Γεννήθηκα στην Ξάνθη, σπούδασα Φιλολογία και Δημοσιογραφία στη Θεσσαλονίκη και θέατρο στη σχολή Θεοδοσιάδη στην Αθήνα.Από το 2014 ζω στη Ζυρίχη και συμμετέχω σε παραστάσεις εδώ, ενώ εργάζομαι και ως tattoo artist. Ασχολούμαι επαγγελματικά με το τραγούδι και μέσα στο προσεχές διάστημα θα σκηνοθετήσω την πρώτη μου παράσταση στη Ζυρίχη. Αυτή την περίοδο έχω την χαρά να παίζω στο έργο του Θανάση Τριαρίδη “Μένγκελε” σε σκηνοθεσία της Βάνας Πεφάνη.
Η παράσταση θα παίξει για 6 βραδιές στο ΠΛΥΦΑ και μετά στη Ζυρίχη!
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Θεωρώ οτι κάθε μεγάλη – για την ακρίβεια τόσο μεγάλη- πόλη είναι φιλόξενη για καλλιτεχνική δημιουργία. Και αυτό που την καθιστά πρόσφορο έδαφος ειναι αρχικά τα πολλά και διαφορετικά ερεθίσματα. Οι τόσο μεγάλες πόλεις τείνουν να είναι χαοτικές, ενώ σχεδόν πάντα είναι πολύ εμφανείς οι κοινωνικές ανισότητες και οι ελλείψεις στην οργάνωση. Όσο πιο δύσκολη η καθημερινότητα τόσο πιο μεγάλη η ανάγκη των ανθρώπων να εκφραστούν μεσω της τέχνης. Η Αθήνα έχει όλα αυτά που δημιουργούν ή αποκαλύπτουν τους καλλιτέχνες και είναι ακριβώς και τα ίδια στοιχεία που τους δυσκολεύουν να υπάρχουν ως καλλιτέχνες και να ζουν από την τέχνη τους. Είναι δίκοπο μαχαίρι.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Ζω από το 2014 στη Ζυρίχη – με μια διακοπή τριων ετών που βρέθηκα στην Αθήνα για να σπουδάσω θέατρο. Την αγαπώ τη Ζυρίχη γιατί είναι μια πανέμορφη πόλη, γεμάτη δέντρα και νερό, που σου επιτρέπει να έχεις μια ευκολότερη καθημερινότητα λόγω της οργάνωσής της. Αυτό που θέλω είναι να καταφέρω να μοιράζω τη ζωή μου και στις δύο πόλεις γιατί πλεόν οι δεσμοί είναι πολύ ισχυροί και με τις δύο.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Στην οικογένειά μου αρχικά για το ότι είναι πάντα εκεί και όσο περνούν τα χρόνια τόσο πιο έντονη νιώθω την υποστηριξή τους. Και επειτά στην τύχη ή το σύμπαν -δε ξέρω πώς να το χαρακτηρίσω- γιατί με έναν δικό του τρόπο μου φέρνει στο δρόμο μου όλους εκείνους τους ανθρώπους και τις συγκυρίες που με πηγαίνουν παρακάτω.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Η αλήθεια είναι πως με την οικονομία έχω μια πολύ παράξενη σχέση. Θα έκανα αιματηρές οικονομίες -και το έχω κάνει- για ένα όνειρο σίγουρα, για έναν στόχο που θα με πήγαινε μπροστα, όπως π.χ. σπουδές. Αλλά για ταξίδι ή αυτοκίνητο δεν το έχω σκεφτεί. Γενικώς δε θα άλλαζα νομίζω την ποιότητα της ζωής μου, θα προτιμούσα ίσως να καθυστερήσει λίγο το ταξίδι. Η καθημερινότητα και το τώρα είναι η πραγματική ζωή και αυτή θεωρώ πρέπει να μπαίνει πρώτη.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …την βρομιά, την αγένεια, την καταπάτηση βασικών ελεθεριών,
Στην Αθήνα λατρεύω …Την τέχνη, τον καιρό, το φαγητό, τις παρέες, την έμπνευση


«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Ως tattoo artist, τα social είναι παραπάνω από απαραίτητα για να δείχνω τη δουλειά μου στον κόσμο και πλέον οι περισσότεροι πελάτες με βρίσκουν μέσα από’κει. Στα προσωπικά μου σόσιαλ, έχω περάσει πολλές και διαφορετικές φάσεις στο πώς τα αντιμετώπιζα, όμως έχω βάλει ένα όριο που με εξυπηρετεί. Και όχι, δεν ισχύει για’μενα αυτή η φράση. Υπάρχουμε μέσα από αγκαλιές, μέσα από βαθιές συζητήσεις και σχέσεις με τους ανθρώπους, μέσα από τη δημιουργικότητά μας.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ κι αυτό γιατί φροντίζω να μην έχω κανέναν από τους δύο στη ζωή μου. Με όποιον το έχω συζητήσει όμως, όλοι λένε τον τσιγκούνη οπότε θα τους εμπιστευτώ. Κάτι θα ξέρουν…
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Δε θα σου πω πώς με φαντάζομαι θα σου πω πώς και με ποιους θέλω να είμαι. Θέλω να είμαι δημιουργική, αισιόδοξη,δυνατή, με ανθρώπους που θα με εμπνέουν με την ψυχή τους και με την τέχνη τους και που θα αγαπούν τη ζωή.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Κάθε μέρα και κάτι άλλο. Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Ο εγωισμός, τα ψέματα, τα αδούλευτα τραύματα, η σκληρή εποχή που ζούμε και το άγχος που δε ξέρουμε πώς να ξεσπάσουμε. Είναι τόσα πολλά αυτά που λίγο λίγο σκοτώνουν τον έρωτα.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Οι «Ωχρά Σπειροχαίτη» έχουν μελοποιήσει το «Μόνο σε΄μενα» του Τίτου Πατρίκιου, αυτό μου ήρθε πρώτο. Και στη μουσική των «Διάφανα Κρίνα» έβρισκα πάντα κομμάτια μου. Δεν έχω, όμως, νιώσει κάτι τέτοιο σε βιβλίο, ίσως γιατί ποτέ δε διάβασα με τον ίδιο τρόπο ή την ίδια ανάγκη που ακούω μουσική.
Βρείτε την Εϋα στο Instagram
trailer από το μονόλογο Jordan που είχα παίξει στη Ζυρίχη:
Η Εύα Πιάδη πρωταγωνιστεί στο “Μένγκελε”
Για 6 παραστάσεις: 13 – 15 & 20 – 22 Οκτωβρίου στο ΠΛΥΦΑ








