Γεννήθηκα στην Καβάλα όπου και μεγάλωσα κι έζησα ως τα δεκαοκτώ μου. Μετά, ποιος με είδε, που λέει ο λόγος. Έκανα μια σταδιακή κάθοδο και ζω μόνιμα τα τελευταία επτά χρόνια στην Αθήνα.Τελείωσα την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης πρώτα κι έπειτα έγινα δεκτή από το Νέο Ελληνικό Θέατρο του Γιώργου Αρμένη όπου και φοίτησα για έναν χρόνο. Έχω συνεργαστεί στο θέατρο με την Ζωή Ξανθοπούλου , την Βίκυ Αδάμου και Χρήστο Καπενή, τον Γιάννη Χουβαρδά , Λητώ Τριανταφυλλίδου, την Βάσια Χρονοπούλου και φυσικά την Εύα-Οικνόμου Βαμβακά.
Από την πλευρά του χορού έχω συνεργαστεί με τον Γιάννη Μανταφούνη, την Μαρκέλλα Μανωλιάδη τον Χάρη Κούσιο κ.α. Στον ‘’ελεύθερο μου χρόνο’’ μου αρέσει να παίρνω το αμάξι και να κάνω βόλτες , να διαβάζω και να μαγειρεύω. Η πιο πρόσφατη δουλειά μου είναι η παιδική παράσταση ‘’ο Αόρατος’’ σε διασκευή της Σοφίας Δήμου και σε σκηνοθεσία Βάσιας Χρονοπούλου τον περασμένο Nοέμβριο-Δεκέμβριο.
Από τις 5 Μαίου, και για 6 παραστάσεις θα είμαστε στο Θεάτρο Τέχνης, στη Φρυνίχου, με το έργο της Εύας -Οικονόμου Βαμβακά «Λίβινγκ Ρουμ» μια δουλειά που περιμένω με μεγάλη χαρά.
-Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Θεωρώ πως ναι. Έτσι κι αλλιώς, και καλώς και κακώς ,η χώρα μας είναι εθνοκεντρική οπότε εδώ βρίσκονται και τα αντίστοιχα ερεθίσματα και μέσα για καλλιτεχνική δημιουργία.
-Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Βρέθηκα για έναν μήνα στην Γαλλία για ενα σεμινάριο το 2019. Κι εκεί που σκέφτηκα- πόσα χρήματα πρέπει άραγε να βγάζει κανείς για να μένει με μια αξιοπρέπεια εδώ-, εκεί ονειρεύτηκα και τον εαυτό μου σε μια δεύτερη πραγματικότητα.
-Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Βαριά λέξη το χρωστάω -κι αρκετά επίκαιρη απο την άλλη- .Παρόλα αυτά , απο την Καβάλα μέχρι και την Αθήνα με στήριξαν πολλοί άνθρωποι ,καλλιτεχνικής ταυτότητας και μη κοντινοι μου και μακρινοί μου, στο να συνεχίσω την προσπάθεια μου και να μη χάνω την πίστη μου. Θα μου πιάσει όλη την σελίδα αν τους αναφέρω αναλυτικά.
-Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Εφόσον θα έχω ήδη ένα παλιό αυτοκίνητο για να ταξιδεύω , θα έκανα οικονομία για ένα ταξίδι πολλών ημερών και διαφορετικών τοποθεσιών.
-Στην Αθήνα σιχαίνομαι…
Το άγχος. τόσο το δικό μου , όσο και των γύρω μου που , ακόμα κι αν δεν βιάζομαι, θα με παρασύρουν στο να περπατήσω γρήγορα, να τρέξω για να μπω στο μετρό.
-Στην Αθήνα λατρεύω…
Την αίσθηση του οτι είναι μια πολη που μένει πάντα ξύπνια. Μου αρέσει να με συντροφεύουν οι ήχοι της πόλης απο όταν ήμουν παιδί.
-«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Σημαίνει την τάση που έχει ο άνθρωπος να βλέπει ορισμένες φορές τα πράγματα μονόπλευρα. Σίγουρα στο επάγγελμα μου είναι κάτι που έχει σημασία μεγάλη κιόλασ, αλλά με πιάνω πολλές φορές, όπως σίγουρα συμβαίνει στον καθένα μας, να σκρολάρω χωρίς λόγο , χωρίς να ψάχνω κάτι και να βυθίζομαι στο πώς ‘’υπάρχουν’’ οι άλλοι. Ε, αυτές τις φορές θα ήθελα αντανακλαστικά να το κλείσω και να πάω μια βόλτα ή να ανοίξω ένα βιβλίο
-Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Τον αγενή , σίγουρα. Θεωρώ πιο πονηρό κι επικίνδυνο το να επιλέγεις να είσαι αγενής απο το να επιλέγεις να μη μοιράζεσαι.
-Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Πραγματικά, δεν έχω ιδέα.
-Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Ειδικά αυτό το χρονικό διάστημα, τι ώρα να βάλω ξυπνητήρι και τί ώρα είναι.
–Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Εφόσον πρώτα τον ‘’αφήσουμε’’ να υπάρξει ανάμεσα μας, το να τον φοβόμαστε. Φυσικά και είναι τεράστια η δύναμη του προς όλες τις κατευθύνσεις , αλλά θεωρώ πως ο φόβος τον κάνει ακόμα πιο δυνατό να σε πικράνει και, στην τελική ,αβίωτο.
–Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Αν ήμουν τραγούδι, αυτή την περίοδο θα ήμουν το Streets of tangier των SQÜRL (από το soundtrack της ταινίας only lovers left alive). Η μελωδία του είναι γρήγορη και ταυτόχρονα σκοτεινή. Όταν το ακούω μου βγάζει μια μετάβαση προς μια κατάσταση που δεν ξέρω ακόμα. Το βιβλίο «Γράμματα στον Ελικώνα» της Marina Tsvetaeva μπορώ να πω πως έχει μια μόνιμη θέση στο μυαλό και την φαντασία μου εδώ και τρία χρόνια από την φορά που το διάβασα . Τα γράμματα της Tsvetaeva , οι λέξεις που χρησιμοποιεί για να εκφράσει τον έρωτα , την προσμονή της συνάντησης του Άλλου είναι κάτι που με συγκινεί κάθε φορά που τα διαβάζω. Αυτή η αστείρευτη πηγή πάθους και αγάπης που (μπορεί να) έχει ο άνθρωπος μέσα του ,είναι αυτό που μου δίνει δύναμη και κίνητρο στην ζωή μου.
Το«Λίβινγκ Ρουμ» η νέα παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας σε κείμενο-σκηνοθεσία της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας Εύα Οικονόμου-Βαμβακά, παρουσιάζεται για έξι παραστάσεις στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, σκηνή Φρυνίχου, από τις 5 Μαΐου 2025. Μετά την πρεμιέρα στην Αθήνα, η παράσταση θα ανέβει για οκτώ παραστάσεις στο θέατρο «Αντιγόνη Βαλάκου», ως κεντρική παραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καβάλας.
Τον κόσμο του «Λίβινγκ Ρουμ» ζωντανεύει ένα σύνολο εξαιρετικών ηθοποιών: Δημήτρης Πετρόπουλος, Μαρία Τσιμά, Αλέξανδρος Σκουρλέτης, Νικόλας Μίχας, Κωνσταντίνα Βέρρου.
Ηλεκτρονική Προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/dipethe-kavalas-living-room/?lang=en
ΑΘΗΝΑ
Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν
(Φρυνίχου 14, Πλάκα)
Για έξι παραστάσεις
Από 5 έως 14 Μάϊου
Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη 5,6,7 και 12,13,14 Μαΐου (Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 και Τετάρτη στις 20:00)
