Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στη Νέα Σμύρνη. Η καταγωγή μου από την πλευρά της μητέρας μου είναι από την Κέρκυρα. Έχω σπουδάσει Βιοϊατρικές επιστήμες και είμαι απόφοιτος της Δραματικής σχολής Βεάκη. Έχω συνεργαστεί με τον Tom Volf στην όπερα “Norma” του Bellini που ανέβηκε στο Ηρώδειο, στο κομμάτι του χορού, χάρη στην αγαπημένη μου δασκάλα και χορογράφο της παράστασης Έρση Πήττα. Μου αρέσει πολύ ο χορός και πρόσφατα ξεκίνησα να μαθαίνω παραδοσιακούς. Οι πιο πρόσφατες δουλειές μου είναι «Ο Αόρατος Τονίνο» και το «Εγώ το Ξωτικό», στο Από Μηχανής θέατρο σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Στην Ελλάδα, η Αθήνα είναι ο πυρήνας της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Είναι εκεί που υπάρχουν οι περισσότερες ευκαιρίες για να ασχοληθεί κανείς με οποιαδήποτε μορφή τέχνης. Υπάρχουν βέβαια αρκετές δυσκολίες, όμως με προσπάθεια και επιμονή, πιστεύω ότι ο καθένας μπορεί να βρει τον δρόμο του.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Θα έλεγα στην Ιταλία! Είναι μια χώρα που αγαπάω πολύ, την έχω επισκεφθεί ήδη 3 φορές και σκοπεύω να ξαναπάω. Στην Ιταλία όπου και να κοιτάξεις θα δεις ένα έργο τέχνης. Με μαγεύει όλη η κουλτούρα της. Τώρα αν μιλάμε για την Ελλάδα, θα έλεγα σίγουρα το νησί μου, την Κέρκυρα, που της έχω μεγάλη αδυναμία! Είναι πάντα το γιατρικό μου.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Στους γονείς μου. Για το πώς με έχουν μεγαλώσει, με όλη τους την αγάπη, που πάντα μου έδιναν όσα περισσότερα μπορούσαν παρόλες τις δυσκολίες και που πάντα στήριζαν τις επιλογές μου. Είναι δύο υπέροχοι άνθρωποι και τα οφείλω όλα σε αυτούς.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Θα έκανα σίγουρα αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι! Το να έχεις τη δυνατότητα να ταξιδέψεις, να γνωρίσεις νέους τόπους, να μάθεις διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς είναι ευλογία. Σου ανοίγει τα μάτια και βλέπεις λίγο πώς λειτουργούν και οι διαφορετικές κοινωνίες. Είναι από τις απολαύσεις μου.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
…τη φασαρία, τους γρήγορους ρυθμούς.
Στην Αθήνα λατρεύω …
…ότι υπάρχουν πολλές επιλογές.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Στις μέρες μας -δυστυχώς- σχεδόν επιβάλλεται να έχει κανείς σόσιαλ, για να έχει κοινωνικές σχέσεις και να προωθεί την δουλειά του, ειδικά στον χώρο μας. Νομίζω ότι έχουμε χάσει λίγο την μπάλα μ’ αυτό το θέμα, και έχουμε ξεχάσει την πραγματική ανθρώπινη επαφή. Θαυμάζω πραγματικά τους ανθρώπους που δεν είναι σε κανένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Θεωρώ ότι σε μεγάλο βαθμό έχουν το κεφάλι τους ήσυχο.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Τον αγενή, χωρίς δεύτερη σκέψη. Η αγένεια είναι κάτι που δεν αντέχω και δυστυχώς στις μέρες μας η αγένεια και το θράσος περισσεύουν.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Ευτυχισμένη και να συνεχίζω να κάνω αυτό που αγαπάω.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Το τελευταίο πράγμα που σκέφτομαι είναι όμορφες αναμνήσεις που με ηρεμούν για να καταφέρω να με πάρει ο ύπνος. Το πρώτο είναι το πρόγραμμα της ημέρας μου για να μπω σε μία εγρήγορση.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η ρουτίνα και η καθημερινότητα. Όλες οι υποχρεώσεις και τα άγχη μας που τα προβάλλουμε στη σχέση μας και την αφήνουμε να βουλιάζει. Και φυσικά το να θεωρούμε τον άλλον δεδομένο.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Αν ήμουν βιβλίο θα ήμουν το «Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους» του Μενέλαου Λουντέμη και τραγούδι το «Θέατρο του δρόμου» του Γιάννη Χαρούλη.
Βρείτε την Ελένη στο Instagram
