Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Χαλάνδρι. Έφυγα για το Λονδίνο το 2012 και από το 2021 είμαι μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου. Ξεκίνησα κλασικό μπαλέτο από τεσσάρων χρονών στη σχολή της Μοριάνοβα. Αργότερα παρόλο που πέρασα στο τμήμα Μαθηματικών στο Καποδιστριακό έδωσα εξετάσεις για το επαγγελματικό τμήμα χορού και την ημέρα των γενεθλίων μου έμαθα ότι πέρασα!
Διάλεξα να σπουδάσω στη Ραλλού Μάνου γιατί ήθελα να μυηθώ στον σύγχρονο χορό, ενώ όταν γράφτηκα ερωτεύτηκα και το κτήριο που στεγαζόταν η σχολή τότε, το σπίτι της Ισιδώρας Ντάνκαν.
Μεγάλη έμπνευση να χορεύεις σε εκείνο το πέτρινο σπίτι με θέα όλο το λεκανοπέδιο. Από τη σχολή έψαχνα να φύγω στο εξωτερικό Γαλλία, Ολλανδία ή Βέλγιο. Το Λονδίνο ήρθε αργότερα ως σκέψη όπου και τελικά πήρα απόφαση να σπουδάσω κάτι που τότε δεν ήξερα τι σημαίνει ακριβώς. Κινησιολογία ή όπως προτιμώ κίνηση για ηθοποιούς (movement direction) σπούδασα στο Royal Central School of Speech & Drama, μια σχολή που έχει ιστορία στην διδασκαλία των ηθοποιών αλλά και την εκπαίδευση στην κίνηση. Το Λονδίνο είναι η θεατρική Μέκκα και σίγουρα έμαθα και ακόμη μαθαίνω πολλά. Έγινα βοηθός της χορογράφου Sian Williams στο Shakespeare’s Globe από το 2014 μέχρι το 2015. Πρωτόγνωρη εμπειρία, ενώ έμαθα πολλά για την οργάνωση μιας θεατρικής παραγωγής αλλά κυρίως το πώς δουλεύουν οι Άγγλοι τα κλασικά κείμενα και πόση σημασία δίνουν στην κίνηση των ηθοποιών ακόμα και σε θεατρικά που δεν είναι μιούζικαλ. Οι πρώτες προσωπικές δουλειές ξεκίνησαν σε pub theatre, κάποια off-West end θέατρα και με πολύ σκληρή δουλειά και επιμονή λίγα χρόνια αργότερα δούλεψα ως βοηθός χορογράφου στο West End, στο μιούζικαλ Our Ladies of Perpetual Succour από τον συγγραφέα του Billy Elliot, Lee Hall. Μια βραβευμένη παράσταση με σκηνοθέτρια την τότε καλλιτεχνική διευθύντρια του Royal Court Vicky Featherstone. Τώρα στην Αθήνα διδάσκω κίνηση στη σχολή του Γ. Θεοδοσιάδη και μόλις ανεβάσαμε με τον συνεργάτη μου Θάνο Χατζόπουλο την παράσταση FRIDA KAHLO: Ο Μαύρος Γλάρος Καταμεσής στα Πτώματα, στα πλαίσια του φεστιβάλ Μπιζζζ στο θέατρο Επι Κολωνώ.
Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;
Είναι σίγουρα μια πόλη που σου δίνει την ευκαιρία να δημιουργήσεις και έτσι χωρίς πολλά πολλά μπήκα και στην ομάδα Avulnus όπου με μεράκι χτίσαμε την παράστασή μας για το Επι Κολωνώ. Στο Λονδίνο δεν είναι έτσι εύκολο να ξεκινήσεις κάτι από το μηδέν.
Αν διάλεγες να ζήσεις αλλού πού θα ήθελες να βρεθείς;
Αυτή τη στιγμή θα ήθελα πολύ να βρεθώ στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, είτε Νέα Υόρκη είτε Λος Άντζελες γιατί με ιντριγκάρει να παρακολουθήσω τι συμβαίνει θεατρικά σε αυτές τις δύο πόλεις τώρα.
Πού χρωστάς «ευχαριστώ» για ό,τι έχεις καταφέρει;
Μμμμ πολύ ωραία ερώτηση… Μάλλον εδώ θα απαντούσα σε «όλους» γιατί οι οικογένεια, φίλοι, γνωστοί, συνεργάτες, ο καθένας στην ζωή και τη καριέρα μου συνέβαλαν με τον τρόπο τους να είμαι εδώ και να έχω πάθος για αυτό που κάνω. Απλά για τους γονείς μου ένα παραπάνω γιατί με έμαθαν να διεκδικώ αυτά που θέλω και να μην περιμένω τίποτα από κανέναν.
Θα έκανες αιματηρές οικονομίες για ένα ταξίδι ή καινούργιο αυτοκίνητο;
Για ένα ταξίδι, χωρίς σκέψη- είμαι ήδη σε αυτή τη διαδικασία έτσι κ αλλιώς.
Στην Αθήνα σιχαίνομαι …
την αδιαφορία, την γκρίνια, την κατήφεια, την μιζέρια μερικών ανθρώπων και την ανοργανωσιά.
Στην Αθήνα λατρεύω …
το πρωινό φως, τις γειτονιές της Αθήνας, το φαγητό, τους φίλους μου και το σπίτι μου!
«Έχω σόσιαλ άρα υπάρχω» – Τι σημαίνει η φράση αυτή για σένα;
Δυστυχώς η πραγματικότητα που ζούμε. Σύντομα θα λησμονούμε τα χρόνια των γονιών και των παππούδων μας που ήταν ξένοιαστοι από αυτού του είδους τα βλέμματα και τη λογοκρισία, και την ελευθερία που είχαν να χαίρονται το κρασί τους χωρίς να πρέπει να το βγάλουν φωτογραφία – με φίλτρα.
Ποιον άνθρωπο «φοβάσαι» περισσότερο: τον αγενή ή τον τσιγκούνη;
Τον τσιγκούνη, όσοι με ξέρουν καλά γνωρίζουν το μότο μου… «Τσιγκούνης στα λεφτά, τσιγκούνης στα αισθήματα!» Τον αγενή μπορώ να τον αντιμετωπίσω ισάξια, ενώ ο τσιγκούνης κρύβεται καλά πίσω από τους ευγενείς τρόπους του.
Πώς σε φαντάζεσαι σε έναν χρόνο από σήμερα;
Κάνω πολλά όνειρα και συχνά με φαντάζομαι να έχω πετύχει διάφορα, όμως αυτό που πραγματικά θέλω για μένα είναι να είμαι υγιής και χαρούμενη με τους ανθρώπους που αγαπώ κοντά μου. Τα υπόλοιπα θα βρω τον τρόπο να τα δημιουργήσω ίσως σε παραπάνω από ένα χρόνο!
Τι είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς και το πρώτο όταν ξυπνάς;
Ανοίγω και κλείνω τα μάτια και λέω στον εαυτό μου να είναι ευγνώμων για αυτά που έχω και μπορώ να δημιουργήσω. Εεε το επόμενο σίγουρα είναι τι πρόγραμμα έχω ή τι προγραμματισμό πρέπει να κάνω για την εβδομάδα ή την ημέρα.
Τι σκοτώνει τον έρωτα;
Η πολύ σκέψη… για μας… Με τα σόσιαλ και γενικά με τους ρυθμούς που ζούμε έχουμε χάσει τον αυθορμητισμό μας και το να νοιαζόμαστε για τους άλλους πέρα από τον εαυτό μας. Ξεκίνησα μια δική μου χορογραφία πάνω στην μοναξιά και μέσα από την έρευνα, διαπιστώνω πόσο συχνότερα νοιώθουμε μόνοι, ακόμη και στον κοινωνικό μας περίγυρο, γιατί εύκολα χάνουμε την σύνδεση με τους διπλανούς μας με αυτά τα κινητά… Υπάρχουν έρευνες πια και για αυτό και είναι λυπηρό.
Αν ήσουν τραγούδι και βιβλίο… για πες μας να γνωριστούμε… ποια σε «περιέχουν» καλύτερα;
Για το τραγούδι δεν είμαι σίγουρη, γιατί πολλά μπορούν να με περιγράψουν κ επειδή λατρεύω και εμπνέομαι από την μουσική και τους στοίχους πολλών κομματιών, δύσκολο να διαλέξω ένα. Πάντως πολλά τραγούδια της Kate Bush!!
Βιβλίο ξέρω με σιγουριά ότι είναι οι «Θηριόμορφοι» της αγαπημένης μου Έλενας Μαρούτσου.
Βρείτε τη Ντέπυ στο Instagram
Home – Depi Gorgogianni – Movement Director – Dancer
Frida Kahlo: O μαύρος Γλάρος καταμεσής στα πτώματα
