Γεννήθηκα στη Γερμανία, μεγάλωσα και ζω στην Ελλάδα. Είμαι απόφοιτη της ανώτερης σχολής δραματικής τέχνης «Βεάκη» και ξεκίνησα από την παιδική σκηνή του θεάτρου Αργώ. Στην πορεία συνάντησα διαφορετικές θεατρικές γλώσσες-από το θέατρο Noh και τον Γιούκιο Μίσιμα μέχρι τον Σαίξπηρ, τον Καμύ και σύγχρονες σκηνικές φόρμες.
Με την ομάδα a-silen[θ]io, της οποίας είμαι βασικό μέλος, συμμετείχα στη «Νύχτα των Δολοφόνων» του Χ. Τριάνα και αυτή την περίοδο βρίσκομαι στον «Ναυτικό» του Φ. Πεσσόα, δυο δουλειές της ίδιας θεατρικής ομάδας.
Με ενδιαφέρει ό,τι μένει πίσω από τις λέξεις-οι εσωτερικές διαδρομές των ανθρώπων.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Δεν είναι εύκολη, αλλά είναι ζωντανή. Αν έχεις αντοχή, σου δίνει έμπνευση.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Στη Βαρκελώνη. Έχει μια αίσθηση ελευθερίας και ένα ρυθμό που δεν σε πιέζει, σε αφήνει να υπάρξεις.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Στους φίλους μου που στάθηκαν δίπλα μου στις δύσκολες στιγμές αλλά και σε εκείνες που άξιζε να μοιραστούν. Και στην οικογένειά μου για τη σταθερότητα.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Για ένα ταξίδι. Κρατώ τις εικόνες, τους ανθρώπους και τις διαδρομές. Αυτά είναι που τελικά με διαμορφώνουν.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
Την υπερβολή, τη βιασύνη χωρίς λόγο, τη νευρικότητα, την προχειρότητα, την αδιαφορία.
Στην Αθήνα λατρεύω …
Το φως, τις πρόβες, το χάος, τις βόλτες στο κέντρο, τις συναντήσεις
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Τα social είναι εργαλείο. Η ουσιαστική παρουσία φαίνεται στον χρόνο που δίνεις και στον τρόπο που συνδέεσαι, ακούς και μοιράζεσαι.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Τον τσιγκούνη. Εκείνον που κρατά τον χρόνο και το συναίσθημα για τον εαυτό του. Γιατί όταν δυσκολεύεσαι να δώσεις, δυσκολεύεσαι και να ζήσεις.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Σε κάτι νέο που θα με εξελίξει και ως ηθοποιό αλλά και ως άνθρωπο. Μου αρέσει να δοκιμάζομαι και να μετακινούμαι, να μην μένω στάσιμη.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Πριν κοιμηθώ σκέφτομαι αν ήμουν παρούσα. ¨Όταν ξυπνάω, τι μπορώ να δημιουργήσω.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η αδιαφορία.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Ένα κομμάτι με ηλεκτρονικό παλμό και σκοτεινή ροή που σε παρασύρει σχεδόν ανεπαίσθητα. Ένα βιβλίο για τη μνήμη-για όσα μένουν μέσα μας και επιστρέφουν στις πιο ήσυχες στιγμές μας.
Bρείτε τη Βίκυ στο Instagram
