THE SMASHING PUMPKINS – SILVERY SOMETIMES (GHOSTS)
Η επιστροφή των 90s γιγάντων είχε τις στιγμές της. Και ειδικά σ’αυτή τη στιγμή έπιασαν κορυφές άλλων εποχών, θυμίζοντας πόσο καλός pop songwriter είναι ο Corgan και πόσο ωραίο ήχο έχουν όταν παίζουν άνετα.
- LET’S EAT GRANDMA – FALLING INTO ME
Μια εντυπωσιακή dance pop οδύσσεια, που συνέχεια κινείται και αλλάζει, χωρίς να χάνει το στόχο, από τις δύο μικρές αγγλίδες, που με το δεύτερο βήμα τους έπεισαν τους πάντες. Πιθανότατα η συνέχεια τους να είναι ακόμα καλύτερη, αφού έχουν μεγάλο ταλέντο και αρκετούς ήχους. Αλλά εδώ ακούγονται ξεχωριστές.
- EELS – THE DECONSTRUCTION
Σταθερά καλός, ειλικρινής και ευφυής ο κύριος Everett στη νέα του δουλειά. Εδώ όμως γίνεται παραπάνω από καλός. Πολυεπίπεδη pop που περιμένουμε απ’αυτόν κι όταν μας την δίνει, τ’αποτελέσματα είναι απόλυτα γοητευτικά.
- KATHRYN JOSEPH – TELL MY LOVER
Τι φωνή, τι ήχος και τι τραγούδι. Πολύ ιδιαίτερη τραγουδοποιός η Σκωτσέζα, που μετά τη νέα της δουλειά, μπήκε για τα καλά στο μουσικό μου radar. Αλλά μ’αυτό, ειδικά, το κομμάτι μπήκε για πολύ καιρό στο μυαλό μου.
- THE LEMON TWIGS – IF YOU GIVE ENOUGH
Τα πνευματικά εγγόνια του Brian Wilson επέστρεψαν και μοιάζει πως θα πάνε μακριά. Λίγο υπερβόλικοί στις προθέσεις τους, οι ακόμα πολύ νεαροί Αμερικάνοι, αλλά και τι μ’αυτό? Παραμένουν πειστικοί, απόλυτα γνώστες της καλή pop και πάνω απ’όλα ιδιαίτερα ταλαντούχοι συνθέτες. Απόλυτα κλασική η ιδέα τους, για τη δημιουργία ενός musical και απόλυτα καλή η υλοποίηση της, μουσικά.
