Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Πάτρα, έχω πτυχίο Βιολογίας και ο Αλχημιστής του Κοέλιο φταίει που δεν πάτησα ποτέ στην συνέντευξη για το μεταπτυχιακό. Δέκα και κάτι χρόνια έχουν περάσει από τότε, και σήμερα παίζω, σκηνοθετώ και διδάσκω σωματικό θέατρο.
Το 2020 γεννήθηκε η ομάδα μου, οι Seven Sisters. Είμαστε εφτά γυναίκες που κάνουμε θέατρο σύμφωνο με τις επιθυμίες μας – είναι ευλογία αυτή η ομάδα. Το λέω και το ξαναλέω: Το θέατρο είναι πάνω απ’ όλα οι άνθρωποι. Η πρώτη μας δουλειά «Το Μαράκι έκλασε» σε κείμενα της Λένας Κιτσοπούλου παίχτηκε τρία χρόνια. Τώρα ετοιμάζουμε την δεύτερη: «Πάρανταϊζ – Η αίθουσα κλιματίζεται» πάλι σε κείμενα της Λένας. Κάνουμε πρεμιέρα 13 Ιανουαρίου στο Θέατρο 104. Θα μιλήσουμε για το ελληνικό καλοκαίρι και για τον έρωτα. Παρότι ορθολογίστρια, είμαι βαθιά ρομαντική.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Στην Αθήνα «έγινα» καλλιτέχνης, στην Αθήνα δημιουργώ, η Αθήνα και οι άνθρωποί της αγκάλιασαν την πρώτη μου δημιουργία, θα ήταν άδικο να την θεωρήσω αφιλόξενη.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Δεν έχω ταξιδέψει σχεδόν καθόλου, αλλά έτσι από ένστικτο θα πω σε μία φάρμα στην Σκωτία.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Δεν τα χρωστάω τα «ευχαριστώ» μου, τα λέω γενναιόδωρα όταν τα νιώθω. Τώρα θα πω ένα στον εαυτό μου, που τελευταία με εκπλήσσει συνεχώς.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Τα ταξίδια με φοβίζουν, την οδήγηση την λατρεύω, δεν έχω αυτοκίνητο, έχω μόνο μία γουρούνα, οπότε «ψηφίζω» αυτοκίνητο.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
…το καυσαέριο και τα κορναρίσματα.
Στην Αθήνα λατρεύω …
…την μυρωδιά από τις νεραντζιές.
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Η ίδια η ύπαρξη των σόσιαλ, εμένα με πιέζει πολύ. Πόσο μάλλον η ύπαρξη μέσω των σόσιαλ. Το νιώθω βέβαια κυρίως όταν ετοιμάζω μία καινούρια δουλειά, αισθάνομαι τρομερή πίεση ότι πρέπει να φροντίζω σχεδόν καθημερινά να είμαι υπαρκτή στα σόσιαλ, αλλιώς δεν θα υπάρχω πουθενά. Θα εξαφανιστώ. Από την άλλη ευτυχώς αυτό το αισθάνομαι περισσότερο όσον αφορά στα επαγγελματικά. Την προσωπική μου ζωή την έχουν επηρεάσει πολύ λιγότερο τα σόσιαλ – αλλά δεν θα πω καθόλου γιατί θα είναι ψέμα. Έχουν μια γοητεία τα likes. Παίρνω μικρές στιγμιαίες δόσεις αποδοχής. Μπορεί να γίνει εθιστικό.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Τον αγενή χωρίς δεύτερη σκέψη. Η αγένεια με τσακίζει και στην άλλη όχθη η ευγένεια με συγκινεί πολύ.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Ευτυχισμένη και ολόκληρη.
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Αχ τι όμορφα, με παίρνει ο ύπνος τώρα, να τος έρχεται – τι θα φάω για πρωινό.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η έλλειψη επικοινωνίας.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Το «Εκείνη» του Φοίβου Δεληβοριά και το «Πράγματα που σκέφτεται η Παρθένος Μαρία καπνίζοντας κρυφά στο μπάνιο» της Αλεξάνδρας Κ.
Βρείτε τη Γιώτα στο Instagram
Ακολουθεί link για το trailer της πρώτης δουλειάς των Seven Sisters με τίτλο «Το Μαράκι έκλασε» που παίχτηκε στο Θέατρο Faust (2020-2024) σε δική μου σκηνοθεσία. Στην παράσταση συμμετείχα και ως ηθοποιός.
Πάρανταϊζ – Η αίθουσα κλιματίζεται – σε κείμενα της Λένας Κιτσοπούλου
Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Γιώτα Σερεμέτη
Από τις 13 Ιανουαρίου 2025 στο Θέατρο 104 (open space)
Μετά τη μεγάλη επιτυχία της παράστασης «Το Μαράκι έκλασε» η ομάδα Seven Sisters επιλέγει και πάλι κείμενα της Λένας Κιτσοπούλου για τη νέα της παράσταση με τίτλο «Πάρανταϊζ – Η αίθουσα κλιματίζεται», σε σκηνοθεσία Γιώτας Σερεμέτη. Πρεμιέρα 13 Ιανουαρίου 2025 στο open space του Θεάτρου 104.
Εφτά γυναίκες αφηγούνται πέντε αυτοτελείς ιστορίες έρωτα και σεξ δια χειρός Λένας Κιτσοπούλου.
Το γυναικείο σώμα, η ερωτική επιθυμία, η ένοχη απόλαυση, η άνευ όρων παράδοση στην σαρωτική φύση του έρωτα.
Πάντα στην Ελλάδα και πάντα καλοκαίρι.
Τα τζιτζίκια, το τσάμικο, το πλαστικό τραπεζομάντηλο, το κρασί της παρέας, το πράσινο λάστιχο, τα ξύλινα τσόκαρα, το ψητό καλαμπόκι, οι πλαστικές καρέκλες. Σημεία αναφοράς που μετατρέπουν το κλισέ σε κάτι βαθιά συλλογικό που μας αφορά όλους.
Πέντε ιστορίες για τον έρωτα και την γυναικεία σεξουαλικότητα, ιδωμένες από μάτια γυναικών, βιωμένες από σώματα γυναικών. Και πάνω στη σκηνή, ειπωμένες από τα στόματα και τα σώματα εφτά γυναικών.
Έχοντας μιλήσει στην πρώτη μας δουλειά “Το Μαράκι έκλασε” για το παιδί που όλες υπήρξαμε, αυτή την φορά «ενηλικιωνόμαστε» και μιλάμε για την γυναίκα που όλες είμαστε.
Επιλέγουμε λοιπόν να δανειστούμε μία φράση από την Φεμινιστική Ομάδα Κιλοτίνα: «Δεν ντρεπόμαστε για το γυμνό μας σώμα, για την απόλαυσή μας και για τους οργασμούς μας.»
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενα: Λένα Κιτσοπούλου
Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Γιώτα Σερεμέτη
Σκηνικά – Κοστούμια – Βίντεο – Σχεδιασμός φωτισμών: Λυδία Τσάτσου Παρασκευοπούλου
Μουσική επιμέλεια: Γιώτα Σερεμέτη
Φωτογραφίες: Μυρτώ Κουτλή
Σχεδιασμός αφίσας: Λυδία Τσάτσου Παρασκευοπούλου
Οργάνωση και εκτέλεση παραγωγής: Seven Sisters ΑΜΚΕ
Επί σκηνής οι ηθοποιοί:
Χριστίνα Ανδρεάκου
Άρτεμις Δούρου
Μαρίνα Βαρβάρα Ζέρβα
Μαρούλα Καλαμποκιά
Νικολέττα Παναγιώτου
Γιώτα Σερεμέτη
Λυδία Τσάτσου Παρασκευοπούλου
INFO
Θέατρο 104 (open space)
Ευμολπιδών 41, Γκάζι (Σταθμός μετρό Κεραμεικός)
τηλ. 6951269828
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Από την Δευτέρα 13/01 και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: Γενική είσοδος 15€
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 100 λεπτά
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ:
https://www.ticketservices.gr/event/theatro-104-parantaiz-i-aithousa-klimatizetai
Kαι στο ταμείο του θεάτρου Επικοινωνία-Προβολή στα ΜΜΕ
Ανζελίκα Καψαμπέλη
