30/11/2021

Το Βασίλειο της Ακακίας, του Ανδρέα Μπούσιου – Βιβλιοπαρουσίαση (με δικά του λόγια)

Βιβλίο

“Το Βασίλειο της Ακακίας”, είναι το ηλεκτρονικό βιβλίο του συναδέλφου μου, Ανδρέα Μπούσιου. Δεν το τύπωσε, το ανέβασε στο διαδίκτυο.
Αποτελείται από ιστορίες που έγραψε με τον γιο του, ή για τον γιο του, με την συμβολή του πιτσιρικά στην πλοκή και στο ξεμπέρδεμα της ιστορίας. 

Διαβαστε λοιπόν πώς γεννήθηκαν οι ιστορίες του Ανδρέα και του Ορφέα, μέσα από την δική του αφήγηση:

Η απόφαση και τι ρόλο έπαιξε ο γιος μου Ορφέας:

Τα τελευταία 5 χρόνια τα Σαββατοκύριακα, τις γιορτές και το καλοκαίρι που υπήρχε περισσότερος  χρόνος μαζί με τον γιο μου φτιάχναμε τις δικές μας ιστορίες, τα δικά μας παραμύθια. Ξεκίνησε σαν  παιχνίδι για έναν πολύ σοβαρό λόγο.  Είχα και έχω εξαιρετικά κακή μνήμη στο τομέα των παραδοσιακών παραμυθιών.

Επειδή λοιπόν δεν θυμόμουν κανένα παραμύθι ολόκληρο άρχισα να προτείνω να φτιάξουμε το δικό μας παραμύθι. Όλα ξεκινούσαν από την βασική ερώτηση «Τι ζώα θέλεις να έχει το παραμύθι σήμερα;».  Η παιδική φαντασία  ξεδιπλωνόταν με ένα μαγικό τρόπο που δοκίμαζε και τα όρια της δικής μου φαντασίας . «Θέλω να είναι μια αλεπού ένα λιοντάρι κι ένα φίδι» ήταν η πιο απλή εκδοχή που εισέπραττα ως απάντηση. Μήνα με το μήνα ο πήχης δυσκολίας ανέβαινε. «Μια σκάλα, ένας εξωγήινος κι ένας νίντζα» και ότι άλλο βάλει το μυαλό σας ήταν οι επόμενες προκλήσεις που έβαζε ο Ορφέας. Το δυσκολότερο ήταν το «φοβερό τέρας που καταβροχθίζει όλες τις κορνίζες»!

Αφού υπήρχαν οι βασικοί χαρακτήρες, κάναμε ένα επιπλέον παιχνίδι ερωτήσεων για το που , το πώς, το πότε και το γιατί για την ιστορία και ξεκινούσαμε. Όταν η ιστορία κολλούσε σε κάποιο σημείο ή πιο συχνά όταν δεν του άρεσε η πλοκή που εξιστορούσα, με διόρθωνε ή μου πρότεινε κάτι άλλο. Το γέλιο και η αγωνία για την υπόθεση ήταν πάντα ένας καλός δείκτης για το πόσο πετυχημένη ήταν η ιστορία μας.

Στην Παλαιά Φώκαια είχαμε πάντα τα παραμύθια με τον νίντζα που «καθάριζε» τα τέρατα που εμφανίζονταν στην πόλη με τον διεφθαρμένο και φοβιτσιάρη δήμαρχο. Στην Τήνο είναι πάντα μαζί μας οι ιστορίες του παππού Πλάτωνα. Στον Βώλαξ υπάρχουν οι ιστορίες με  τα αγριογούρουνα που τρώνε βράχους από γρανίτη.

Φτιάξαμε ήρωες, υπερήρωες, μικρά κι απροστάτευτα ζώα, φοβερά λιοντάρια και τέλος μια τρελούτσικη, αθώα και αγνή στρουθοκάμηλο. Αυτή η τελευταία στρουθοκάμηλος γεννήθηκε με αφορμή ένα σοβαρό κι ένα γελοίο λόγο. Ο σοβαρός λόγος ήταν κάποια περιστατικά bulling  στο σχολείο. Όταν στην πρώτη φράση του παραμυθιού έβαλε το κεφάλι της στο χώμα για να κρυφτεί από το λιοντάρι που πλησίαζε, ένα σπαρταριστό γέλιο και μια  τεράστια απορία του Ορφέα έβαλαν  την πρώτη πινελιά του φόβου που την κατακλύζει και που θα πρέπει να τον αντιμετωπίσει κατάματα.

Ήταν η Μπεέττυ που πήρε σάρκα και οστά από την φαντασία μας το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης πριν από δύο χρόνια. Την πολύχρωμη  στρουθοκάμηλο, που λειτούργησε τελικά καταλυτικά στην ιστορία,  την επέλεξα εγώ για ένα βλακωδέστατο λόγο, όπως αποδείχθηκε στην συνέχεια .

Θα κατεβαίναμε στην Καλαμάτα για την γιαγιά και επειδή φοβήθηκα  ότι μπορεί να αντιδράσει, του είπα για να τον δελεάσω ότι θα πάμε στο χωριό και εκεί θα δούμε και στρουθοκάμηλο, γιατί αρκετοί όπως θυμόμουν στα κτήματά τους πλέον εκτός από κότες και χήνες , έχουν και στρουθοκαμήλους.

Η ιστορία είχε πολύ γέλιο, έβγαινε πηγαία και περάσαμε εκπληκτικά σε αρχικό στάδιο. Την επομένη κατεβήκαμε στην Καλαμάτα όπου  στρουθοκάμηλος δεν βρέθηκε ούτε για δείγμα. Ρωτήσαμε παντού, σε διπλανά χωριά, έψαξα στο ίντερνετ αλλά δεν υπήρχε ούτε καν αβγό στρουθοκαμήλου στην περιοχή.

Όμως όλες τις επόμενες ημέρες περάσαμε όλοι μαζί γελώντας με την Μπεέττυ που μας ακολουθούσε παντού. Την ώρα που οδηγούσα, την ώρα που τρώγαμε. Παντού. Και εμείς πήγαμε την Μπεέτυ παντού. «Η Μπεέττυ στην Αυστραλία με καγκουρώ». Η Μπεέττυ στην Αρχαία Ελλάδα, στην Νέα Υόρκη, στο Χόλυγουντ να την κυνηγά ο Μίκυ Μάους γιατί του έκλεψε την δόξα και αυτή δεν καταλάβαινε γιατί, στο Περού, στο Βόρειο Πόλο. Όμως από όλες τις ιστορίες αυτές η πιο έντονη και η πιο ολοκληρωμένη  ήταν στην Αφρική, όπου η Μπεέττυ θέλοντας να πάει στο Βασίλειο της Ακακίας συναντά το  λιοντάρι, τον πύθωνα, την Τασούλα την γαζέλα και τον Τάρταρο. Η οποία ήταν άλλωστε και η πρώτη ιστορία που γεννήθηκε η Μπεέττυ εκείνη την Μεγάλη Τρίτη. Ως μια  αθώα, αγνή, φοβιτσιάρα, θύμα bullying,  που πέφτει συνεχώς στις παγίδες των άλλων. Όμως η άλλη της πλευρά είναι η προσήλωσή της στον στόχο, στην καθαρή επιθυμία να φθάσει στο Βασίλειο της Ακακίας με κάθε κόστος γιατί είναι αυτό που θέλει. Αυτό που της δίνει νόημα να ζει.

Μόλις γυρίσαμε από την Καλαμάτα ξέραμε όλοι, οικογενειακώς, ότι αυτή η ιστορία πρέπει να καταγραφεί. Και έτσι γεννήθηκε η Μπεέτυ και το Βασίλειο της Ακακίας. 

Γιατί ebook:

Όταν ολοκληρώθηκε η Μπεέττυ και συνειδητοποίησα ότι αυτή η ιστορία λειτούργησε με τόσο θετικό τρόπο σε εμάς,  κατάλαβα ότι πρέπει να  την μοιραστώ. «Να γίνει βιβλίο». Αλλά πώς βρίσκεις εκδοτικό οίκο; Με ποιον τρόπο το παρουσιάζεις; Πώς τους βρίσκεις; Τι λες; Τι σου ζητούν; Τι περιλαμβάνει η συμφωνία; Ποια είναι τα θετικά και ποια είναι τα αρνητικά;

Μιλώντας με πολλούς ανθρώπους που είχαν αντιμετωπίσει τα ερωτήματα αυτά στην πράξη κατέληξα  στην επιλογή  να το κάνω ebook και να πωλείται μέσω των πολλών ηλεκτρονικών καταστημάτων που υπάρχουν και αυτό γιατί η κρίση έχει αλλάξει τελείως τον χώρο των εκδόσεων.

Οι νέες κυκλοφορίες είναι λιγοστές σε σύγκριση με το παρελθόν. Οι υπεύθυνοι των εκδοτικών οίκων με το δίκιο τους είναι πιο επιφυλακτικοί.

Η απόφασή μου να γίνει το Βασίλειο της Ακακίας ebook, σε καμία των περιπτώσεων δεν σημαίνει ότι γυρνώ την πλάτη μου στους παραδοσιακούς εκδοτικούς οίκους, ούτε αρνούμαι την γοητεία ενός τυπωμένου βιβλίου.

Αλλά στη δική μου περίπτωση τα πράγματα είναι πιο απλά. Είναι θέμα προτεραιοτήτων. Δεν ήταν προτεραιότητά μου να γίνω συγγραφέας με την βούλα ενός μεγάλου ή μικρότερου εκδοτικού οίκου με τον οποίο θα συνεργάζομαι και θα ξεκινήσω μια νέα καριέρα. Προτεραιότητά μου ήταν να μοιραστώ μια ιστορία. Απλά.  Δουλειά έχω. Είμαι δημοσιογράφος (με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό τα τελευταία χρόνια αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση) και με «βούλα» της ΕΣΗΕΑ. Πρώτο μου μέλημα ήταν και είναι,  να προτείνω σε φίλους και γνωστούς να διαβάσουν μια ιστορία που μας έκανε εμάς να περάσουμε καλά και κυρίως δημιουργικά. Και πιστεύω ότι θα περάσουν κι αυτοί καλά και δημιουργικά με την Μπεέττυ.  Με βάση λοιπόν αυτές  τις  προτεραιότητες αποφάσισα ότι καλύτερη επιλογή είναι το ebook. Εξάλλου δεν κάνω κάτι πρωτοποριακό. Και οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι τα βιβλία τα ανεβάζουν πλέον και ως ebook. Στο 2017 ζούμε, όπου όλοι έχουν ένα τεράστιο κινητό, ένα tablet κι ένα σταθερό pc από όπου μπορούν να διαβάσουν παντού τα πάντα.

Για μένα ο  τρόπος δεν έχει σημασία. Μπορείς να μοιραστείς μια ιστορία, ένα παραμύθι, ένα διήγημα στο σαλόνι του σπιτιού σου, στην παραλία ή στο βουνό. Με βροχή ή όχι.  Στην οθόνη ή στο χαρτί.

Το δίλημμα δεν είναι «τυπωμένο βιβλίο ή ebook” αλλά αν  «αξίζει να μοιραστείς αυτήν την ιστορία ή όχι». Και η απάντηση που έδωσα ήταν: «αξίζει».

Αναζητήστε λοιπόν τις ιστορίες του Ανδρέα Μπούσιου στο Βασίλειο της Ακακίας και καλή ανάγνωση!

Βασίλειο της Ακακίας

(Συνολικές Επισκέψεις 1,036, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Γιάννης Καφάτος 1942 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες πήρε όμως πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*