαναεπαναληφθεί σύντομα, ακόμα και αν κυκλοφορήσουν μεγάλες μπάντες albums μέσα στη χρονιά.

    Τα τέλη μιας δεκαετίας, απαιτούν νέους ήχους και κυρίως οι νέοι μεγάλοι μουσικοί της εκάστοτε δεκαετίας (και οι ήχοι τους) να αφήνουν το στίγμα τους.

    Εκτός κι αν κάτι έχει αλλάξει και εξελιχθεί (η εξέλιξη είναι μόνο καλή) τόσο πολύ. Δεν το νομίζω όμως. Η βιομηχανία- για όσους άξιους υπάρχουν ακόμα εκεί, και κάνουν τίμια εργασία και εκτίμηση- χωρίς να είναι δεινόσαυρος πλέον, είναι πάντα κάπως αργή στις στροφές. Θέλει συνολική παρατήρηση. Αυτό μόνο μπορώ να πω.

Δωστε του 2 χρόνια. Ελπίζω πως εδώ θα είμαστε.

Ευχαριστώ το Kouki (έδώ και 7 χρόνια) και το Viewtag.gr (εδώ και κάποιους μήνες) για τη φιλοξενία στην ιδέα μου για το τι είναι σημαντικό στη νέα alternative rock-pop σκηνή.

    Και πάνω απ’όλα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ εσάς που διαβάζετε, ασχολείστε με τις προτάσεις και τις μουσικές μου ιδέες και είστε κοντά μου, με όποιον τρόπο.  

Για όσους καταλαβαίνουν. Πλέον δεν βάζω πρόσημα σε κανέναν και τίποτα. Ξέρω τι είναι καλό και τι κακό απλά από το αποτέλεσμα και μόνο. Αν κάτι μου χτυπήσει κάπως θα το πω.

Αλλά στις μέρες μας να χαρακτηρίζεις κάτι, κάποιον, οτιδήποτε …πρόωρα …πιθανόν να το βρεις μπροστά σου.  Οπότε απλά υπομονή και όχι βία και βιασύνη. Και κυρίως για όλους τους μουσικούς (wannabe ή «υπαρκτούς»)….PERSEVERE (δεν μεταφράζεται ακριβώς – δεν είναι γενικότητα, δεν είναι χαζή επιμονή)….Με λογική και εξέλιξη.

Και στην τελική όλα γίνονται σε κάποιο πεπερασμένο χρόνο (είπαμε το τώρα είναι ήδη πριν).

Σημασία έχει το τι νοιώθεις και το τι βλέπεις και ακούς. Όταν συμβαίνει και όταν σου συμβαίνει. Αν ενωθεί το personal με το universal…κλπ. Κλπ.  Και αν μπορείς  να το εκφράσεις… καλώς…

Αλλά είμαι σίγουρος πως κάθε χρόνο σε παγκόσμιο επίπεδο τουλαχιστον 50 τραγούδια θα το εκφράσουν ΠΑΝΤΑ καλά και θα μας κάνουν ΠΑΝΤΑ καλύτερους.Οπότε δεν παίρνω τίποτα σχετικά με τη μουσική και το r’n’r προσωπικά. Απλά παρατηρώ και απολαμβάνω την όποια εξέλιξη της κάθε χρόνο. Και ναι…συμβαίνει κάθε μέρα.

 Αν μπορείς να πεις και κάτι για το επόμενο βήμα (με κάθε επιφύλαξη, αλλά και πολύ θάρρος…) ΚΑΛΩΣ.

Καλές Γιορτές και Καλή χρονιά. 

ΌΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΝΤΑ

Θοδωρής Σουρβίνος

Και πάμε τώρα στη λίστα με τα 50 καλύτερα της χρονιάς

PART I – 50-41

50. Οι λίστες του Θοδωρή Σουρβίνου 50-41 – Orange Color Queen

Σταθερή αξία που μοιάζει να πηγαίνει για την μεγάλη εικόνα πλέον. Και αυτό είναι μια εξαιρετική απόδειξη.

https://www.youtube.com/watch?v=85YR4Gl-Qlw&feature=youtu.be

49. Total Slacker – Olympus Hills

   Μετά από τόσα χρόνια, αυτός ο ήχος ακούγεται απόλυτα επαναστατικός και indie πάλι- μέσα στην παραμόρφωση των εννοιών. Από μια εξαιρετική μπάντα. Ελπίζω να γίνει πάλι πραγματικότητα. Ο ΗΧΟΣ ΑΥΤΟΣ.

48. The Comet Is Coming – Journey Through The Asteroid Belt

  Ένας ήχος που συμβαίνει τώρα και δείχνει πως οι pop μουσικόφιλοι αντέχουν (και θέλουν) και αληθινούς jazz ήχους αρκεί η jazz να μην φοβάται την εξωστρέφεια.

47. Jesu/Sun Kil Moon – The Greatest Conversation Ever In The History Of The Universe

    H Laurie Anderson, o Mohammed Ali , οι ήρωες της παλιάς Νέας Υόρκης και σε αντιδιαστολή ο Tramp και οι οπαδοί- θεατές του, σε ένα retro φουτουριστικό υπόβαθρο- ήχο που δανείζεται ,κάτι από την μελαγχολία της παλιάς μητρόπολης (και πολλά άλλα), μέσα από τα retro γυαλιά των Suicide και τα κάλπικα ray bam κάθε παρία που πλέον η χώρα του (η US – η ΝYC και κάθε πόλη που δέχεται την επίθεση των ακραίων καπιταλιστών-φασιστών)  τον έχει πιο πολύ ανάγκη, απ’όσο την έχει αυτός και οι φίλοι του.

O Mark Kozelek ξέρει τι λέει και με τον Jesu ξέρουν τι κάνουν για να ντύσουν αυτά τα λεγόμενα μουσικά, με τον καλύτερο τρόπο.

Για όσους ακούν. Για όσα υπήρξαν και όσα έρχονται.

46. Weyes Blood – Seven Words

   Ήρθε η ώρα της, αν και μοιάζει να προσπαθεί πολύ να δείξει πως ανήκει σε μια αναβιωτική σκηνή.  Δεν το χρειάζεται. Έχει κάτι καλύτερο από πολλές άλλες τραγουδοποιούς που θέλουν το ίδιο. Ο χρόνος και η εποχή είναι μαζί της.

45. Teenage Fanclub – Thin Air

   Εύκολα αποδεικνύουν ότι η καλή pop (εννοώ η πολύ καλή) με τα στοιχειώδη και τόσο δύσκολα είναι πάντα επίκαιρη. Τέλειo pop single, με αληθινή μελωδία και στίχους, εξαιρετικές ερμηνείες σε φωνές και όργανα και συνεπής ενορχήστρωση και παραγωγή σ’έναν διαχρονικό ήχο που σημαίνει πολλά, σε πολλούς- καλούς ακροατές.

44. Once and Future Band- How does It Make You Feel

   Ίσως ήρθε η ώρα του prog σαν συνέχεια της ψυχεδέλειας. Ίσως είναι πολύ εγκεφαλικό για τις εναλλακτικές μάζες και δεν συμβεί ποτέ. Αλλά δεν είναι prog ροκ  και instrumental βαρεμάρα . Είναι αληθινά καλή pop. Και πιθανόν οι Once and Future Band να θυσιαστούν, σα λαγός στο βωμό του ήχου της επόμενης διετίας.

   Ότι κι αν συμβεί….ένα εξαιρετικό τραγούδι και μια καλή αιτία (αν ο ήχος αυτός συμβεί) για να τους μνημονεύουμε.

43. Dutch Uncles – Big Balloon

  Ακομπλεξάριστοι πλέον, δεν θέλουν να ξεπεράσουν τον εαυτό τους. Δεν πάνε να κάνουν κάτι νέο. Κάνουν αυτό που ξέρουν πολύ καλά. Και είναι πολύ καλό. Καλύτερο από την πλειοψηφία του ανταγωνισμού. Και είναι μια χαρά εκεί που είναι. Γι’αυτούς και για μας που τους αγαπάμε, χρόνια τώρα.

42. Fews – The Zoo

   Κι όλο λέμε πως το dark new wave (chameleons, u2, sound, alarm, killing joke, sisters etc) έχει εξαντληθεί μετά τους Interpol και τους Editors  – ειδικά την προηγούμενη δεκαετία έφτασε στα όρια του και εμεις στα δικά μας ακούγοντας το, με τον κακό τρόπο που το «εκτέλεσαν», λόγο βαρετής επανάληψης- , αλλά, όλο και κάποιος νέος έρχεται να προσθέσει κάτι νέο και να το κάνει να ακούγεται πάλι vital και πιο αληθινό από πολλούς νέους ήχους.

 Αλλά…..επιμένω…κάποιος νέος, που βάζει κάτι νέο…

  Και αυτό κάνει όλη τη μεγάλη διαφορά, από τον κακό 00s new wave συρμό. Απλά για να μην μπερδευτούμε.

41. Louise Burns –Storms

   Μια πολύ έξυπνη ιδέα χωρίς πολλά πολλά. Αφού όλοι μιλάνε για τα 80s, ας θυμηθούμε τον αληθινό κολλεγιακό εμπορικό ήχο των 80s. Voila. Ακούγεται ακόμα τόσο catchy. Απλά γιατί η πρώτη ύλη είναι απόλυτα καλή. Ένα εξαιρετικό τραγούδι και αναμνήσεις από super radio hits.

   Τι άλλο να κάνεις για να πεις πως ρίσκαρες (σωστά) για να πετύχεις??…Έστω απλά αναβιώνοντας κάτι σημαντικό. Αλλά τόσο καλά.

(Συνολικές Επισκέψεις 345, 1 επισκέψεις σήμερα)
T-shirt Stories: To δέντρο των ευχών
Πέθανε ο George Michael. Τη μέρα που θα τραγουδάει για πάντα! (Video)

mm
About Θοδωρής Σουρβίνος 1392 Articles
O Θοδωρής Σουρβίνος είναι μουσικός και ακροατής. Έχει περάσει από πολλές εναλλακτικές rock-pop μπάντες τα τελευταία 20 χρόνια και έχει δει πολύ περισσότερες από πολύ κοντά και πλέον παίζει με τους Kenny Freq. Είναι dj εδώ και πολλά χρόνια σε πολλά bars και clubs της Αθήνας. Έχει γράψει για περιοδικά και sites και έχει κάνει και εκπομπές σε web radios.

6 Trackbacks & Pingbacks

  1. Top 50 Alternative-Pop-Rock 2016 – Οι λίστες του Θοδωρή Σουρβίνου 40-31(video) - viewtag.gr
  2. Top 50 Alternative-Pop-Rock 2016 – Part 3 Οι λίστες του Θοδωρή Σουρβίνου 30-21(video) - viewtag.gr
  3. Top 50 Alternative - Pop - Rock 2016 – Part 4 Οι λίστες του Θοδωρή Σουρβίνου 20 - 16 (video) - viewtag.gr
  4. Top 50 Alternative - Pop - Rock 2016 – Part 5 Οι λίστες του Θοδωρή Σουρβίνου 15-11 (video) - viewtag.gr
  5. Top 50 Alternative - Pop - Rock 2016 – Part 6 Οι λίστες του Θοδωρή Σουρβίνου 10-6 (video) - viewtag.gr
  6. Top 50 Alternative - Pop - Rock 2016 – Part 7 Οι λίστες του Θοδωρή Σουρβίνου 5-1 (video) - viewtag.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*