Μεγάλωσα στο Παγκράτι το οποίο από επιλογή μου άφησα στα 22 μου για να ζήσω στο Εξωτικό Γουδή μόνη με τη γάτα μου Σωσώ.
Σπούδασα στη Δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών από όπου και αποφοίτησα το 2022 μετά από την περιβόητη εποχή του Covid 19. Είμαι ευγνώμων για όλες τις συνεργασίες μου στο Ελληνικό θέατρο με τη πρώτη εμπειρία μου να ξεκινά το 2017-2018 στον «Αύγουστο» του Τρέισι Λέτς σε σκηνοθεσία Κ. Μαρκουλάκη, με καθόρισε στην επιλογή επαγγέλματος μου και έτσι έπειτα μπήκα στη Δραματική σχολή. Έπειτα, δύο από τις τελευταίες μου θεατρικές παραστάσεις προέκυψαν από εξαιρετικούς καλλιτέχνες μετά τη συμμετοχή μου στους Παγιδευμένους, οι πιο πρόσφατες ήταν στο «Ο Σεργκέι είναι και πολύ βλάκας» του Ντιμίτρι Ντανίλοβ θέατρο Μιχάλης Κακογιάννης σε μετάφραση και Σκηνοθεσία της Ταμίλλα Κουλίεβα, στην οποία υποδυόμουν τη Μάσα, μια γυναίκα την οποία λάτρεψα, για τον ιδιαίτερο χειρισμό της στους ανθρώπους. Και έπειτα στη καλοκαιρινή περιοδεία μας με τους «Τέλειους Ξένους» του Πάολο Τζενοβέζε σε σκηνοθεσία Γ. Πυρπασόπουλος και Π. Λαγούτης, ήταν μια απίστευτη εμπειρία με πανέμορφες στιγμές καθώς και η πρώτη περιοδεία της ζωής μου.
Στον ελεύθερο μου χρόνο γυμνάζομαι, γράφω το θεατρικό μου έργο, ακούω μουσική και αγαπώ πολύ τα φυτά και τα λουλούδια, τόσο που νιώθω πως και εγώ έχω αρχίσει να βγάζω ρίζες. Τα Δευτερότριτα θα με βρείτε στο Θέατρο Εν Αθήναις και στην παράσταση «The Acid Test», της Anya Reiss, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Ντίνου Ψυχογιού.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Φιλόξενη δεν θα την έλεγα καθώς γενικότερα στην Ελλάδα δεν υφίσταται αξιοκρατία. -Επιλεκτικά- φιλόξενη ναι.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Στο Παρίσι, διαφορετικά σε κάποιο χωριό στην Τοσκάνη καλλιεργώντας τα δικά μου αμπέλια.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Στην γιαγιά μου την Αλεξάνδρα που με έκανε να αγαπώ τους ανθρώπους, όλους και για αυτό επέλεξα να ασχοληθώ με την υποκριτική.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Μόνο για ταξίδι, εννοείται.

Στην Αθήνα σιχαίνομαι … την κίνηση και τους μίζερους.
Στην Αθήνα λατρεύω … Την αβάσταχτα αριστοκρατική αλητεία της.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Η αλήθεια είναι πως ειδικότερα στο επάγγελμα μας στα social είναι απαραίτητα σε περίπτωση που δεν έχει κάποιος από μας δυσκολεύεται πολύ Μέχρι και στην εύρεση εργασίας. Παραταύτα πολλές φορές με ιντριγκάρει η ιδέα να εξαφανιστώ από τα social για να δω ποιος θα με ψάξει, φίλοι, συνεργάτες, συνάδελφοι κλπ.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Δυστυχώς τον τσιγκούνη. Δεν αλλάζει.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Εύχομαι σε νέο σπίτι, με φωτεινούς και αυθεντικούς ανθρώπους στην προσωπική ζωή μου και γλυκούς και δοτικούς συνεργάτες στην επαγγελματική.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Το τελευταίο πράγμα που σκέφτομαι πριν κοιμηθώ είναι εάν τελικά θα καταφέρει να με πάρει ο ύπνος. Όταν ξυπνήσω, τι ωραία που ευτυχώς κοιμήθηκα.

Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Οι φιλοδοξίες.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Σε βιβλίο είμαι το « Περηφάνια και προκατάληψη»
Σε τραγούδι Vesti La Giubba είναι άρια την όπερα του Ρουτζέρο Λεονκαβάλο Pagliacci.
Βρείτε την Αλίκη στο Instagram








