Γεια! Είµαι η Κλεοπάτρα (ναι, έτσι µε φωνάζουν!) Γεννήθηκα στον Πειραιά, µεγάλωσα στην Αγία Μαρίνα (Κορωπί), και ανά τα έτη άλλαζε η βάση µου. Τα τελευταία χρόνια βρίσκοµαι και πάλι στον Πειραιά.
Από σπουδές, όλες περιστρέφονται γύρω από τη µουσική, µε δίπλωµα Βιολοντσέλου και πτυχίο Αρµονίας, έχουµε βέβαια ακόµα δρόµο!
Οι συνεργασίες µου είναι κάµποσες, δεν µπορώ να τις ονοµατίσω, θα είναι άδικο αν ξεχάσω κάποιο – είναι όµως πολλές και διαφορετικές, και όλες είναι µια πολύ καλή ευκαιρία να διευρύνω τους ορίζοντες µου.
Η πρωινή µου δουλειά δεν έχει σχέση µε τη καλλιτεχνική µου πορεία – θέλω όµως µελλοντικά η µουσική να είναι και η κύρια µου ενασχόληση, είναι το όνειρο µου από παιδί.
Κάτι ενδιαφέρον για µένα; Είµαι παθιασµένη µε τις γάτες, τα βιβλία, τα τατουάζ και τον ύπνο (λείπει αυτός από το πρόγραµµα για την ώρα!)
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δηµιουργία;
Δεν ξέρω εάν θα την χαρακτήριζα φιλόξενη, παρόλα αυτά λόγω και του πληθυσµού της, είναι πόλη µε αρκετές ευκαιρίες και ερεθίσµατα, αρκεί να παραµείνεις πιστός στον τροπο προσέγγισης της τέχνης την οποία υπηρετείς, και όλα θα βρουν τον δρόµο τους.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Θα ήθελα να είµαι σε µια πόλη που δίνει περισσότερες ευκαιρίες στους µουσικούς για σπουδές, ευκαιρίες και επαγγελµατική αποκατάσταση, Λίγες που µου έρχονται στο µυαλό είναι : Άµστερνταµ, Χάγη, Λονδίνο, Βιέννη…είναι πολλές!
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Ουυυυφ είναι κάµποσα!
Θα ακουστεί κλισέ, αλλά παρόλο που οι δάσκαλοι είναι αυτοί που εµπνέουν (ή και αποθαρρύνουν) ένα παιδί από το να κυνηγήσει το όνειρο του, η δουλειά που γίνεται στο σπίτι στηρίζεται από οικογένεια και φίλους που επηρεάζονται άµεσα η έµµεσα από την αφοσίωση σε αυτό που κάνεις : από χαµένες οικογενειακές µαζώξεις, εξόδους µε φίλους, γενέθλια, εκδροµές…πολλά από αυτά είχαν απαντήσεις του στυλ ‘’έχω πρόβα / έχω συναυλία / έχω διάβασµα’’.
Αυτές είναι θυσίες για εµάς, αλλά δεν γίνονται εύκολα αποδεκτές από όλους – όσο και αν µας αγαπάνε.
Θα έκανες αιµατηρές οικονοµίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Αυτή τη στιγµή έχω ανάγκη και για τα δύο – και κάνω οικονοµίες και για τα δύο ( το κατά δύναµην, όλοι βρισκόµαστε στην ίδια πραγµατικότητα..)
Το αµάξι σε πάει και ταξίδι πάντως!
Στην Αθήνα σιχαίνοµαι …
Που οι οµορφιές της µένουν ανεκµετάλλευτες, γειτονιές έχουν αλλάξει, είµαστε τόσοι πολλοί, αλλά µας τρώει η καθηµερινότητα και νιώθουµε µόνοι…
Στην Αθήνα λατρεύω …
Συµπληρώνοντας τη προηγούµενη απάντηση, η οµορφιά υπάρχει, αρκεί να ανοίξεις τα µάτια σου να τη δεις – είναι όλα θέµα στάσης ζωής και αντίληψης της καθηµερινότητας. Είµαστε όλοι στην ίδια πόλη µε τα ίδια ζόρια, αλλά υπάρχουν αρκετές δυνατότητες µέσα στην πόλη να ελαφρύνουν αυτά τα ζόρια.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σηµαίνει η φράση αυτή για σένα;
Υπάρχω στο διαδίκτυο, είναι η δική µου µετάφραση. Δεν περιορίζεται η επίδειξη της δουλειάς σου σε έναν συναυλιακό χώρο, µια πλατεία, ένα ωδείο – µπορεί να σε δει οποιοσδήποτε από οποιαδήποτε µεριά του πλανήτη.
Εάν σκεφτείς τις πιθανότητες του να σε δει ο αγαπηµένος σου καλλιτέχνης, µια δισκογραφική, µια µπάντα, είναι µεν πολύ µικρές – αλλά ποτέ δεν ξέρεις, έχεις τις ίδιες πιθανότητες µε οποιονδήποτε άλλο.
Το κάρµα ξέρει πολύ καλά τη δουλειά του.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Ξεκάθαρα τον τσιγκούνη. Ο τσιγκούνης δεν είναι τσιγκούνης µόνο στα χρήµατα, είναι και στα συναισθήµατα και στην ψυχή.
Ο αγενής µπορεί να είναι απότοµος, αλλά ο τσιγκούνης είναι γενικά µαζεµένος σαν οντότητα – µετράει τις λέξεις και τα συναισθήµατα του όπως µετράει και τα χρήµατα.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήµερα;
Έλα ντε;! Θα πω πως θα είµαι πιο κοντά στο στόχο µου – να προχωράω και να εξελίσσοµαι σαν άνθρωπος και σαν µουσικός, να δέχοµαι ερεθίσµατα και να έχω µάθει ακόµα περισσότερα πράγµατα από ότι ξέρω φέτος.
Τι είναι το τελευταίο πράγµα που σκέφτεσαι πριν κοιµηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
‘’Που είναι τα γατιά;’’ – βλέπεις, είναι µαύρα και τα ψάχνω!
Σκέφτοµαι πως πέρασε άλλη µια µέρα που είµαι υγιής και στα πόδια µου, και µπορώ να κάνω αυτό που µου αρέσει – ασχέτως των εµποδίων που συναντώ στη διαδροµή.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η αδιαφορία, η απόκρυψη σκέψεων και συναισθηµάτων, και η στασιµότητα. Δεν µπορεί µια σχέση να προχωρήσει εάν δεν είµαστε ειλικρινείς µε τους εαυτούς µας και τον σύντροφο µας – ταυτόχρονα, η θέληση για εξέλιξη προσωπική, µεταφράζεται και σε εξέλιξη της ίδιας της σχέσης. Όλα θέλουν µια συνεχή προσπάθεια, αλλά και να είµαστε ειλικρινείς.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες µας να γνωριστούµε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Δυσκολεύοµαι λίγο να διαλέξω! Για το τραγούδι, θα πω το Greatest Show on Earth τωνNightwish – είναι ένα ενιαιο κοµµάτι, µε πολλά κεφάλαια, το καθε ένα µε τη δική του χάρη, τα οποία όµως δηµιουργούν ένα πανέµορφο σύνολο.
Όσο για το βιβλίο, θα πω το Text Me When You Get Home τηςKayleen Schaefer. Το βιβλίο πραγµατεύεται τη δύναµη της γυναικείας φιλίας, και σπάει τα στερεότυπα πως πρέπει να βασιζόµαστε στους ανδρες και πως οι γυναικείες φιλίες είναι τοξικές. Δεν γνωρίζω εάν έχει µεταφραστεί στα Ελληνικά, αλλά ήταν ένα πολύ όµορφο βιβλίο, που δίνει αρκετή τροφή για σκέψη.
Βρείτε την Κλεοπάτρα στο Facebook
Πληροφορίες για την παράσταση «Το σπίτι με τα δώρα» με την Κλεοπάτρα επί σκηνής στο λινκ
