Η Ελληνική Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών απένειμε σήμερα Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2024, για δεύτερη χρονιά, τα Βραβεία Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών στο Ίδρυμα Β&Ε Γουλανδρή στην Αθήνα.

Τα μέλη της Κριτικής Επιτροπής -Σμαρώ Κώτσια, Ιωάννα Μπλάτσου, Γεώργιος Παπαγιαννάκης, Σάββας Πατσαλίδης, Ελευθερία Ράπτου, Τόνια Τσαμούρη, οι Συνεργάτες της Επιτροπής -Δημήτρης Τσατσούλης και Ματίνα Καλτάκη- και τα μέλη της Ελληνικής Ένωσης Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών -Ελένη Βαροπούλου, Ρέα Γρηγορίου, Άννυ Κολτσιδοπούλου, Ντέπυ Κορεντίνη, Νατάσσα Χασιώτη- απένειμαν σήμερα συνολικά 17 Βραβεία συν το Μεγάλο Βραβείο Θεάτρου, καθώς και 2 Επαίνους.
Την τελετή απονομής παρουσίασαν η κριτικός θεάτρου και δημοσιογράφος, μέλος της ΕλΕΚΘεΠΤε, Ματίνα Καλτάκη και ο κριτικός θεάτρου και πρόεδρος της ΕλΕΚΘεΠΤε, Γεώργιος Παπαγιαννάκης.
Η φετινή Τελετή Απονομής ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του διακεκριμένου σκηνοθέτη Σταύρου Ντουφεξή.
Η Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Κριτικών Θεάτρου & Παραστατικών Τεχνών Ιωάννα Μπλάτσου προλόγισε τον βραβευθέντα με το Μεγάλο Βραβείο Θεάτρου Θεόδωρο Τερζόπουλο:
«Επιλέξαμε να τιμήσουμε με το Μεγάλο Βραβείο Θεάτρου τον Θεόδωρο Τερζόπουλο -τον οικουμενικό Έλληνα, τον παγκόσμιο θεατράνθρωπο- με αφορμή την πλούσια, ακάματη πορεία του εδώ και σαράντα χρόνια, η οποία
αποκρυσταλλώνεται στην ‘’Ορέστεια’’. Η παλλαϊκής αποδοχής ‘’Ορέστεια’’ του Θεόδωρου Τερζόπουλου διατρανώνει urbi et orbi τη δύναμη του θεάτρου που εμβαπτίζεται στα νάματα του πολιτικού και οντολογικού προβληματισμού. Το θέατρο του Θεόδωρου Τερζόπουλου είναι αποταμιευτήριο ατομικής και συλλογικής μνήμης, κεφάλαιο υψηλής αισθητικής, πυξίδα σύγχρονου φιλοσοφικού προβληματισμού. Είναι ο ομφάλιος λώρος που συνδέει οργανικά τον σύγχρονο θεατή με τις απαρχές του θεάτρου, με τον αρχέγονο Μύθο. Η μέθοδος του Θεόδωρου Τερζόπουλου έχει ενεργό σωματικό κέντρο, είναι μισγάγγεια ροών ψυχής και σώματος, ψυχοδιανοητική άσκηση, κράμα Ανατολής και Δύσης, γεφύρωση πολιτισμικών ορθωμάτων. Η κολεκτίβα του Θεόδωρου Τερζόπουλου αποτελείται από σύγχρονους μύστες που
ζουν και εργάζονται παρέα με τον δάσκαλό τους. Μοιράζονται δεκαετίες,δημιουργούν τον δικό τους χρόνο και κόσμο, που απαρτίζεται από πεφιλημένους τεθνεώτες -τη Σοφία Μιχοπούλου, την Αννέζα Παπαδοπούλου, τον Γιάννη Κουνέλη, τον Μπάμπη Τερζόπουλο- και ακριβούς ζώντες συνοδοιπόρους, όπως ο Τάσος Δήμας, η Σοφία Χιλλ, ο Σάββας Στρούμπρος, η Αγλαΐα Παππά, για να αναφέρω
απλώς μερικούς. Ο ίδιος ο Θεόδωρος Τερζόπουλος «υπερπόντιος» -όπως τον αποκαλεί ο φίλος του Βασίλης Παπαβασιλείου, «υπερπολιτισμικός» -όπως τον ονομάζει στο τελευταίοnτου βιβλίο ο συνάδελφος Δημήτρης Τσατσούλης, αεικίνητος, αειθαλής, δεκτικός, οικουμενικός , μαχητικός, ερευνητικός, διαλεκτικός, εγελιανός και ανατρεπτικός. Διάσχισε και διασχίζει όλον τον πλανήτη, σκηνοθετώντας έργα, διαμορφώνει σε
κάθε χώρα που φιλοξενεί παραστάσεις του πυρήνες της Μεθόδου του, γονιμοποιεί και γονιμοποιείται συναναστρεφόμενος ανθρώπους άλλων πολιτισμών. Ας ελπίσουμε ότι το θέατρο και η σκέψη του Θεόδωρου Τερζόπουλου δεν θα είναι το υστερόγραφο της ανθρώπινης προσπάθειας να αντισταθεί στην κυριαρχία του ανθρωπολογικού τύπου, που ονομάζεται μετάνθρωπος, και λυσσαλέα προωθείται από το κυρίαρχο πολιτικοοικονομικό σύστημα, αλλά η αφετηρία για τη διάσωση του ανθρώπινου είναι».












