Αφορμή για την συνάντησή μας με τον Αναστάση Ροϊλο ήταν οι παραστάσεις του Άμλετ σε σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη στις οποίες πρωταγωνιστεί φέτος το καλοκαίρι μαζί με μια πολύ καλή ομάδα συναδέλφων ηθοποιών. Η συνάντησή μας έγινε κατά τη διάρκεια μιας ραδιοφωνικής εκπομπής. Ο Αναστάσης συνεπέστατος στην ώρα του, ευγενικός, σε κερδίζει με την πρώτη κιόλας χειραψία που κάνεις μαζί του. Καταλαβαίνει κανείς οτι έχει να κάνει με έναν άνθρωπο με ξεχωριστή, δομημένη προσωπικότητα κι όχι με έναν ηθοποιό που του «έκατσε» η επιτυχία και την εξαργυρώνει με κάθε τρόπο. Πως άλλωστε θα μπορούσε να σκέφεται έτσι ένας νέος άνθρωπος που έφτασε μέχρι τα βουνά του νομού Τογιόμα, στο χωριό Τόγκα, για να γνωρίσει από κοντά τη μέθοδο και τη φιλοσοφία του διάσημου Ιάπωνα σκηνοθέτη;
Όταν του ζήτησα να διαλέξει τις μουσικές για την εκπομπή – με περιοριστικό όρο να παίξουμε μόνο ελληνική μουσική – διάλεξε Αλκίνοο Ιωαννίδη, τραγούδια από το άλμπουμ «Μετά» του Μάνου Λοϊζου, Γιάννη Κότσιρα… Κυκλοφορεί με τη μηχανή του, ακούει σχεδόν αποκλειστικά ξένη μουσική, δεν δίνει πολλές συνεντεύξεις και ήρθε η ώρα να μάθουμε μερικά ακόμα πράγματα για τον ταλαντούχο κύριο Αναστάση Ροϊλό..
Μας έρχεσαι από τη Θεσσαλονίκη που αγαπάμε όλοι μας..
Είναι μια πόλη που προσπαθεί να γεννάει πράγματα. Εγώ την άφησα σε μια περίοδο που προσπαθεί να εξιγχρονιστεί και πιστεύω θα το βρει σιγά σιγά. Κοίτα εσύ καλά κάνεις σαν νότιος και μιλάς καλά για τη Θεσσαλονίκη κι εγώ σαν βόρειος να μπορώ να αναδείξω και να βγάλω στην επιφάνεια και να μιλήσω για όλα της τα προβλήματα.
Σχολή καλών τεχνών, τμήμα θεάτρου στο ΑΠΘ. Στην Καλών Τεχνών δεν πας για ζωγραφική, γλυπτική κτλ;
Λοιπόν, αυτό ισχύει στην Αθήνα που έχετε την Ανωτάτη σχολή καλών τεχνών. Εμείς πάνω οι βόρειοι έχουμε τη Σχολή καλών τεχνών που έχει τόσο το τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων τεχνών που είναι το αντίστοιχο της Ανωτάτης της Αθήνας αλλά και το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, τη Μουσικολογία και το Τμήμα Κινηματογράφου όπου όλα αυτά είναι ξεχωριστές σχολές και μάλιστα σκορπισμένες σε όλη την πόλη! Μακριά κι αγαπημένοι. Να φανταστείς ότι στην φοιτητική μου θητεία συναντιώμασταν μόνο με τα παιδιά του Κινηματογράφου λόγω αντικειμένου.
Σιγά σιγά προχωράς, κάνεις πολλές ταινίες μικρού μήκους, μεγάλους μήκους και χτίζεις βιογραφικό..
Μ’ αρέσει πολύ που έχεις ασχοληθεί με το βιογραφικό μου. Συνήθως, ειδικά μετά τις Μέλισσες που έγινε μια μεγαλύτερη γνωστοποίηση και χτυπούσε το τηλέφωνό μου γα συνεντεύξεις, από τους 70 δημοσιογράφους που έχω έρθει σε επαφή – άσχετα αν έγιναν ή όχι αυτές οι συνεντεύξεις, καταλαβαίνει κανείς ότι ο κόσμος δεν αρέσκεται να διαβάζει, δεν του αρέσει να ψάχνει, ούτε καν για τον άνθρωπο τον οποίο πλησιάζει….
Το 2019 έγινε η επαφή με την τηλεόραση μέσα από τις «Μέλισσες» όπου πραγματικά μπήκες μέσω του ρόλου του Νικηφόρου μέσα σε όλα τα σπίτια. Φέτος ήρθε η «Μάγισσα» η οποία σημείωσε κι αυτή μεγάλη επιτυχία. Αισθάνομαι όμως ότι προφυλάσεις τον εαυτό σου από την υπερέκθεση..
Μεταξύ Μελισσών και Μάγισσας μεσολάβησε έναν χρόνος απουσίας από την τηλεόραση. Ανέφερες στην αρχή της κουβέντας μας ότι είμαι «ακριβοθορητος»… Γενικά, επειδή το ακούω συχνά και για τις συνεντεύξεις αλλά και για άλλα πράγματα, πρέπει με εναν τρόπο να διαφυλλάξουμε και τον εαυτό μας και την προσωπικότητά μας σε ένα σημείο γιατί είναι φθορά όλο αυτό με τις συνεχείς επαφές κτλ. Άλλο η δουλειά μου άλλο οι δημόσιες σχέσεις και οι γνωριμίες. Είναι σημαντικό να διαφυλάξουμε την ίδια τη δουλειά μας και τον πυρήνα της, που είναι η τέχνη. Το μεγαλύτερο ποσοστό των συνεντεύξεων που έχω δώσει είναι γιατί είπα στον εαυτό μου «Αναστάση, θα το κάνεις γιατί είναι μέρος της δουλειάς σου», όπως κι αν κατέληξαν αυτές οι συνεντεύξεις, είτε ψηλότερα, είτε χαμηλότερα των προσδοκιών μου, είτε στόχευσαν στο κέντρο. Σημασία έχει να διαφυλάξουμε την τέχνη μας και να μη νομίζει κανείς ότι σνομπάρω να μιλάω ή κάτι τέτοιο.
Σε τι διαφέρει η τηλεόραση από το θέατρο;
Οι ηθοποιοί έχουμε την ευτυχία να μιλάμε μέσω κειμένων συγγραφέων οπότε σίγουρα γίνεται η μετάβαση, η τροποποίση μέσω κειμένων, σκηνοθεσίας για να έρθει να κουμπώσει και να ταιριάξει στο σήμερα. Έρχονται κάποια έργα που έχουμε την τύχη να κουμπώνουν ή κάποιοι χαρακτήρες. Είναι διαφορετική η δουλεια που κάνεις σε ένα γύρισμα μιας σειράς και το υλικό που δίνεις στον σκηνοθέτη την ημέρα του γυρίσματος στις κάμερες και πολύ διαφορετική η δουλειά που κάνεις με τους ηθοποιούς μέσα στην ομάδα με συνεχή τριβή επάνω σε μια σκηνή για να το ανεβάσεις σε δυο μήνες αλλά και στις δυο περιπτώσεις είναι μια δουλειά που αλληλοεξαρτάσαι. Είναι πολύ σημαντικό να πω ότι υπάρχουν κάποια κείμενα που μπορεί να σε στιγματίσουν για πάντα. Σε αυτή τη συνθήκη είμαι αυτόν τον καιρό με τον Άμλετ…
Κατά τη διάρκεια της ραδιοφωνικής μας συνάντησης και ανάμεσα στα τραγούδια που έντυναν την κουβέντα μας μιλούσαμε, ανακαλύπταμε, συνδεόμασταν.. Τα μικρόφωνα όμως άνοιξαν και πάλι…
Τι συμβαίνει άραγε; Μήπως όταν ανοίγουμε μικρόφωνα έρχεται ένας άλλος εαυτός μας και παρεμβάλλεται; Μας κάνει να γινόμαστε πιο «καθώς πρέπει»;
Σίγουρα.. προσωπικά επειδή μου αρέσουν τα άκρα και αυτό είναι που μου αρέσει και στον Άμλετ – κάτι που βρήκα μελετώντας τον χαρακτήρα του – είναι ότι έχει τα άκρα, επειδή ακριβώς είναι ένας φιλόσοφος αλλά σίγουρα ο μονος χαρακτήρας – του Σεξπηρ σίγουρα- που είναι ο «τρελός» που σε πολλά έργα υπάρχει ως χαρακτήρας, εδώ, στον Άμλετ, είναι ο πρωταγωνιστής. Φυσικά είναι κατ’ επίφασιν, δεν είναι πραγματικά τρελός, βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον το γεγονός ότι μπορεί να μεταπηδά από την τρέλα, τη σαχλαμάρα, που σε μια ρεαλιστικη σύχρονη συνθήκη μπορεί να συμβαίνει και σήμερα, σε μια φιλοσοφική, σοβαρή συζήτηση με τεράστια ευκολία. Δυστυχώς, όταν ανοίγει το μικρόφωνο νιώθουμε ότι πρέπει να είμαστε μόνο το ένα, σοβαροί, μετρημένοι κτλ. Ξέρεις υπάρχει ένα αγαπημένο μου ποίημα του Καβάφη από τα Ανέκδοτα, το Περί αστείου ανθρώπου, που λέει ακριβώς αυτό: ότι το να κάνεις πλάκα κάνει κακό στη δουλειά γιατί πολύς κόσμος δεν το καταλαβαίνει και σε κρίνει γι΄ αυτό, με την απόφαση που παίρνει ο ομιλών να είναι πολύ σοβαρός αλλά από μέσα του να κάνει πλάκα..
Για χάρη του Άμλετ μέχρι ξανθός έγινες.. Δύσκολος ρόλος για σένα;
Αυτό ήταν το λιγότερο, πίστεψέ με. Λίγο να αρχίσουμε να μιλάμε για τις δυσκολίες κάθε φορά και τι είδους δυσκολίες; Δεν μιλάμε για αντικειμενικές δυσκολίες που μπορούν να αφορούν και στο κοινό πχ. ζέστη, βροχές, αναβολές παραστάσεων κτλ. Όταν αρχίσουμε με σοβαροφάνεια να μιλάμε για δυσκολίες προσέγγισης ρόλων με στεντόρειες φωνές συνοδευόμενες με κύμβαλα που κατρακυλούν κατηφόρες και κάνουν πολύ θόρυβο δεν είμαστε σοβαροί. Εγώ θα αλλάξω τη λέξη «δύσκολος» με τη λέξη «ευχάριστος», «δημιουργικός». Από τον Φεβρουάριο που ξεκίνησα να διαβάζω τον ρόλο πέρασα καταπληκτικά. Αντίστοιχη χαρά που κράτησε πάρα πολύ καιρό ήταν όταν μετάφρασα το βιβλίο του ιάπωνα σκηνοθέτη, Ταντάσι Σουζουκι εκεί μπορεί να ασχολιόμουν με μια σελίδα τρεις μέρες!
Χωρίς την ομαδικότητα σε μια παράσταση, η δουλειά δεν βγαίνει άλλωστε..
Μα είναι πολύ λογικό. Τα δυο μυαλά είναι καλύτερα από το ένα, τα τρία καλύτερα από τα δυο κ.ο.κ. Αυτή είναι η αφετηρία της σκέψης. Δεν το λέω καθόλου για να ευλογήσω τα γένια μου. Αγαπώ και εκτιμώ πολύ τους ανθρώπους που προσέχουν τις επιλογές στους συνεργάτες. Πηγαίνω να δω τη συνάντηση κι όχι έναν έναν ξεχωριστά. Όταν μου είπε ο Θέμης (Μουμουλίδης) ότι θέλω να κάνω Αμλετ, η απάντησή μου δεν ήταν «με θέλεις για Άμλετ;, εξαιρετικά, πάμε να κάνουμε Άμλετ!». Όχι. Ρώτησα ποιοι θα είναι οι άλλοι; Μέσα σε τι πλαίσιο; Θα μπορέσω να ανθίσω και προς ποια κατεύθυνση; Είναι πολύ σημαντικό ότι είχε ήδη την ομάδα, όχι όλους τους ηθοποιούς αλλά η ομάδα ήταν εκεί, η Βασιλή Σύρμα, ο Σταύρος Γασπαράτος που λατρεύω τη μουσική του, η Πατρίσια Απέργη που αγαπιόμαστε.. Ήρθε και κούμπωσε όλο σωστά. Ο Θέμης βγήκε περιοδεία και το κατέχει πολύ καλά. Πάει στην επαρχία με μια παράσταση αρτιότατη σε όλες τις πτυχές. Αυτό εμένα σαν συνεργάτη με συγκινεί, επειδή είμαι κι εγώ από μια άλλη πλευρά, θα ήθελα αν είναι να αφήσω κάτι μετά από χρόνια, να λένε οι συνεργάτες μου όταν ακούν το όνομα μου, ότι θέλουν να δουλέψουν μαζί μου και οι θεατές που ενδεχομένως με είδαν σε κάποια παράσταση να λένε «κάτι καλό θα παρακολουθήσουμε». Το πλαίσιο αυτών των συνεργατών με τον Θέμη στο τιμόνι της παράστασης, μου κάλυψε όλο αυτό γιατί εγώ πρέπει να ασχοληθώ με άλλα πράγματα. Κι όταν ξέρω ότι τα άλλα μέτωπα είναι καλυμμένα, μπορώ να ασχοληθώ μόνο με το ρόλο μου και αυτό που ξέρω να κάνω.
(Ακούγεται το «Δεν είμαι πια εδώ» του Αλκίνοου Ιωαννίδη… )
Αυτό που λέω έχω την πλήρη επίγνωση ότι στα 60, 70, 80 μας, η ψυχή μας μένει στα 25 κι αυτό νιώθω με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη και τη μουσική του. Εχει ένα απίστευτα νεανικό φως αυτός ο καλλιτέχνης. Γι’ αυτό όταν μου είπες να διαλέξω, είπα «Α. Αλκίνοος, θέλω να ακούσω».
Εσένα η ψυχή σου τι ηλικία «λέει»;
Στα 35 μου είμαι αλλά νιώθω 25 κι εγώ. Αγαπώ τη φθορά του χρόνου, το πέρασμα, τις ευκαιρίες για νέα γνώση, εμπειρία, βαθύτερη γνώση του τι είμαστε, τι είναι ο άλλος, τι είναι οι άλλοι γύρω μας.
Σου αρέσει να αλλάζεις πρόσωπα στην καθημερινότητά σου;
Ναι, πολύ και μάλιστα τα προηγούμενα χρόνια ανά 2, 3 μήνες άλλαζα παρέες ή κάποιους τέλος πάντων ή κάποιες θέσεις αλλά τώρα νιώθω ότι έχω βρει κάποιους ανθρώπους που τους θέλω κοντά μου. Βέβαια λόγω δουλειάς είναι φυσικό να βρίσκεσαι με νέα πρόσωπα, μπαίνεις σε νέες ομάδες που καλείσαι να δεθείς. Και μου αρέσει πολύ αυτό, θέλω να δένομαι και να νιώθω οικογένειά μου παρόλο που ξέρεις ότι σε 5 μήνες, σε ένα χρόνο θα τους αποχωριστείς.
Είναι ένας μικρός «θάνατος» όπως η σχέση που έχει κι ένας ηθοποιός με έναν ρόλο του..
Είναι με έναν τρόπο, ίσως και όχι.. τα τελευταία χρόνια δεν το νιώθω τόσο πολύ όπως τα προηγούμενα και μάλιστα όταν το μετέφερα σε έναν μεγαλύτερο σε ηλικία ηθοποιό μου είπε «πάντα έτσι είναι». Βιώνεις την παρασταση και έχεις κάνει 100 παράστάσεις και μετά από ένα μήνα κάνεις μπάνιο και όπως πέφτει το νερό πάνω σου σου έρχεται μια ατάκα και αναφωνείς «όχι, όχι, έτσι έπρεπε να την τονίσω, πως είναι δυνατόν να μην το είχα σκεφτεί» και γίνεσαι έξαλλος με τον εαυτό σου..
Ποιο είναι το άγχος σου πριν από κάθε συνέντευξη;
Πλέον δεν το φοβάμαι αλλά αναρωτιέμαι τι θα πούμε.. Ξέρεις το επίπεδο ορίζεται και από τους δυο συνομιλητές. Αναρωτιέσαι πολλές φορές που θα πάει αυτή η κουβέντα..
Αν θαυμάζω 3 κατηγορίες ανθρώπων είναι οι γιατροί, οι δάσκαλοι και οι καλλιτέχνες και το κοινό τους είναι η αίσθηση προσφοράς.. Μας δίνετε καθημερινά πράγματα που πρέπει να λαμβάνουμε για να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι. Δεν είσαστε απλά διασκεδαστές μας…
Αν μιλήσουμε ετυμολογικά ο διασκεδαστής είναι κάποιος που σε κάνει να ξεχνιέσαι, πράγμα που δεν είναι καθόλου κακό. Προτιμώ ωστόσο τη λέξη ψυχαγωγός που έχει μια ευρεία έννοια που δεν χρειάζεται να πεις ότι κάνεις βαριά τέχνη, μπορεί να έχει και πλάκα εννίοτε. Θα ήθελα να σου πω τη δική μου άποψη. Το δέχομαι και το ακούω αλλά μια που έχουμε πιάσει μια φιλοσοφική συζήτηση, θα πω στοχαζόμενος ότι αυτό αφορά κάποιους γιατρούς, κάποιους δασκάλους, κάποιους καλλιτέχνες… Αλλά κάπως αυτή η σκέψη με πηγαίνει σε κάτι άλλο που μπορεί να είναι δική μου ανάγκη αλλά εάν καταλάβουμε τι ορίζει αυτούς του ΚΑΠΟΙΟΥΣ να είναι αυτοί οι αξιόλογοι, αυτοί που θέλουμε να περιμένουμε να πάρουμε πράγματα, έτσι υπάρχουν και κάποιοι μαραγκοί, κάποιοι υδραυλικοί κ.ο.κ. Τελικά βλέπεις ότι αν πχ. ο άνθρωπος που μου φτιάχνει τον καφέ το πρωί είναι ευγενικός, θα μου φτιάξει την ημέρα. Άρα στο οτιδήποτε κι αν κάνει κανείς, αν ανήκει στους ΚΑΠΟΙΟΥΣ, μου φτιάχνει την ημέρα, μου φτιάχνει τη ζωή. Αντίστοιχα κι αυτός θα είναι έμπνευση για λίγη καλοσύνη, για λίγο βάθος. Υπάρχει τόσος πόνος εκεί έξω..
Αναφέρθηκες στην «βαριά τέχνη».. ο Αριστοφάνης επίσης δεν έκανε βαριά τέχνη;
Φυσικά, μια δικιά του τέχνη. Με την ευκαιρία να πούμε ότι είναι το πιο δύσκολο είδος, δικό του είδος, να ανέβει σήμερα γιατί είχε τόσο πάρε δώσε με αυτό που συνέβαινε εκείνη τη στιγμή. Ακόμα το ποιους είχε θεατές από κάτω, σχολίαζε πολιτικούς, στρατηγούς που ήταν παρόντες, κάτι που δεν μπορεί να γίνει τώρα. Είναι ελάχιστες οι καλές παραστάσεις Αριστοφάνη που γίνονται σήμερα με τα δικά μου κριτήρια και αισθητική.
Είσαι μοναχικός τύπος, Αναστάση;
Ναι, θα έλεγα ότι είμαι μοναχικός τύπος. Δεν έχω πρόβλημα με την μοναξιά. Όλοι μας είμαστε πιστεύω. Η συνειδητοποίηση αυτού είναι η αρχή να γίνουμε πιο κοινωνικοί. Εγώ δηλαδή που αγαπώ πολύ την μοναξιά, στην πραγματικότητα την μοναχικότητα, αυτό με κάνει να ψάχνω τι είδους ανθρώπους θέλω να έχω κοντά μου αλλά με κάνει παράλληλα να μιλήσω στους ανθρώπους που μπορεί να μιλήσω και να τους δω μια μοναδική φορά, σαν να μιλάω σε συγγενή μου. Να υπάρχει ένα μοίρασμα, με αγάπη, με ευγένεια. Θα περάσουμε παραλλήλα κάποια χρόνια πάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Μπορεί να συναντηθούμε μια φορά, μπορεί δέκα. Είναι καλό να δίνεις και να μοιράζεσαι..
Διακοπές προβλέπονται φέτος;
Ναι!! Και δεν εννοώ τριήμερο.. που αυτό δεν είναι διακοπές.. Θα έχουμε off από τις παραστάσεις για δυο ολόκληρες εβδομάδες! Αυτό ήταν πολύ σημαντικό στην φετινή περιοδεία και στην αρχή δεν το πίστευα όταν μας το είπε ο Θέμης..
Είχες πει ότι εμείς οι ηθοποιοί μπορούμε να είμαστε νάρκισοι και ναρκιστιστές. Όσο πιο νωρίς έρχεται η επιτυχία τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος;
Σκέφτομαι αυτό που είπες για το νεαρό της ηλικίας. Στα 25 σου δεν έχεις διαμορφωθεί ακόμα κοινωνικά, μόλις έχεις τελειώσει το σχολείο, το πανεπιστήμιο. Είσαι σε κατάσταση ιδρυματοποίησης ακόμα. Μπορώ να πω ότι στη δική μου περίπτωση – αντιλαμβάνομαι τώρα ότι χρησιμοποιώ τη λέξη «εγώ» αλλά με την έννοια του ότι αναλαμβάνω την ευθύνη των λεγόμενών μου – είναι προσωπική μου άποψη ίσως και λίγο η εμπειρία μου έχει δείξει ότι ναι μεν είναι σημαντικό να είσαι σε μια ώριμη ηλικία όταν αρχίζουν να πέφτουν τα φώτα πάνω σου αλλά δεν πρέπει να είναι και πολύ αργά. Γιατί κι εκεί νιώθω ότι μπορεί να υπάρξει πρόβλημα. Αν κάποιος ηθοποιός/ καλλιτέχνης αναγνωριστεί ξαφνικά στα 50 του έχει το ίδιο ακριβώς θέμα διαχείρισης του εαυτού του. Έχω την άποψη ότι αναγκαστικά είσαι ο καμβάς σου. Είναι μια καθημερινή μάχη με τον εαυτό σου. Οι παρεξηγήσεις νιώθω ότι γίνονται όταν ακριβώς βλέπεις γύρω σου αλλά δεν βλέπεις. Γιατί με ποια κριτήρια και με ποιες πληροφορίες καταλήγει κανείς ότι είναι «πιο ψηλά» από κάποιους άλλους; Πιστεύω λοιπόν ότι είσαι σε μια σχέση όπως με το κινητό σου: Με σκυμμένο κεφάλι, ενδοσκοπικά και μέσα από έναν παραμορφωτικό φακό…
Η κουβέντα με τον Αναστάση έκλεισε με την Παράβαση από τους Αχαρνής του Διονύση Σαββόπουλου. Ήταν άλλωστε οι μέρες που ο Νιόνιος παρουσίασε τη «Δική μου μεταπολίτευση» στο Ηρώδειο… Ένα φινάλε πιστεύω απόλυτα ταιριαστό για μια κουβέντα με έναν καλλιτέχνη, έναν ηθοποιό με υπόσταση, άποψη και μια αύρα και χημεία που σε βοηθάει να πας μια κουβέντα σε μονοπάτια διαφορετικά.
Η παράσταση:
Σ’ έναν σκηνικό χώρο – θεατρική μηχανή, που σχεδίασε η Μικαέλα Λιακατά και εκεί όπου όλα τα τεχνολογικά μέσα της παράστασης ενσωματώνονται (φωτιστικές πηγές, μηχανές προβολών, εφέ, ηχητικές πηγές) διαδραματίζεται η τραγωδία του Άμλετ, πρίγκηπα της Δανίας.
Το κορυφαίο έργο του Σαίξπηρ και του παγκόσμιου θεάτρου, αποκαλύπτεται σκοτεινό και αβάσταχτα επίκαιρο, με την κινησιολογική επεξεργασία της Πατρίσιας Απέργη, να τονίζει καλά κρυμμένα μυστικά της ανθρώπινης κατάστασης, τα θεατρικά κοστούμια της Βασιλικής Σύρμα να καταργούν τον χρόνο, σε μια μοναδική ατμόσφαιρα που ολοκληρώνουν η σπαρακτική μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, οι αιχμηροί φωτισμοί του Νίκου Σωτηρόπουλου και το ευρηματικό video-art του Θωμά Παλυβού.
Ένας θίασος εξαιρετικών ηθοποιών, με επικεφαλής τον Αναστάση Ροϊλό στον ρόλο του Άμλετ, ερμηνεύει τους αθεράπευτα επαναλαμβανόμενους στο χρόνο χαρακτήρες των ηρώων του Σαίξπηρ. Μια παράσταση που φιλοδοξεί να εγγραφεί στη μνήμη του θεατή.
«Καμμιά χρήση του κόσμου δεν είναι καλή». Ο Άμλετ στοχάζεται. Η άρνηση για δράση καθρεφτίζει τη σύλληψη της εικόνας ενός κόσμου, πού όσο κι αν αλλάζει, τα ερείπια στέκουν εκεί- απαράλλαχτα. Αποσύνθεση. Η φθορά, η διαφθορά, η παρακμή, η θανάσιμη επανάληψη. Ο Άμλετ στοχάζεται. Όχι τόσο το να ζεις αλλά το πώς μπορείς να ζεις μια ζωή άξια να βιωθεί.
Αίτημα πολιτικό και οντολογικό. Ο Άμλετ στοχάζεται για τον χρόνο και τον κόσμο. Και βλέπει την εικόνα ολόκληρη: Καμμιά χρήση του κόσμου δεν είναι καλή. Ο χρόνος εξαρθρώνεται. Ο Άμλετ ζωγραφίζει το ανθρώπινο. ιχνογραφεί τις αντιθέσεις: Βάθος και επιφάνεια, Είναι και φαίνεσθαι, αντίσταση και υποταγή, ειλικρίνεια και υποκρισία, λόγια και σιωπή, απόκρυψη και αποκάλυψη παράσταση και άρρητο.
Τα όρια της γλώσσας και του κόσμου ή και αντίστροφα. Ο Άμλετ επιθυμεί την επιθυμία ενός καινούργιου κόσμου απαλλαγμένου από ενοχές που θα χτιστεί πάνω στα ερείπια του παλιού.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Μετάφραση ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ
Επεξεργασία κειμένου-Σκηνοθεσία ΘΕΜΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ
Μουσική ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΑΣΠΑΡΑΤΟΣ
Σκηνικό ΜΙΚΑΕΛΑ ΛΙΑΚΑΤΑ
Κοστούμια ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΥΡΜΑ
Κινησιολογική επεξεργασία ΠΑΤΡΙΣΙΑ ΑΠΕΡΓΗ
Φωτισμοί ΝΙΚΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
Σπαθογραφίες ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΡΟΪΛΟΣ
Βοηθός σκηνοθέτη ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΙΑΠΟΠΟΥΛΟΥ
Βοηθός Μουσικού ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΤΕΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ
Βοηθός Ενδυματολόγου ΕΙΡΗΝΗ ΓΕΩΡΓΑΚΙΛΑ
Βοηθός Ενδυματολόγου β’ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΖΑΧΑΡΙΑ
Επικοινωνία ΕΙΡΗΝΗ ΛΑΓΟΥΡΟΥ
Φωτογραφίες ΕΛΙΝΑ ΓΙΟΥΝΑΝΛΗ
Artwork – video ΘΩΜΑΣ ΠΑΛΥΒΟΣ
Μακιγιάζ OLGA FALEICHYK
Hair Styling ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΛΙΟΥΣΗΣ
Διεύθυνση Παραγωγής ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ
Οργάνωση Παραγωγής ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΦΩΤΙΟΥ
Παραγωγή ΕΠΟΧΗ ΤΕΧΝΗΣ – Ars Aeterna – 5η ΕΠΟΧΗ
Επεξεργασία κειμένου-Σκηνοθεσία ΘΕΜΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ
Μουσική ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΑΣΠΑΡΑΤΟΣ
Σκηνικό ΜΙΚΑΕΛΑ ΛΙΑΚΑΤΑ
Κοστούμια ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΥΡΜΑ
Κινησιολογική επεξεργασία ΠΑΤΡΙΣΙΑ ΑΠΕΡΓΗ
Φωτισμοί ΝΙΚΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
Σπαθογραφίες ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΡΟΪΛΟΣ
Βοηθός σκηνοθέτη ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΙΑΠΟΠΟΥΛΟΥ
Βοηθός Μουσικού ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΤΕΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ
Βοηθός Ενδυματολόγου ΕΙΡΗΝΗ ΓΕΩΡΓΑΚΙΛΑ
Βοηθός Ενδυματολόγου β’ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΖΑΧΑΡΙΑ
Επικοινωνία ΕΙΡΗΝΗ ΛΑΓΟΥΡΟΥ
Φωτογραφίες ΕΛΙΝΑ ΓΙΟΥΝΑΝΛΗ
Artwork – video ΘΩΜΑΣ ΠΑΛΥΒΟΣ
Μακιγιάζ OLGA FALEICHYK
Hair Styling ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΛΙΟΥΣΗΣ
Διεύθυνση Παραγωγής ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ
Οργάνωση Παραγωγής ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΦΩΤΙΟΥ
Παραγωγή ΕΠΟΧΗ ΤΕΧΝΗΣ – Ars Aeterna – 5η ΕΠΟΧΗ
Τους ρόλους ερμηνεύουν:
ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΡΟΪΛΟΣ/ ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΠΠΑ/ ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ/ ΘΟΔΩΡΗΣ ΣΚΥΦΤΟΥΛΗΣ/ ΘΑΝΑΣΗΣ ΔΟΒΡΗΣ/ ΜΑΡΟΥΣΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ/ ΤΖΕΝΗ ΚΑΖΑΚΟΥ/ ΑΡΗΣ ΝΙΝΙΚΑΣ/ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Πληροφορίες: [email protected]
Ημερομηνίες παραστάσεων:
15 ΙΟΥΛΙΟΥ ΠΑΤΡΑ
16 ΙΟΥΛΙΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟ
17 ΙΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑΝΝΕΝΑ
18 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑ
19 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΟΖΑΝΗ
20 ΙΟΥΛΙΟΥ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
22 ΙΟΥΛΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
23 ΙΟΥΛΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
25 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΙΛΚΙΣ
25 ΙΟΥΛΙΟΥ ΒΕΡΟΙΑ
26 ΙΟΥΛΙΟΥ ΔΙΟΝ
27 ΙΟΥΛΙΟΥ ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ
30 ΙΟΥΛΙΟΥ ΧΑΝΙΑ
31 ΙΟΥΛΙΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟ
1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟ
2 AΥΓΟΥΣΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟ
4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΖΑΚΥΝΘΟΣ
5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΑΙΓΙΟ
6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑ
7 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑ
8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΠΑΡΤΗ
9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΗΛΙΔΑ
10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΙΣ | ΠΡΕΒΕΖΑ
11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΛΕΥΚΑΔΑ
13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΔΕΛΦΟΙ
Τιμές εισιτηρίων: 17, 18 , 20, 22 €
Προπώληση: more.com | Φυσικά σημεία προπώλησης σε όλες τις πόλεις
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ σε τιμές ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ για περιορισμένο αριθμό
