30/07/2021

Ζητείται ο τέλειος(;) γονιός – Πρακτορείο Γονιών του Ντέιβιντ Μπαντίελ – Βιβλιοπαρουσίαση

Ζητείται ο τέλειος(;) γονιός

Ζητείται ο τέλειος(;) γονιός

Αφού είχα διαβάσει τις περισσότερες σελίδες (250 τόσες από τις 393) από το βιβλίο του Ντέιβιντ Μπαντίελ «Πρακτορείο γονιών» με υπότιτλο «Διάλεξε τους τέλειους γονείς», το οποίο σε πολύ καλή διάθεση μετάφρασε η Πετρούλα Γαβριηλίδου,  πρόσεξα πως στο οπισθόφυλλο έγραφε με μικρά γράμματα: Από 10 ετών. Ευτυχώς, δεν όριζε το όριο κι έτσι δεν ένιωσα τόσο αμήχανα. Αλλά είχα καταδιασκεδάσει, σκεπτόμενη παράλληλα, όσο το διάβαζα, κι αυτό το ομολογώ. Φυσικά και, παρ’ ό,τι προορίζεται για μικρές ηλικίες, με έφαγε η περιέργεια να το τελειώσω.

Αυτό το προαιώνιο ερώτημα, σαν το προπατορικό αμάρτημα ένα πράγμα: Εάν είχα άλλους γονείς ή Εάν είχα καλύτερους γονείς ( Τι να σημαίνει καλύτερους άραγε; Πιο βολικούς;) που εγώ δεν θυμάμαι να το είχα εκφράσει ποτέ (Άλλοι καιροί; Μπορεί), όχι επειδή ήταν τέλειοι οι γονείς μου, αλλά, μάλλον επειδή, τους είχα δεχτεί, έγκαιρα, ως δεδομένους και είχα περιοριστεί σε επί μέρους καθημερινές διαφωνίες, που άλλες κέρδιζα άλλες έχανα, τα παιδιά μου θα το είχαν αναρωτηθεί. Και πού να κατέληξαν;

Ο ήρωας του βιβλίου, ο δεκάχρονος Μπάρι, έχει συντάξει κοτζάμ λίστα με όσα τον ενοχλούν στους γονείς τους ξεκινώντας από το όνομά του, που καθόλου δεν του αρέσει. Έπειτα, οι γονείς του είναι βαρετοί, κουρασμένοι συνήθως από τις δουλειές τους, δεν τον αφήνουν να παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια, και το χειρότερο (Πού το πας κι αυτό;) δεν είναι διάσημοι.

Τη μέρα των γενεθλίων μπορεί και να γίνει ένα μικρό θαύμα, οπότε στα γενέθλια του Μπάρι η φράση που ξεστόμισε θυμωμένος: «Μακάρι να είχα καλύτερους γονείς» βρίσκει ανταπόκριση και του δίνεται η ευκαιρία να βρεθεί «μαγικά» σε ένα «Πρακτορείο γονιών» όπου μπορεί να διαλέξει μαμά και μπαμπά. Τους βλέπεις, τους δοκιμάζεις (διότι γουρούνι στο σακί θα πάρεις;) και τους επιλέγεις.

Εκεί, φαίνεται η μαεστρία του συγγραφέα, που είναι κωμικός και παρουσιαστής τηλεοπτικών εκπομπών, που διαθέτει χιούμορ και την ευκολία να το εκφράσει, ο οποίος δεν χάνεται σε λαβυρίνθους ψυχοβγαλτικών αναζητήσεων και μελοδραματισμούς, αλλά απλά και κατανοητά και εύπεπτα (διότι το βιβλίο προορίζεται να διαβαστεί από παιδιά από 10 ετών, όπως σας προείπα, άλλο που άνετα διαβάζεται και από γονείς), δίνει τα καλύτερα δεδομένα και στη συνέχεια νιώθεις να σου κλείνει το μάτι ή να σου βγάζει τη λώσσα πίσω από τις αράδες του βιβλίου του και, τελικά, φέρνει τον μικρό ή μεγαλύτερο αναγνώστη στα δικά του μέτρα και εκεί  ακριβώς που θέλει να καταλήξει, προβάλλοντας  το επόμενο θεμελιώδες ερώτημα: «Υπάρχουν τέλειοι γονείς;»

Κάπως έτσι δικαιώνεται η μέση οικογένεια και όλοι ευχαριστημένοι συνεχίζουμε τη ζωή μας, που και βαρεμάρα περιλαμβάνει και καθημερινή κούραση ενίοτε και σπανακόρυζο στο μεσημεριανό τραπέζι (διότι τις αναγωγές στα δικά σου, διαβάζοντας το βιβλίο, αναπόφευκτα θα τις κάνεις ως ενοχικός ή μη γονιός)) και απαγορεύσεις και επιβραβεύσεις και, κυρίως, Ασφάλεια και πλήρη Αποδοχή και Αγάπη, τα τρία Άλφα μιας καλής, αρμονικής σχέσης.

Σύσση Καπλάνη

"Πρακτορείο Γονιών", του Ντέιβιντ Μπαντίελ, εκδόσεις Κέδρος, μετάφραση Πετρούλα Γαβριηλίδου

(Συνολικές Επισκέψεις 172, 1 επισκέψεις σήμερα)

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*