Η Irom Sarmila, ήταν μία κοπέλα ,όπως σχεδόν όλες οι υπόλοιπες κοπέλες της Ινδίας,των δισεκατομμυρίων ανθρώπων .
Είχε όνειρα , όπως όλες οι 28χρονες κοπέλες του ινδικού κρατιδίου Μανπούρ, των εκατομμυρίων ανθρώπων.
Στον τόπο της όμως ο Ινδικός στρατός και η εκάστοτε κυβέρνηση επεφύλασσαν μια ιδιαίτερη μεταχείρηση προς τους κατοίκους.
Εκεί ο απόλυτος νόμος είναι η AFSPA.Οι ειδικές δυνάμεις του στρατού , στις οποίες παρέχεται απόλυτη ατιμωρησία και μπορούν να συλλάβουν και να σκοτώσουν οποιονδήποτε χωρίς εντάλματα ή οτιδήποτε αλλο θεωρείται νόμιμο.Αυτό το καθεστώς ισχύει απο το 1958.
Στα τέλη του 2000 η Irom Sharmila , άρχισε απεργία πείνας , διαμαρτυρόμενη γιαυτές τις συνθήκες στο κρατίδιό της .
Αυτή η απεργία κράτησε 16 ολόκληρα χρόνια.Οι κυβερνητικοί συνήθησαν τόσο πολύ να τη βλέπουν στον δρόμο με ένα σωληνάκι στην μύτη , που σχεδόν δεν της έδειναν πια σημασία.
Τώρα η 44χρονη ακτιβίστρια ανακοίνωσε ότι θα σπάσει την απεργία της-η οποία πιστεύεται ότι είναι η μεγαλύτερη σε διάρκεια παγκοσμίως- στις 9 Αυγούστου και θα ασχοληθεί με την πολιτική, ώστε να αμφισβητήσει τις πολιτειακές εκλογές του επόμενου έτους.
“Η κυβέρνηση δεν ακούει τις φωνές μας” δήλωσε η ίδια, προσθέτοντας, ότι η ενασχόληση της με την πολιτική γίνεται”για να ακουστεί η φωνή μας στην κεντρική κυβέρνηση”.
Γύρω από την Sarmilla όλα αυτά τα χρόνια κτίστηκε,ένα όλόκληρο κίνημα, από ακτιβιστές που θα επιμείνουν μέχρι τέλους
“Αν θέλει να συνεχίσει να οδηγεί το κίνημα θα είμαστε μαζί της ”λένε “Το κίνημα θα συνεχιστεί μεχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη στις οικογένειες που έχασαν τους αγαπημένους τους”τονίζουν
Το μόνο άλλο μέρος της χώρας όπου είναι σε ισχύ εαυτή η πολιτική είναι στο Καμίρ ,όπου τα θύματα, μόνο τον περασμένο μήνα, ανήλθαν σε εκατοντάδες.
Ελσα Παπαϊωάννου
