Γεννήθηκα στην Αθήνα και τα πρώτα χρόνια της ζωής μου τα έζησα στις Σπέτσες, τόπο καταγωγής μου. Με ρίζες από τη Μικρά Ασία, την Κρήτη και τις Σπέτσες, πάντα περιτριγυρισμένη από θάλασσα.
Οι πρώτες μου σπουδές ήταν στον Τουρισμό. Στη συνέχεια φοίτησα στη δραματική σχολή του Γ. Θεοδοσιάδη, καθώς η υποκριτική με γοήτευε από μικρή. Μετά την αποφοίτησή μου εργάστηκα στο θέατρο και τον κινηματογράφο, με ιδιαίτερη στιγμή τη συνεργασία μου με τον Γιώργο Πανουσόπουλο στην ταινία «Τεστοστερόνη».
Ένα τροχαίο ατύχημα το 2005 με απομάκρυνε από την υποκριτική. Σε μια δύσκολη περίοδο, στράφηκα σε δράσεις με παιδιά, το θεατρικό παιχνίδι, τη μεταγλώττιση και βιωματικά προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Αργότερα δημιούργησα οικογένεια με τον σύντροφό μου, τα δύο κοριτσάκια μας, τις γάτες μας και, πρόσφατα, τον σκύλο.
Η περσινή χρονιά ήταν καθοριστική: ξανασυναντήθηκα με την υποκριτική, για να ανατροφοδοτηθεί η ψυχή μου, και πήρα την απόφαση να αφήσω μια σταθερή εργασία και να αφιερωθώ ξανά στο θέατρο. Παράλληλα, ξεκίνησα σπουδές στη γιόγκα. Τον Ιούλιο του 2025 παρουσιάσαμε παράσταση στο «Επί Κολωνώ» και ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στη γιόγκα. Ένιωσα βαθιά ευγνωμοσύνη και γαλήνη. Τόλμησα να φύγω από ό,τι δεν με γέμιζε και να στραφώ σε ό,τι με εκφράζει πραγματικά.
Συνεχίζω να παρακολουθώ σεμινάρια υποκριτικής και να δημιουργώ μέσα από ομάδες, στις οποίες πιστεύω πολύ. Τον Φεβρουάριο συμμετέχω στην παράσταση «Χήνες» της Στέλλας Ζαφειροπούλου, στο ΠΛΥΦΑ. Μια πολύ δημιουργική στιγμή. Με τίμησε η πρότασή της και την ευχαριστώ.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Βέβαια και είναι. Διαθέτει περισσότερες από 150 θεατρικές σκηνές, κάτι που δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για ανεξάρτητες παραστάσεις και δίνει χώρο σε νέους δημιουργούς. Η συχνή εναλλαγή παραστάσεων ανοίγει ακόμη περισσότερο το πεδίο, αν και το κόστος ενοικίασης των χώρων παραμένει μια άλλη συζήτηση.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Με γοητεύει η ιδέα του «πολίτη του κόσμου». Να μεγαλώνουν τα παιδιά μου μαθαίνοντας γεωγραφία όχι από χάρτη, αλλά από μυρωδιές, γλώσσες και ανθρώπους. Από την εμπειρία μου στην Ασία, δεν θα επέλεγα να ζήσω ούτε στην Ευρώπη ούτε στην Αμερική. Αναζητώ έναν τόπο με ρυθμό χωρίς φασαρία και πνευματικότητα χωρίς επιτήδευση.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Στον σύντροφό μου, για τη στήριξη και τον χώρο να εξελίσσομαι χωρίς να μικραίνω. Και στη Μάρθα —σε εμένα— που έμαθα να είμαι λιγότερο αυστηρή και να στέκομαι με ευγνωμοσύνη σε όσα έχω καταφέρει. Είναι σημαντικό παράδειγμα για τα παιδιά μας.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Ταξίδι, εννοείται — με αυτοκίνητο. Λατρεύουμε τα οικογενειακά road trip.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
Την κίνηση στους δρόμους και τη φασαρία.
Στην Αθήνα λατρεύω …
Τα πολιτιστικά δρώμενα, το θέατρο, τον κινηματογράφο, τις συναυλίες και τις πολυπολιτισμικές γωνιές της. Κατά τ’ άλλα, δεν τη θέλω πια και τόσο.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Με τρομάζει η εμμονή με τα σόσιαλ και ο χρόνος που αφαιρούν από την πραγματική ζωή, παρότι αναγνωρίζω πως αποτελούν εργαλείο για κάποιους.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Τον αγενή. Μου χαλάει την αισθητική μου — όχι πια τη μέρα μου.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Δεν κάνω προβολές στο μέλλον. Προσπαθώ να ζω το τώρα και να παραμένω ανοιχτή σε όσα θέλουν να έρθουν: αγάπη, συνεργασίες, δημιουργικότητα.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Τη νύχτα επιλέγω τη σιωπή, για να ησυχάσει ο νους. Κάνω το καλύτερο που μπορώ μέσα στη μέρα μου και αυτό μου χαρίζει έναν ήρεμο ύπνο. Πριν κοιμηθώ, χωράω την οικογένειά μου σε μια καρδιά γεμάτη χρώμα και προσευχή για υγεία. Γιατί με υγεία μπορούμε να πάμε παντού.
Η Μάρθα παίζει στην παράσταση “Χήνες” σε κείμενο – σκηνοθεσία Στέλλας Ζαφειροπούλου από τις 11 Φεβρουαρίου στο Πλύφα
Περισσότερες πληροφορίες εδώ: «Χήνες» :: TicketServices.gr
Βρείτε τη Μάρθα στο Instagram
