Γεννήθηκα το 1993 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσα. Σπούδασα προγραμματισμό, όμως εδώ και δέκα χρόνια εργάζομαι στον τομέα του τουρισμού. Μαζί με τα Ελληνικά μιλάω πέντε γλώσσες και εργάζομαι σε ξενοδοχείο στην παραλιακή ζώνη της Αθήνας. Το πρώτο μου πάθος ήταν η μουσική, αργότερα αποφάσισα να δοκιμάσω τις δυνατότητες μου στη συγγραφή. Το πρώτο μου, αστυνομικό, μυθιστόρημα με τίτλο “Στιγμιότυπο Θανάτου” κυκλοφορεί εδώ και λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κάκτος.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Δεν νομίζω πως υπάρχουν αφιλόξενα μέρη για δημιουργία. Είναι τέτοια η ανάγκη για έκφραση που παντού θα βρει τρόπο να καλυφτεί μέσω της δημιουργίας. Συγγραφικά μιλώντας, πιστεύω πως, ναι, η Αθήνα έχει πολλές ιστορίες να πει και μπορεί να αποτελέσει ιδανικό φόντο για να στηθούν καλές ιστορίες.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Σίγουρα εντός Ελλάδας. Πιθανότατα σε κάποιο νησί ή στην πόλη του Ναυπλίου την οποία ανέκαθεν θεωρούσα εξαιρετικό μέρος για να ζει κανείς μόνιμα.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Στην οικογένεια μου και σε όσους πίστεψαν σε έμενα και με στήριξαν.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Σίγουρα για ταξίδι. Έχω δει αρκετά όμορφα μέρη της Ελλάδας αλλά δεν έχω καταφέρει να ταξιδέψω ακόμα στο εξωτερικό. Ελπίζω αυτό να αλλάξει σύντομα.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
…το ότι δεν είναι όσο όμορφη θα μπορούσε να είναι .
Στην Αθήνα λατρεύω …
…το ότι είναι πολυεπίπεδη άρα και ενδιαφέρουσα.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Άγχος για να είμαι ειλικρινής. Γιατί αυτή η φράση αυτόματα υπαινίσσεται πως χωρίς αυτά, η έξω από αυτά δεν υπάρχουμε, κάτι που φυσικά δεν ισχύει. Έχω σόσιαλ, άρα υφίσταται μια ψηφιακή απόδειξη πως υπάρχω, απολαμβάνω τη δυνατότητα της επικοινωνίας που μου προσφέρουν και προσπαθώ να μένω μακριά από τα αρνητικά τους.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Ο τσιγκούνης είναι τις περισσότερες φορές και άπληστος. Και ο άπληστος τις περισσότερες φορές θα χειριστεί καταστάσεις με τέτοιο τρόπο, ώστε να κερδίσει κάτι. Επομένως τον αγενή όσο κι αν μην τον θέλω κοντά μου, στο συγκεκριμένο δίλημμα θα τον προτιμήσω, κρίνοντας πως τουλάχιστον δεν θα μηχανορραφήσει εναντίον μου.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Ίσως έχοντας εκδώσει ένα ακόμα βιβλίο. Ο ένας χρόνος είναι μικρό διάστημα για να φαντάζομαι ή να εύχομαι πιο δραστικές αλλαγές από αυτό.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η ρουτίνα και η υπερβολική σιγουριά. Οι καταστάσεις στις οποίες δεν ευδοκιμούν η επικοινωνία και το ενδιαφέρον.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Από τραγούδι, αυτό που μου έρχεται αυθόρμητα είναι το Boat On the River των Styx. Δεν ξέρω ποιο βιβλίο θα ήμουν, κυρίως επειδή διαβάζω πολλά αστυνομικά και θρίλερ επομένως μάλλον καλυτέρα που δεν ταυτίζομαι με κάποιο.
Βρείτε τον Μιχαήλ-Άγγελο στο Facebook
