Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Καλύβια Αττικής. Ζω στο κέντρο της Αθήνας και δεν το αλλάζω. Είμαι ηθοποιός και θεατροπαιδαγωγός. Από τις συνεργασίες μου ξεχωρίζω αυτή με τον αείμνηστο Βασίλη Νικολαΐδη (κυρίως γιατί στάθηκε αφορμή να με τιμήσει με την φιλία του), αλλά και αυτή με τον Θωμά Μοσχόπουλο που ήταν όνειρο ζωής. Νιώθω πολύ τυχερός που θα μετράω πια τρεις συνεργασίες με την εξαιρετική Κων/να Νικολαΐδη και μάλιστα οι δυο αφορούν στην χρονιά που έρχεται: “Οι Άθλιοι” στον Ελληνικό Κόσμο (για 2η χρονιά) και “Οι 12 ένορκοι” στο θέατρο Αλκμήνη (για 10η χρονιά).
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Είναι κάτι παραπάνω απο φιλόξενη! Το αποδεικνύουν οι τόσοι χώροι που ολοένα και δημιουργούνται για να στεγάσουν τα όνειρα και την ανάγκη για έκφραση των καλλιτεχνών αλλά και η θερμή ανταπόκριση του κόσμου που αγκαλιάζει τις δουλειές τους και γεμίζει τους χώρους αυτούς.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Απαραίτητη προϋπόθεση για να ζήσω κάπου, είναι να μπορώ να παίζω στο θέατρο. Και κάπως έτσι θα καταλήξω: σαν την Ελλάδα δεν υπάρχει πουθενά! Αισθάνομαι ωστόσο πως το Λονδίνο είναι ένα μέρος που θα ένιωθα οικεία να ζήσω.

Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Σε πολύ κόσμο. Και για πολλούς λόγους. Άνθρωποι που με βοήθησαν εν γνώσει τους και άλλοι άθελα τους. Αλλά επειδή δεν γίνεται να φτιάξω τώρα κατάλογο, θα πω… στην οικογένεια μου και κυρίως στη μαμά μου που, αν μη τι άλλο, σεβάστηκε την απόφαση μου να εγκαταλείψω το πανεπιστήμιο και πλήρωσε και τις σπουδές μου στη δραματική σχολή!
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Αυτή την περίοδο βρίσκομαι στη διαδικασία εξετάσεων για δίπλωμα οδήγησης. Δίνω για μηχανή, οπότε όταν με το καλό περάσω, θα θέλω και να αγοράσω μια. Θα είναι το πρώτο μου όχημα, επομένως νομίζω η απάντηση δόθηκε μόνη της…
Υ.Γ. Λατρεύω τα ταξίδια!

Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
…τα γεμάτα (και συνήθως “μυρωδάτα”) λεωφορεία.
Στην Αθήνα λατρεύω …
…ότι μπορείς να βρεις φαγητό ακόμα και στις 3 ή 4 το πρωί.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Στους τρελούς ρυθμούς που ζούμε, κρατάς επαφή και μαθαίνεις τα νέα του άλλου μέσω των σόσιαλ ακόμα κι αν κάνεις χρόνια να τον δεις από κοντά. Ξέρεις που είναι, τι κάνει και πως περνά. Υπό άλλες συνθήκες μπορεί όντως να μην ήξερες αν υπάρχει…
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Και οι δύο θα με έφερναν σε αμηχανία. Τον τσιγκούνη θα μπορούσα πιο εύκολα να τον αντιμετωπίσω. Με την αγένεια δεν ξέρω πως θα αντιδρούσα.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Επειδή όσες φορές έχω κάνει σχέδια σπάνια πετυχαίνουν, ό,τι είναι να ‘ρθει… καλοδεχούμενο!
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Το πρόβλημα μου είναι ότι πριν κοιμηθώ μου έρχονται ένα σωρό πράγματα στο μυαλό, λέω θα τα θυμηθώ όταν ξυπνήσω, και πάντα το πρωί που σηκώνομαι τα έχω ξεχάσει και σπάω το κεφάλι μου μάταια να τα θυμηθώ.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Δεν ξέρω αν σκοτώνεται ο έρωτας. Αν πραγματικά υπάρχει τότε απλώς μπορεί να περνάει περιόδους νάρκης, λήθαργου και επανέρχεται. Αλλιώς, αν δεν επανέλθει, ίσως δεν υπήρξε αληθινά.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Αν ήμουν βιβλίο, θα ήμουν μάλλον κάποιο παραμύθι. Οτιδήποτε αμιγώς ρεαλιστικό δεν θα με κάλυπτε. Κι αν ήμουν τραγούδι, σίγουρα θα ήμουν κάτι από μιούζικαλ του Δαλιανίδη…








