Τέμπη, δύο χρόνια μετά η οργή για τον θάνατο, δολοφονία τη λένε κάποιοι, των 57 ανθρώπων στα τρένα του τρόμου παραμένει επίκαιρη. Κι έτσι πρέπει να μένει στη μνήμη μας όσο κάποιοι βάζουν στο στόχαστρο τους γονείς και τους συγγενείς των νεκρών και όσοι κάποιοι κάνουν ό,τι μπορούν ώστε η Δικαιοσύνη να μένει κενό γράμμα χωρίς αντίκρισμα για όσους τη χρειάζονται.
Ο Δημήτρης Αστερίου, καλλιτέχνης, εικαστικός και άνθρωπος με ενσυναίσθηση τα τελευταία χρόνια έχει δώσει έργα τέχνης που σχολιάζουν αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Με την ιδιαίτερη προσωπική του τεχνική που φλερτάρει με την pop art και τις ρίζες των σπουδαίων Ελλήνων ζωγράφων του περασμένου αιώνα, πάντα όμως καίριος και σχολιαστικός. Αφουγκράζεται τον λαϊκό παλμό και τον κάνει εικόνες, τον μετατρέπει σε τέχνη, προσβάσιμη σε όλους!
Μια από τις πιο viral εικόνες που βλέπω χρόνια τώρα σε πολλά stories και προφίλ γνωστών μου και αγνώστων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι αυτό το συγκλονιστικό, σπαρακτικό σκίτσο με τα 57 πουλιά – ψυχές που φεύγουν-πετάνε μακριά από τα συντρίμια των τρένων μετά τη σύγκρουση.
Τον παρακάλεσα να μου δώσει την άδεια να δημοσιεύσω τα σκίτσα και τα έργα που έκανε με θεματική γύρω από τα Τέμπη για να κάνω μια παρουσιάση τους και με μεγάλη χαρά μαζί με τα έργα του μου εμπιστεύτηκε μια ιστορία, μια δική του εμπειρία στο μέσα στο τρένο που έφυγε από τη Θεσσαλονίκη λίγες ώρες πριν τη μοιραία εμπορική αμαξοστοιχία.
Είναι πραγματικά συνταρακτική η περιγραφή του που σας την παραθέτω χωρίς κανένα φτιασίδι:
«Το πρώτο σκίτσο που ανέβηκε έχει να κάνει με την εμπειρία μου γιατί εγώ ανέβηκα στη Θεσσαλονίκη όπου έκανα τα γενέθλιά μου, στις 28 Φεβρουαρίου. Ήμουν εκεί για το τριήμερο. Μπήκα στο τρένο των 18:15 για να επιστρέψω στην Αθήνα. Εξι και τέταρτο ξεκινήσαμε κανονικά και κάπου στη μία ώρα μετά το τρένο φρέναρε απότομα. Σταματήσαμε. Πέσανε αποσκευές και διάφορα πράγματα. Τρομάξαμε. Μετά από ένα δεκάλεπτο ξεκίνησε το τρένο και πήγαινε λίγο περίεργα. Φοβήθηκα. Μετά από λίγο σταμάτησε πάλι και τελικά φτάσαμε στην Αθήνα με μια καθυστέρηση. Κοιμήθηκα και το πρωί μόλις έμαθα τι έγινε, κατευθείαν, είχα την εμπειρία που πρώτη φορά μου είχε τύχει την προηγούμενη νύχτα… κι έτσι έκανα αυτό σκίτσο».
Μαζί με τα σκίτσα του Δημήτρη Αστερίου δημοσιεύουμε και κάποια από τα «Ματωμένα Πορτρέτα» μια πολύ ιδιαίτερη δουλειά του καλλιτέχνη (δες παρακάτω στο βιογραφικό του).
Η τέχνη του Δημήτρη Αστερίου είναι μια καλλιτεχνική καταγραφή του σφιγμού της κοινωνίας που είναι αλληλέγγυα, πονάει και αγωνίζεται. Είναι μια σπουδαία καλλιτεχνική φωνή που έχουμε ανάγκη στην εποχή ενός άκρατου κυνισμού.
Γιάννης Καφάτος
O Δημήτρης Αστερίου γεννήθηκε το1973 στη Δράμα, ζει και εργάζεται στα Χανιά.
Χρησιμοποιεί τόσο λάδια, όσο και μικτά χρώματα, ενώ η θεματογραφία του αναφέρεται σε ονειρικά και φανταστικά σύνολα στην κατεύθυνση του σουρεαλισμού και της αυτόματης γραφής.
Παράλληλα με τη ζωγραφική, ασχολείται με τις κατασκευές και τη γλυπτική. Χρησιμοποιεί εφήμερα υλικά, όπως σανίδια που βρίσκει στην αμμουδιά, απομεινάρια από σκουπίδια, αντικείμενα καθημερινής χρήσης για να τα ανασυνθέσει, να τους δώσει πνοή, να τα μετατρέψει σε έργα τέχνης.
Ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής:
«Ματωμένα Πορτρέτα» Λαογραφικό Μουσείο Τρικάλων, Στέγη Λαϊκού Πολιτισμού (Νοέμβριος 2024), Έκθεση Ζωγραφική Εγκατάσταση «DOMUS EGO» Πάγκειον Αθήνα (Οκτώβριος 2024), «ΜΝΗΜΗ ΕΣΤΙ» Παλιό Αρχαιολογικό Μουσείο Χανιών, υπό την αιγίδα του Μουσείου Σχολικής Ζωής (2024),«Ματωμένα Πορτρέτα» 3ο Αντιφαστιστικό-Αντιπολεμικό Φεστιβάλ Ωροπού (Παλιές Φυλακές Ωροπού Ιούλιος 2024), «26 Πορτρέτα για τον Βασίλη» Βόλος (2024), «Πορτρέτα Οικογένειες Ουράνιο Τόξο Αίθουσα 7 Δήμος Μοσχάτου (2023), «Την εμορφιά έτσι πολύ ατένισα» Κ. Καβάφης, Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Χανιά (2023), «Ανακατασκευή» έκθεση ζωγραφικής Πνευματική Εστία Νίκαιας (2022), «Μαύρα Πορτρέτα» Αντιφασιστικός Σεπτέμβρης, Κερατσίνι (2022), «Ματωμένα πορτρέτα» έκθεση ζωγραφικής, φεστιβάλ Spoutnic, Αθήνα (2022), «Ματωμένα πορτρέτα» ζωγραφική–εγκατάσταση, Ρόζα Νέρα, Χανιά (2022), «Marina» έκθεση ζωγραφική, Σταυρός του Νότου Αθήνα (2022), «Παντιέρα Κίτρινη» έκθεση ζωγραφικής, χώρος τέχνης Pirre Πειραιάς (2021), «Ματωμένα πορτρέτα» ζωγραφική–εγκατάσταση, πολιτιστικό κέντρο Μελίνα Μερκούρη, υπό την αιγίδα του Δ. Κερατσινίου (2021), «Ματωμένα πορτρέτα» ζωγραφική–εγκατάσταση, Αντιφασιστικός Σεπτέμβρης, Κερατσίνι (2021), «Ματωμένα πορτρέτα» ζωγραφική–εγκατάσταση, Γιαλί Τζαμισί, Χανιά υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κρήτης υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κρήτης στα πλαίσια των εκδηλώσεων της μάχης της Κρήτης (2021), «Ματωμένα πορτρέτα» έκθεση ζωγραφικής Artspace Σκάζι, Αθήνα (2020), «Facialis Expressio» έκθεση ζωγραφικής Monk, Αθήνα (2020), Ζωγραφική εγκατάσταση performance «Η επικράτεια της ακινησίας- Λυτρωτική αντιπαράθεση» Μπλόκο Κοκκινιάς. (2019), Exantas Artspace, «Somnium» Χανιά (2019), ArtSpace Bristol, Χανιά (2018), Αίθουσα τέχνης 24γράμματα, Χαλάνδρι (2018), Σωματείο ΑΜΕΑ, Δράμα (2018), Exantas Artspace, Χανιά (2018), Decadance art club, Ζωγραφική εγκατάσταση «Αυνανισμός και Δημοκρατία» Αθήνα (2018), Τίτα Μπρίκι, Ηράκλειο Κρήτης (2017), Exantas Artspace, Χανιά (2017), «Εν τω μηνί αθύρ» Γιαλί Τζαμισί, Ζωγραφική εγκατάσταση, Χανιά υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κρήτης στα πλαίσια των εκδηλώσεων της μάχης της Κρήτης (2017), Φουαρ, Αθήνα (2016), Τίτα Μπρίκι, Ηράκλειο Κρήτης (2016), Κοχλίας Art space, Βέροια (2016), Σκάζη Art café, Αθήνα (2016), Exantas Artspace, Χανιά (2016), Παλαιοπωλείο «Ρετρό», Αθήνα (2015), Πύλη Αγ.Γεωργίου, Ηράκλειο Κρήτης (2006), Πινακοθήκη Ρεθύμνου, αίθουσα «Μουσούρη»(2005), Έκθεση Γλυπτικής Γιαλί Τζαμισί, Χανιά Κρήτης-υπό την αιγίδα της Νομαρχίας Χανίων (2004), Γιαλί Τζαμισί, Χανιά Κρήτης (2003), Γιαλί Τζαμισί, Χανιά Κρήτης (2002), Δημοτική Πινακοθήκη Ναυπλίου (2001), Αίθουσα τέχνης «Ξόμπλι», Βάμμος Χανίων (2001), Γιαλί Τζαμισί, Χανιά Κρήτης (2000), Καφέ «Ηλιοτρόπιο», Χανιά Κρήτης (1999), Δημοτική Πινακοθήκη Μυκόνου (1999)
Ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής(επιλεγμένες):
«Arte in Comune» Palazzo del Municipio, Δημαρχείο Μιλανο Ιταλία (2024), «The Life of Art V» Villa Venino Novate Milanese – Μιλάνο Ιταλία (2024), 3ο Πολυθεματικό Φεστιβάλ Human Cast «inclusive families» (2024), «Domatio Art Space Show!» (Δεκέμβριος 2024), «Sluts Do It Better» 1ο Queer Con Festival – HUMAN CAST (Σεπτέμβριος 2024), «Χάρτα για τα ανθρώπινα δικαιώματα 2024» Πνευματική Εστία Νίκαιας, «Queer Art» Human Cast Inclusive Art Festival 2023, Έκθεση πολιτικού σκίτσου στα Αντιρατσιστικά Φεστιβάλ Τρικάλων, Λάρισας και Χανίων, 2023, «Love the Strays» Ζάππειο Μέγαρο Αθήνα 2023, «Oddly it Works» 1ο Athens Civil Society Festival, Σεράφειο 2023 Αθήνα, «Queer Art» Human Cast Inclusive Art Festival 2022, Art 4η Art-Thessaloniki Contemporary Art Fair 2019 MYRO Gallery Θεσσαλονίκη, Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή ¨Εκθέτοντας τη βία¨ Αθήνα 2019, ArteVisione Gallery Αθήνα ¨Trafficking¨ 2019, Project Gallery Αθήνα 2019, Gallery του Νότου Πειραιάς 2019, Time of Art gallery, «Ενπλώ» 2019, Ελληνογαλλικός Σύνδεσμος, «Μικρές εκπλήξεις» 2019, Φουάρ, Αθήνα 2019, Mini Art 24γράμματα Χαλάνδρι 2018, Φεστιβάλ Art for change Vol.4. Μαρούσι 2018, Πολυχώρος αίθουσα τέχνης 24γράμματα 2018, Βουλγαρική Πρεσβεία Αθήνα Μάιος 2018, MegArt gallery Αθήνα 2018, Μερόπειο Ίδρυμα Αθήνα 2018, Πνευματικό κέντρο Δήμου Χαλανδρίου 2018, Πολεμικό μουσείο Αθήνα 2018, Μερόπειο Ίδρυμα 2018, Hilton Αθήνα 2018, Αίθουσα τέχνης «Δεληολάνη» 2017, Athens Hart, Ζορμπάς, Αθήνα 2017, Decadance MagArt Αθήνα 2017, Στοά Πατησίων Art for change Αθήνα 2017, Faust Art for change Αθήνα 2017, Booze Coperativa Αθήνα 2016, Καλλιτεχνικό εργαστήριο Γιάννης Μαρκαντωνάκης, Χανιά 2016, Πύλη Αγ.Γεωργίου Ηράκλειο Κρήτης 2005, Έκθεση Δραμινών εικαστικών Νομαρχεία Δράμας 2003, Παλιό τελωνείο Χανίων 2002, Αίθουσα Μουσούρη Ρέθυμνο 2001, Περιηγητική λέσχη Ρεθύμνου 2000
Επιμέλεια Εκθέσεων:
Έκθεση ζωγραφικής Αφροδίτη Πατίκα «Πρόσωπα στο μετρό» ΦΟΥΑΡ Αθήνα 2020, Έκθεση ζωγραφικής Βασίλης Μπράιαν, Φουάρ Αθήνα 2019, Έκθεση ζωγραφικής Ελένη Γαϊτάνη, Monk Αθήνα 2019, Φεστιβάλ Art for change Vol.4. Μαρούσι, 2018, Eco Zone Art for change Vol.5 Αθήνα, Σκοτεινοί χρόνοι, αντανακλάσεις 2019, Δημοτική πινακοθήκη Νίκαιας, Ζωγραφική Μίμης Φωτόπουλος 2019
Σκηνικά σκηνογραφία:
Θεατρική Performance «Δυνατή, Μαζί» Σκηνικά (Αγγλικανική Εκκλησία Αγίου Παύλου Αθήνα 2024), Σκηνοθεσία σκηνογραφία θεατρικής παράστασης με τίτλο ¨Η Κάθοδος¨, Μπλόκο Μάντρας Νίκαιας, (Σεπτέμβριος 2021), Σκηνικά παράστασης με τίτλο « Άγιοι και όσιοι της Ελληνικής επανάστασης» της Φωτεινής Μπαξεβάνη (2021), Σκηνικά μουσικής παράστασης Μουστάκας Χ. Παπαδόπουλος Σ. Μπλόκο Νίκαιας (2020), Σκηνογραφία μουσικού video clip, Σπύρου Παπαδόπουλου (2019), Σκηνικά σκηνογραφία στη θεατρική παράσταση ¨05:05” (Α. Θηβαίος) στον πολυχώρο 24γράμματα, Αθήνα (2018), Σκηνικά και μάσκες θεάτρου ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, Η ωραία και το τέρας (2004), Σκηνικά μουσικής παράστασης Ωδείο Χανίων (2004).
Έχει εικονογραφήσει το εξώφυλλο για το τραγούδι «Ωχ Αμάν Αμάν» που ερμηνεύουν οι: Γιώτα Γιάννα, Γιώργος Νταλάρας και Σάννυ Μπαλτζή, σε στίχους και μουσική της Σάννυ Μπαλτζή, και παραγωγή της Minos – EMI. Επίσης, έχει εικογραφήσει το μουσικό δίσκο της Φωτεινής ΒελεσίωτουΆδεια ρούχα» από το Ogdoo Music Group και έχει επιμεληθεί σκηνοθετικά και καλλιτεχνικά το τραγούδι του δίσκου βαδίζω ανάποδα» (2021). Επιπλέον, έχει εικονογραφήσει την ποιητική συλλογή της Σάννυ Μπαλτζή «Ανθρωποφάγος» ΚΑΠΑ εκδοτική 2024, ενώ έχει παραχωρήσει και έργα του για τις ανάγκες της τηλεοπτικής σειράς του Θ. Παπαδουλάκη «Η λέξη που δεν λες» (2016).
Έχει συνεργαστεί με πολλούς Εκδοτικούς Όικους, όπως: 24 Γράμματα, Καστανιώτη και Σοκόλη για την εικονογράφηση βιβλίων.
Εκδόσεις:
– Έκδοση βιβλίου – λευκώματος με τίτλο «Ματωμένα πορτρέτα», Εκδόσεις Οίκος Το Περιθώριο, 2022.
Έργα του καλλιτέχνη βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, δημοτικές και σχολικές αίθουσες.
Παράλληλα, έχει προσφέρει και συνεχίζει να προσφέρει, αρκετά από τα έργα του για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Στοιχεία επικοινωνίας
e-mail: [email protected]
Instagram: ababaasteriou
Facebook: https://www.facebook.com/AsteriouArt
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΣΤΕΡΙΟΥ(ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ)
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ», τεύχος:115
Ιωάννα Ασμάνη: Ζωγράφος, εικαστικός και θεωρητικός της τέχνης
“ …Χωρίς να υπάρχουν εμφανή δεσίματα στη σκέψη μου ιδίως σαν είδος, μου θύμισε τον Μaître που εκθέσανε τα έργα του με μεγάλο νταβαντούρι, στην Pont des Art στο Παρίσι, όταν αυτός ομολογούσε απλά τις φυλές τις πατρίδας του, με ξεκαθαρισμένη δική του τεχνική αθώα και προσωπική. Και ολοζώντανη. Πράγματι η ζωγραφική του Δημήτρη είναι ζωγραφική-ζωγραφική, ακόμη χωρίς κόλπα. Όπως φιλάς με σοβαρότητα το μέτωπο της ερωμένης σου για να εκφράσεις την αφοσίωση σου σε αυτήν, πριν τη διαλύσεις με τον έρωτα σου…”.
ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ
Πέγκυ Κουνενάκη: Τεχνοκριτικός, επιμελήτρια εκθέσεων
“…Αυτοδίδακτος καλλιτέχνης, με μια γερή σκευή σπουδών πίσω του που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη ψυχή, επιλέγει την τέχνη για να μιλήσει για τα μυστήρια της ζωής και του θανάτου. Κινητοποιώντας μνήμες του παρελθόντος και χρησιμοποιώντας στοιχεία και σύμβολα από νεκρικά έθιμα της πατρίδας του της Μακεδονίας, δημιουργεί έργα, ανθρωπόμορφα γλυπτά και κατασκευές, αφ’ ενός για να θρηνήσει ό, τι έχει χαθεί, αφετέρου για να υμνήσει έμμεσα τη ζωή, να ξορκίσει ό, τι τον βασανίζει. Με άλλα λόγια μετατρέπει τους εφιάλτες του σε τέχνη. Κι αυτή είναι από τις πλέον δόκιμες ανθρώπινες λειτουργίες. Ο Δημήτρης Αστερίου χρησιμοποιεί εφήμερα υλικά, σανίδια που βρίσκει στην αμμουδιά, απομεινάρια από σκουπίδια, αντικείμενα καθημερινής χρήσης για να τα ανασυνθέσει, να τους δώσει πνοή, να τα μετατρέψει σε έργα τέχνης. Μια τέχνη υπόγεια ερωτική, αφού έρωτας και θάνατος είναι οι διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος. Ιδιαίτερα επιδέξιος ο καλλιτέχνης, δημιουργεί συνθέσεις ολοκληρωμένες, που μπορεί να αποτελούνται από φθαρτά και εφήμερα υλικά, αποκτούν όμως σταδιακά μνημειακό χαρακτήρα, μεταφυσική χροιά και καλλιτεχνική οντότητα. Τα περισσότερα έργα του λειτουργούν ως επιτύμβια, ως σκευοφυλάκια μνήμης και αγάπης κυρίως για τα παιδιά που συμβολίζουν και την ίδια τη ζωή….”.
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Fractal
25/09/2019
Τα ρωμαίικα. Σχόλιο με αφορμή έναν πίνακα του Δημήτρη Αστερίου
Απόστολος Θηβαίος : Θεατρικός συγγραφέας, ποιητής
«…..Φαντάζουν τόσα τα νήματα του Δημήτρη Αστερίου που ζωγραφίζει πότε θαλασσογραφίες και άλλοτε πορτραίτα του Φαγιούμ, μορφές του θανάτου και ήρωες βγαλμένους από το κρητικό θέατρο με στριφτά μουστάκια σαν τον Αθανάσιο Διάκο και το λαϊκό ρωμαϊικο μπαρόκ που κατέγραψε ο Νίκος Εγγονόπουλος. Ίσως τόσα να χωρούν γύρω από τα χρώματα και τους συμβολισμούς της μπορντούρας, ωστόσο τα έργα που φτιάχνονται πρέπει να αναβαπτίζονται μες στους κόλπους του θυμικού ώσπου με την αρματωσιά της αισθητικής και της φαντασίας να υφανθεί το κοσμικό μυστήριο.
Ο έρωτας που νυχτερεύει στα άσπιλα μάγουλα, ο τόκος εν τη ψυχή, η ζωτικότητα των καθημερινών πραγμάτων που μελαγχολικά χάνεται, τα υλικά της φαντασίας που διεγείρεται και αναπλάθει παράξενα, νούμερα επικίνδυνα με τα άγρια, τα δικά μας ζώα. Ίσως ανακαλύψεις και άλλα στις ζωγραφιές του Αστερίου γλώσσες και υλικά αναμορφωμένα. Και ένα πάθος για τα πράγματα και τις υπομνήσεις αυτού του κόσμου, πάθος για την ομορφιά που θεσπίζεται στην καρδιά της λεπτομέρειας.»
