Κάνω Follow & Like στην Joanna Drigo, που λατρεύει τα δυνατά γέλια!

Γεννήθηκα στην Αθήνα, μεγάλωσα στα Πατήσια και ζω στα Άνω Πετράλωνα. Έχω σπουδάσει Πληροφορική στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και έχω κάνει μεταπτυχιακό στο Εδιμβούργο πάνω στο project management. Η πιο σημαντική συνεργασία που καθόρισε την μουσική μου καριέρα ήταν με τον Φίλιππο Πλιάτσικα. Επίσης έχω συνεργαστεί με την Μάρω Μαρκέλλου, με τον Βαγγέλη Μαρκαντώνη, τους Lexikon Project, τον Σπύρο Γραμμένο, τον Βασίλη Μπαμπούνη, τους Πυξ Λαξ, την Sarah P., με τον Δημήτρη Μπαλογιάννη,  τον Νικόλα Φραγιουδάκη και άλλους. Το χόμπι μου είναι η μουσική κυρίως, εφόσον δεν είναι η κύρια πηγή εσόδων μου και το να βλέπω ταινίες θρίλερ. Εργάζομαι σε μια μεγάλη εταιρία πληροφορικής, έχω ένα γάτο, τον Μπέμπη και πολλές γλάστρες.

Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;

Φιλόξενη είναι ναι. Σου δίνει αρκετή έμπνευση, είναι μια πόλη με πολλές αντιθέσεις, που δεν σε αφήνει να βαρεθείς. Έχουν μειωθεί αισθητά οι χώροι που μπορείς να ακούσεις live μουσική, πέρα από λαική μουσική ή σκυλάδικα.

Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;

Κάπου που δεν θα κινδυνεύω αρχικά..Από κει και πέρα κάθε τόπος σίγουρα θα έχει κάποιο ενδιαφέρον, αλλά δεν θα θελά να μένω πολύ σε κάθε μέρος, γιατί στο τέλος τα απομυθοποιείς όλα.

Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;

Σε όλους τους ανθρώπους που έπαιξαν θετικό ρόλο στην ζωή μου και συνέβαλλαν έμμεσα ή άμεσα στην ενδυνάμωση του χαρακτήρα μου.

Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;

Δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω καθόλου οικονομία…Αλλά και να έκανα, δεν θα τα μάζευα ούτε για ταξίδια ούτε για αυτοκίνητα.

Στην Αθήνα σιχαίνομαι … την ασχήμια, την αγένεια, την βρωμιά, την κίνηση και την εγκληματικότητα.

Στην Αθήνα λατρεύω … την ποικιλομορφία, τα μαγαζιά που κλείνουν αργά, τα δυνατά γέλια, τις παρέες που σμίγουν, το Μοναστηράκι.

«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;

Την αντιλαμβάνομαι ολοένα και περισσότερο. Εγώ είμαι και μιας γενιάς που μεγάλωσε χωρίς αυτά οπότε βλέπω και την αντίθεση που υπάρχει στο τότε με το τώρα. Κάπου διάβασα κάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση σχετικά με αυτό. Ότι είμαστε πια τόσο απορροφημένοι στο να εκφραστούμε, στο να σκεφτούμε τί άλλο ενδιαφέρον θα μπορούσαμε να ποστάρουμε, που δεν παίρνουμε καθόλου χρόνο στο να αφομοιώσουμε τι συμβαίνει γύρω μας. Αυτό σε κάνει να στερεύεις και να μένεις πίσω στην προσωπική σου εξέλιξη.

Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;

Τον αγενή θα έλεγα, γιατί σε αιφνιδιάζει. Βεβαία και ο τσιγγούνης σε εκπλήσσει, είδικά ο τσιγκούνης στα αισθήματα. Αλλά, εντάξει, είναι πιο διαχειρίσιμο αυτό, όταν σου συμβαίνει.

Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;

Πιο σοφή ελπίζω.

Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Τί έφαγα και τί θα φάω! Χαχαχα! Είμαι σε φάση δίαιτας..

Τι σκοτώνει τον έρωτα;

Οι ορμόνες μας που παύουν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα να εκρίνονται. Ένα χρόνο το περισσότερο που έλεγε και ο σοφός Καρβέλας. Είναι βιοχημικό το όλο ζήτημα.

Αν ήσουν τραγούδι  και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;

Τραγούδι θα ήμουν ένα παλιό του Σπανουδάκη, το «Είμαι καλά ευχαριστώ» που το τραγουδούσε ο Μητσιάς και από βιβλίο θα ήμουν το «Συνηθίζει κανείς τις συντέλειες του κόσμου» του Μαρτίν Παζ.

Βρείτε την Joanna στο Instagram & την Joanna στο Fb

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top