Γεννήθηκα στη Λεμεσό της Κύπρου και τα τελευταία χρόνια ζω στην Αθήνα.
Σπούδασα στη δραματική σχολή Πράξη Επτά και στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, προσπαθώντας να χτίσω μια βάση που συνδυάζει τεχνική, σκέψη και φαντασία.
Μετά την αποφοίτησή μου, μαζί με συμφοιτητές μου, ανεβάσαμε τη «Φιλονικία» του Μαριβώ στο Off/Off Athens Festival, μια εμπειρία που με έμαθε να εμπιστεύομαι τη συλλογικότητα και το ρίσκο. Στη συνέχεια, συμμετείχα σε παραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου στον Εθνικό Κήπο, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη, όπου ήρθα σε επαφή με μια πιο ποιητική και εσωτερική προσέγγιση της σκηνής.
Σημαντικός σταθμός για μένα ήταν η συνεργασία μου με την ομάδα Vasistas στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, σε ένα πρόγραμμα μουσικού θεάτρου που άνοιξε νέους δρόμους στην έκφρασή μου. Στην Κύπρο, συνεργάστηκα με σημαντικούς φορείς και σκηνοθέτες, εμπλουτίζοντας την εμπειρία μου μέσα από διαφορετικές σκηνικές γλώσσες.
Ο κινηματογράφος μπήκε στη ζωή μου, δίνοντάς μου την ευκαιρία να εξερευνήσω την εσωτερικότητα του φακού μέσα από πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους.
Αγαπώ την πεζοπορία και τη θάλασσα γιατί με επαναφέρουν.

Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Η Αθήνα είναι φιλόξενη, αλλά όχι εύκολη. Σού δίνει χώρο να δημιουργήσεις, να δοκιμαστείς και να εκτεθείς, αλλά δεν σου χαρίζει τίποτα. Πρέπει να διεκδικήσεις τη θέση σου.Και ίσως τελικά αυτό είναι που την κάνει τόσο δημιουργική σε κρατάει συνεχώς σε κίνηση.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Στην Καλκάτα , σε ένα μικρό χωριό στην Ιταλία. Ίσως.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Δεν θεωρώ ότι έχω καταφέρει κάτι. Για ό,τι είμαι , την μαμά μου.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Ταξίδι και πάλι ταξίδι.


Στην Αθήνα σιχαίνομαι … Τα σκουπίδια , τους ψεύτες και το 230.
Στην Αθήνα λατρεύω … την ένταση και την ηρεμία της.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Έχω σόσιαλ άρα δεν υπάρχω. Δεν ξέρω ακόμα το ψάχνω κι εγώ να σου πω την αλήθεια.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Και τους δυο αλλά τον αγενή λίγο παραπάνω.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Ζωντανή !
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Τους ανθρώπους μου
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η έλλειψη παρουσίας.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
«Goodnight moon» από Shivaree σε τραγούδι και σε βιβλίο «Αρμαντέιλ» του Willkie Collins
Βρείτε τη Θέκλα στο Instagram
«Τόσο Πολύ» – Info
Νέο πρωτότυπο έργο της Μυρτώς Παπαχριστοφόρου
Μόνο για 6 παραστάσεις
17–19 & 24–26 Απριλίου, στις 19:00
Οικία Κατακουζηνού
Καθώς το φως ανέβαινε διαρκώς μαζί τους
πάνω απ’ τους πιο ψηλούς λόφους,
κι οι δυο τους χαμήλωναν συνέχεια —
χωρίς ποτέ να φτάνουν το ύψος των βουνών.
Δεν ψήλωναν ποτέ μαζί τους,
μήτε με τον αέρα μήτε με τον δρόμο,
μήτε με τη φλόγα μήτε με τη σκόνη…
Λίγα λόγια για το έργο
Η συνάντηση μιας Γυναίκας κι ενός Άντρα.
Σε ένα φαινομενικά αχανές και άχρονο, όσο και βαθιά καθημερινό τοπίο
ανθρώπινης αποξένωσης, ξεδιπλώνεται το νέο, πολυαναμενόμενο έργο της
βραβευμένης ποιήτριας και θεατρικής συγγραφέως Μυρτώς
Παπαχριστοφόρου.
Με γλώσσα απλή αλλά βαθιά ποιητική, η δημιουργός παραμένει πιστή στη
λυρικότητα που χαρακτηρίζει το έργο της, αποφεύγοντας τις συμβάσεις και τις
παραδεδομένες φόρμες του θεάτρου. Δημιουργεί ένα πρωτότυπο σύμπαν
που αντλεί από την ευρωπαϊκή και ελληνική ποιητική παράδοση,
διευρύνοντας τα όρια της ανθρώπινης εμπειρίας.
Ακροβατώντας ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως, το οικείο και το άγνωστο, το
έργο εξερευνά έναν τόπο δυνατοτήτων, ονείρου και εσωτερικής αναζήτησης.
Μεταξύ συνειδητού και ασυνείδητου, ονείρου και πραγματικότητας, μέσα από
έμμετρους και άρρυθμους διαλόγους, οι δύο πρωταγωνιστές ξετυλίγουν ένα
ιδιότυπο ελληνικό τοπίο στοχασμού. Εκεί, η προσωκρατική και χριστιανική
σκέψη συναντούν την καρτεσιανή και μεταχριστιανική φιλοσοφία,
επαναπροσδιορίζοντας την ανθρώπινη φύση και συνείδηση στον διαρκώς
μεταβαλλόμενο κόσμο του 21ου αιώνα.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη – Κείμενο – Σκηνοθεσία: Μυρτώ Παπαχριστοφόρου
Ερμηνεύουν: Θέκλα Φλουρή, Μιχάλης Φιλίππου, Μυρτώ Παπαχριστοφόρου
Ειδικός συνεργάτης σκηνοθέτης: Στέλιος Ανδρονίκου
Βοηθός σκηνοθέτη: Θέκλα Φλουρή
Ενδυματολόγος: Βενετία Λόνγκ
Μουσική επιμέλεια: Μυρτώ Παπαχριστοφόρου
Ακούγονται έργα των: Μιχάλη Σουγιούλ, Μαρίκας Παπαγκίκα, Arvo Pärt,
Felix Mendelssohn, Ludwig van Beethoven, Vincenzo Bellini, Dmitri
Shostakovich, Papachristoforou
Φωτογραφίες: Δημήτρης Κλεάνθους
Σχεδιασμός ήχου & φωτισμού: Άρης Τσάμης
Σχεδιασμός σκηνικού: Μυρτώ Παπαχριστοφόρου
Κατασκευή σκηνικού: Βλαδίμηρος Μαγκάλ
Επεξεργασία ήχου: Arion Music Studio
Επί σκηνής:
Βιόλα: Γιώργος Γιακουμής
Πιάνο: Μυρτώ Παπαχριστοφόρου
Τραγούδι: Νίκος Πιτλόγλου, Μυρτώ Παπαχριστοφόρου
Η παράσταση πραγματοποιείται με τη στήριξη του Σπιτιού της Κύπρου και την
ευγενική υποστήριξη του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Οικία Κατακουζηνού
Λεωφ. Βασιλίσσης Αμαλίας 4, Αθήνα | Τ.: 210 322 2144
Μόνο για 6 παραστάσεις
17–19 & 24–26 Απριλίου, στις 19:00
Οικία Κατακουζηνού
Διάρκεια: 75 λεπτά
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
Προπώληση online: Τόσο πολύ | Εισιτήρια εδώ!








