Είναι πολύ ωραίο όταν βλέπεις τεχνίτες, μάστορες κάθε είδους να κάνουν κάτι τόσο απλό και να βγαίνει από το εργαστήρι τους κάτι όμορφο, γλυκό, τρυφερό και παιχνιδιάρικο.
Ε, κάπως έτσι αισθάνομαι μετά την ανάγνωση της νουβέλας της Μάρως Δούκα, «Ζήτω η Άγκαθα Κρίστι» που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πατάκη.
Το βιβλίο μου έδωσε μια αίσθηση ισορροπίας. Οι μικροϊστορίες των ηρώων που την αποτελούν είναι ψηφίδες μιας καθημερινότητας. Η βασική ηρωίδα του βιβλίου, η ώριμη γυναίκα που έχει αποφασίσει να ζήσει τη ζωή που έχει μείνει μπροστά της με κέφι λειτουργεί άλλοτε ως πολιορκητικός κριός και άλλοτε ως κυματοθραύστης.
Τελικά όλες μαζί οι ιστορίες δημιουργούν μια «μεγάλη εικόνα» που μοιάζει με τη κιντζούγκι, τη γιαπωνέζικη τελετουργία-τέχνη που τα σπασμένα κομμάτια ενώνονται με χρυσό και μετατρέπονται σε πολύτιμο αντικείμενο. Το κιντζούκι της Μάρως Δούκα είναι η ιστορία της Πολυξένης που τη συναντούμε στην ηλικία των 75 ετών αποφασισμένη να κλείσει τα νιτερέσα με το παρελθόν και να ζήσει το παρόν.
Η κόρη, ο πρώην άντρας, ο νυν φίλος και σύντροφος που φλερτάρουν και τρώγονται σα νεούδια, οι δύο αστυνομικοί, το Σούνιο, το πτώμα που ξεβράστηκε στα βράχια, ο δημοσιογράφος – γόνος που θέλει να γράψει το μυθιστόρημά του στην ασφάλεια των χρημάτων της οικογένειας, είναι όλα κόμμάτια που η κυρία Δούκα με τη μαεστρία της εμπειρίας και της άσβεστης ευαισθησίας μας παραδίδει στην ιστορία αυτή.
Διαβάζοντας το βιβλίο η έννοια του «προορισμού» παίρνει μια άλλη διάσταση. Τα μέγιστα των ερωτημάτων «ποιοι είμαστε – πού πάμε», στις σελίδες του «Ζήτω η Άγκαθα Κρίστι» φαίνονται τελικά απλά παιδικά παζλ που τα λύνουμε για να περνάμε την ώρα μας.
Ο κόσμος θα είναι πάντα εκεί έξω πιο μεγάλος, πιο σύνθετος και σκληρός αλλά εμείς με το τώρα και ό,τι κουβαλάμε από το χθες θα σχεδιάζουμε το αύριο μας χωρίς άγχος. Δύσκολο. Αλλά ο προορισμός και το ταξίδι ενίοτε ταυτίζονται. Κι αν δε συμβαίνει αυτό δεν έγινε και τίποτα.
Η κυρία Πολυξένη, που έχει και το όνομα της δικής μου γιαγιάς, είναι η γιαγιά παράδειγμα. Παράδειγμα ότι όσο κι αν θες να εισαι ο ντετέκτιβ της ζωής σου ακόμη κι αν δε λύσεις το μυστήριο, θα το έχεις ζήσει. Κι αυτό είναι που μετράει.
Ανακαλύψτε το βιβλίο της Μάρως Δούκα «Ζήτω η Άγκαθα Κρίστι» και απολαύστε το!
Γιάννης Καφάτος
