Η κυρία Σεραφίνα Αβραμίδου μας περιγράφει μια συγκλονιστική στιγμή της ζωής της για το νέο μέλος της οικογένειάς της, της Μαστίχας. Μιας σκυλίτσας επιβίωσε σε μια βραχονησίδα για άγνωστο διάστημα μέχρι που την βρήκαν οι διασώστες και της έδωσαν ευκαιρία για μια δεύτερη ζωή.
Η διήγηση της κυρίας Αβραμίδου που είναι υπεύθυνη της οργάνωσης Animal Action Greece (πληροφορίες στο τέλος του άρθρου) είναι συγκινητική!
Ιανουάριο του 2022, παρακολουθούσα με δέος την επιχείρηση των αγαπημένων μου φίλων της ομάδας Alma Libre – Hellenic Animal Rescue για τη διάσωση κάποιων δυσμοιρων σκύλων που “καλοί” μας συμπολίτες εγκατέλειψαν σε ακατοίκητες βραχονησίδες κοντά στη Χίο. Είδα μια μικρόσωμη μανούλα με 5 κουταβάκια και άλλα 2-3 ενήλικα. Διάβασα για τις τραγικές στιγμές που τα παιδιά βρήκαν δύο νεκρά ζωάκια… Όλο αυτό με είχε στενοχωρήσει, θυμώσει, απελπισει!
Δεν περίμενα ότι θα μπορούσε κάποιο άλλο περιστατικό να με ταράξει περισσότερο. Μέχρι την τελευταία μέρα που αυτό που διάβασα με συγκλόνισε… Σε μικρότερη βραχονησίδα ζούσε ένα μικρόσωμο σκυλάκι ΜΟΝΟ ΤΟΥ!!! Με το που το είδα έστειλα αμέσως μήνυμα στον Alexis Mantzoros λέγοντάς του ότι θέλω να το υιοθετήσω. Δεν με ένοιαζε το φύλο ή η ηλικία. Με ένοιαζε μόνο να το πάρω και να του δώσω ό,τι του είχαν στερήσει αυτά τα κτήνη που το πέταξαν εκεί!
Μέσα από μια αλυσίδα ανθρώπων που τιμούν τη λέξη “ΆΝΘΡΩΠΟΣ” η μικρή Μαστίχα είναι από εχθές, 25 Ιανουαρίου, στην αγκαλιά μου.
Η μοναξιά στη βραχονησίδα
Ένα σκυλάκι 7 κιλά, ούτε 4 ετών, ζούσε σύμφωνα με μαρτυρίες ντόπιων ΟΛΟΜΟΝΑΧΗ σε ένα ακατοίκητο νησί για μήνες (κάποιοι ισχυρίζονται οτι ισως και 2-3 χρόνια)! Σίγουρα ήταν εκεί από τον Αύγουστο του 2021, όταν η τοπική φιλοζωική ενημερώθηκε για ένα σκυλάκι πάνω στη συγκεκριμένη βραχονησίδα. Έστειλαν ομάδα εθελοντών από την Χίο με σκάφος αλλά δεν μπόρεσαν να το πιάσουν. Το είδαν, κατέβηκαν στο νησί αλλά είχε κρυφτεί. Στην συνέχεια μέλος του συλλόγου έστειλε 3 φορές τους πεζοναύτες με σκάφος αλλά και από εκείνους κρυβόταν…
Η πείνα όμως, που σίγουρα την ταλαιπωρούσε όλο αυτό τον καιρό, τελικά την έσωσε αφού την οδήγησε στην παγίδα της ομάδας! Από εχθές το μεσημέρι είναι στο σπίτι μου. Είναι ένα απίστευτα καλό πλάσμα, λίγο φοβικό (λογικά) αλλά χωρίς καμμιά επιθετικότητα.
Το βράδυ κοιμήθηκε επάνω στο κρεβάτι μαζί με τα άλλα δύο σκυλάκια μου. Και έκανε έναν ύπνο τόσο βαθύ, όσο κανένας άλλος σκύλος που έχω γνωρίσει. Κάπου κάπου έβγαζε και έναν μικρό αναστεναγμό, σαν ανακούφιση… Τρώει, πίνει και παίζει με τον Μίκυ και την Κλαίρη σα να ήταν πάντα μαζί μας! Στη βόλτα σταματά και κοιτάζει γύρω της με τόση περιέργεια, σα να προσπαθεί να ρουφήξει όλες αυτές τις νέες παραστάσεις.
Μαστίχα, η μικρή survivor στη νέα της οικογένεια!
Είναι μια μικρή survivor η Μαστίχα μου! Ημίαιμο κοκκόνι με ninja που δεν κολωνει πουθενά. Και της υποσχομαι ότι η ζωή από εδώ και πέρα θα της προσφέρει απλόχερα όσα της στέρησαν κάποιοι, δήθεν άνθρωποι. Και θα χαιρόμουν πολύ αν μπορούσαν να δουν ότι παρόλο που την ξεφορτώθηκαν εκεί να πεθάνει με φρικτό θάνατο, εκείνη είναι γερή και δυνατή! Είμαι σίγουρη πως αν είχε δάχτυλα θα τους έδειχνε το μεσαίο, γελώντας πλέον χορτάτη, ζεστή και ευτυχισμένη.
Μετά από 2μιση χρόνια που ζούμε μαζί, η Μαστίχα είναι το πιο χαρούμενο, ατρόμητο σκυλάκι που είχα ποτέ μου! Αγαπάει τους πάντες, ανθρώπους, άλλους σκύλους, γάτες, κουνέλια! Και δεν την φοβίζει τίποτα. Ούτε θόρυβοι, ούτε κεραυνοί. Το μόνο θέμα που έχει είναι το άγχος αποχωρισμού. Έχει κολλήσει επάνω μου και όσο είμαστε μαζί είναι ευτυχισμένη και ήρεμη. Όταν φεύγω από το σπίτι, και παρόλο που μένει με άλλους δύο σκύλους, δεν της αρέσει καθόλου. Στις αρχές, όταν έλειψα για 3 ημέρες σε επαγγελματικό ταξίδι, γύρισα και βρήκα μια τρύπα στην πόρτα της κουζίνας, την οποία κλείνουμε για να μην πηγαίνουν οι σκύλοι προς την εξώπορτα και γαβγίζουν όταν δεν είναι κάποιος στο σπίτι… Είναι χαρακτηριστικό πως, τουλάχιστον τον πρώτο χρόνο, αλλά ακόμη και τώρα κάποιες φορές, αν την βγάλει βόλτα κάποιος άλλος εκτός από εμένα, μόλις γυρίσει σπίτι έρχεται τρέχοντας εκεί που είμαι, πηδάει επάνω μου και αρχίζει να με γλύφει σα να θέλει να μου πει όλο χαρά «Γύρισα σπίτι! Δεν με εγκατέλειψαν πάλι…». Και το πιο αστείο είναι πως αν έχω λείψει για αρκετή ώρα όταν γυρίσω σπίτι γαβγίζει με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο που ακούγεται πραγματικά σα να με μαλώνει!
Το πιο αγαπημένο της παιχνίδι είναι να πειράζει τον Μίκυ, το άλλο κοκόνι που έχω (τον υιοθέτησα το 2015 από την Κρήτη, πολύ κακοποιημένο) με τον οποίο είναι ολόιδιοι, τόσο που στη βόλτα ο κόσμος νομίζει ότι είναι δίδυμα. Είναι ο αγαπημένος της και τρελαίνεται να του κάνει επιθέσεις αγάπης, να τον γλύφει και γενικά να μην τον αφήνει σε ησυχία. Όχι ότι εκείνος παραπονιέται, παρόλο που είναι πλέον παππούλης (περίπου 11 ετών) αλλά δεν του φαίνεται. Κάνουν τα πάντα μαζί.
«Πέρασα μεγάλη τρομάρα…»
Η πιο δύσκολη στιγμή που πέρασα με τη Μαστίχα ήταν όταν το καλοκαίρι του 2022 πήγαμε για πρώτη φορά διακοπές στο σπίτι μας στη Νάξο και την άφησα με τη μαμά μου και τη σκυλίτσα της μαμάς μου για να πάω στη Χώρα να ψωνίσω. Παρόλο που ήταν μέσα στο σπίτι με κλειστή την πόρτα, κατάφερε να πηδήξει από ένα παράθυρο (παρόλο που είναι κοντοπόδαρη πηδάει σαν κατσίκι!) που είχε σπασμένο πατζούρι, από μια μικρή τρύπα δηλαδή, για να έρθει να με βρει. Την είδαν τα παιδιά του χωριού, την έπιασαν και την έφεραν πίσω. Η μαμά μου δεν κατάλαβε από πού είχε φύγει, οπότε της ξαναέφυγε και την επέστρεψαν πάλι αλλά κατάφερε να φύγει και τρίτη φορά και με πήραν τηλέφωνο να μου πουν ότι δεν την πρόλαβαν και έφυγε προς τον κεντρικό δρόμο τρέχοντας.
Μέχρι να φτάσω στο χωριό είχαν κοπεί τα πόδια μου… Οδηγούσα και έκλαιγα γιατί φοβόμουν ότι θα την δω σκοτωμένη στο δρόμο. Έφτασα στο χωριό και στο parking στην άκρη του χωριού ήταν μαζεμένα όλα τα παιδιά, αγχωμένα και στενοχωρημένα που τους ξέφυγε. Κάποια μου είπαν ότι νόμιζαν πως την είδαν να κρύβεται κάπου εκεί. Άρχισα να φωνάζω το όνομά της και εμφανίστηκε μέσα από ένα χωράφι, πίσω από τους κάδους των σκουπιδιών. Είχε πάει και με περίμενε στο parking γιατί ήξερε προφανώς ότι εκεί αφήνω το αυτοκίνητο… Η χαρά που πήρα δεν περιγράφεται! Από τότε, έχουμε όλοι τα μάτια μας δεκατέσσερα σε περίπτωση που χρειαστεί να λείψω.
Info: Animal Action Greece
Eίναι η παλαιότερη φιλοζωική οργάνωση στην Ελλάδα αφού ιδρύθηκε το 1959 από την Αγγλίδα Eleanor Close. Από τότε προσφέρει βοήθεια σε αδέσποτα ζώα, ζώα εργασίας, ζώα συντροφιάς αλλά και σε όποιο ζώο έχει ανάγκη.
Oι άνθρωποι της Animal Action Greece πιστεύουν στην εύρεση βιώσιμων λύσεων για τα προβλήματα ευζωίας των ζώων στην Ελλάδα και τα όσα έχουν πετύχει μέχρι σήμερα το αποδεικνύουν.
Έχουν διάφορα προγράμματα που αφορούν κυρίως σε μαζικές στειρώσεις αδέσποτων σκύλων και γατών, το μοναδικό Πρόγραμμα Φροντίδας Ιπποειδών Εργασίας με ειδική ομάδα που αποτελείται από ιππίατρο, πεταλωτή και ειδικό τεχνίτη δοντιών, εκπαιδευτικά προγράμματα, ενώ κάνουμε ενεργά lobbying στην Ελλάδα αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση για την καλυτέρευση της ευζωίας όλων των ζώων.
Για περισσότερες πληροφορίες, μπορεί κάποιος να επισκεφθεί το website https://www.animalactiongreece.org/GR/ όπου θα διαβάσει αναλυτικά για την Animal Action Greece, τα προγράμματά της αλλά και το πώς μπορεί να βοηθήσει κάνοντας κάποια δωρεά. Υπάρχουν φυσικά και οι σελίδες μας στα κοινωνικά δίκτυα:
Facebook ‘Animal Action Greece’,
Instagram ‘animalactiongreece‘
X (πρώην Twitter) ‘@AnimalActionGR από όπου μπορεί να παρακολουθεί καθημερινά το έργο της.
